سایت
داور نبوی هنوز با حداکثر خوشقولی
به پیش میرود. کسانی که او را میشناسند
میدانند که خوشقولی و داور نبوی
زیاد با هم جور درنمیآیند. بنابراین
واقعا خوشحالم که آقای داور خان (یا
همان سید ابراهیم) آنقدر به اینترنت
علاقمند شده که بر بدقولیهایش غلبه
کرده است. در ضمن، خود سایت هم -بجز
آن یادداشت دستنویس که بسیار بیسلیقه
اجرا شده (به بیان فنیتر بعنوان یک
فایل Trasparent GIF با دو یا سه رنگ، اکسپورت
شده و تمام Antialias آن از بین رفته)- تر
و تمیز و قشنگ است. از گرافیک رضا عابدینی
که بگذریم، تکنیک استفاده شده برای
زبان فارسی، با اینکه در اصل عربی است،
خوب جواب داده است. فقط کاش از Unicode
استفاده میکردند که واقعا فارسی
باشد. به علاوه، شیوهی سازمان دهی
صفحات -که اتوماتیک است، نه دستی- با
کمک َASP خیلی کارا و خوب است
و برای سازندگان صفحات کار را در دراز
مدت بسیار آسانتر میکند. بجز مسایل
فنی، همین که داور اینقدر شجاعت بخرج
داده که پس از قول و قرارهای بعد از
زندانش، دوباره دارد طنر مینویسد
عالی است. خدا کند بقیه هم
یاد بگیرند. وقتی روزنامهها ترسو
شدهاند، اینترنت که هست. آدم خودش
سردبیر خودش بشود خیلی حال میدهد.