پريشب تلويزيون CBC يک مستند خيلی حوب درباره زندگی چند خاانم سابقاً سوپر مدل پخش کرد به اسم «
چين و چروک». مستند، زندگی آنها را در دههی پنجم زندگیشان نشان میداد و اينکه هدفها و ديدشان نسبت به زمان جوانیشان که مدل بودند چقدر عوض شدهاست. همهشان تغيير کرده بودند و مثلا يکی میگفت که افکار دوران جوانیاش اصلا الان برايش مهم نيست. در کل همهشان از زندگیشان خيلی راضی بودند و اصلا ناراحت نبودند که مثلا پنجاه و چند سال دارند، صورتشان کمی چين و چروک خورده است و امثال آن.
در اين فکرم که جامعهی جديد بخاطر رسانههای جديد، بيش از اندازه به «جوان بودن» ارزش میدهد. همه جا تصاوير جوانان زيبا و رعنا و قوی است، و غير از سياستمداران شايد بيشتر کسانی که مردم روزمره در رسانهها میبينند همه جوانند. آيا اين مساله، ميانسالان و پيران را سرخورده و بیانگيزه نمیکند؟ آيا جوانها مهمترين گروه سنی جامعهاند؟ آيا فقط آنها را بايد نشان داد که موفقاند، قوی و سالم و زيبايند و از زندگی لذت میبرند؟ خلاصه به نظر من رسانههای جديد تعادل جامعه را از نظر ارزشهای سنی بهم ريختهاند. قبلا که تلويزيون و سينما و مجلات و اينها نبودهاند، اينقدر کفهی ترازو به نفع جوانان نبودهاست. شايد تحقيقاتی وجود داشته باشد که در آن ميزان حضور جوانان در رسانهها با ميزان حضور ميانسالان و پيران مقايسه و تحليل شده باشد.