يکی از سايتهای فوقالعادهای که میخواستم همين روزها دربارهاش بنويسم، تعطيل شد.
Ad Critic کارش جمع کردن آگهیهای تلويزيونی بود و نشان دادن آنها به خلق الله در اينترنت. کلی آگهیهای بامزهی اين دو، سه سال را نگه داشته بود و روزی هزاران نفر را میخنداند. ولی اينقدر وضع اقتصادی اينترنت خراب است که خرجش را اصلا نمیتوانت در بياورد. بخصوص که ميزان File Transfer ماهيانهاش هم هر روز در اثر زياد شدن بينندگانش زيادتر میشد. میدانيد که در اينترنت يک قانون بیرحمانه حاکم است: هر چقدر پر مخاطبتر باشی بايد بيشتر پول خرج کني! يعنی برخلاف بسياری رسانههای ديگر، هر چه مخاطبهايت در اينترنت بيشتر شوند بايد بخاطر اينکه بتوانند سايتت را ببيند بيشتر پول بدهي! اين مشکل برای سايتهايی که فايلهای بزرگ (از نظر حجم فايل) مثل فيلم و صدا ارايه میکنند شديدا بيشتر است. خلاصه اينکه کايش هنوز سايت وجود داشت میتوانستم تشويقتان کنم آگهی مربوط به انجمن سرطان سينهی کانادا، فيلم «روزهای آخر کلينتون» و سری آگهیهای Budweizer و صدها آگهی شاهکار ديگر را ببينيد. حيف شد... ولی فکر کنم فايلهای Quick Time اش را خيليها روز دستگاههايشان هنوز داشته باشند و ممکن است اگر در Morpheus و اينها دنبالشان بگرديد پيدايشان کنيد. (البته اگر در ايران هستيد چيزی را از دست ندادهايد،چون با آن سرعتهای لاکپشتی اينترنت، اگر هم هنوز سايت وجود داشت کسی نمیتوانست بدون هفت بار سکته قلبی و بيست بار قطع شدن خط تلفن، و چهارصد و بيست بار بار فحش خوردن از اعضای ديگر خانواده (بخاطر اشغال بودن پياپی تلفن) حتی يکی از آنها را ببيند. (فکر میکنيد من برای چی اومدم خارج؟!)