سردبير: خودم

«« قبلی  |   صفحه‌ اول   |   بعدی »»

۱۴ دی ۱۳۸۰ | 04 January 2002

 ساعت يک و چهل

Excerpt: ساعت يک و چهل

ساعت يک و چهل و چهار دقيقه نيمه شب است. من هنوز شرکت هستم. پوستر لعنتی یک مشکل احمقانه داشت و درست eps نمی‌شد. مجبور شدم سه لايه‌اش کنم و هر کدام را بزنم توی يک فايل. مترو تا ساعت يک و ربع کار می‌کند. در نتيجه به مترو نمی‌رسم. شايد به اتوبوس‌های آخر شب خط Yonge برسم. ولی بی‌مروت نيم ساعت يکبار می‌آيد. مشکل يکی که نيست، پول نقد هم ندارم که ۱۵ دلار پول تاکسی را بدهم. بانک هم اين نزديک نيست. راه حل: شب خوابيدن؟ منتظر اتوبوس نيم‌ساعته شدن؟ يخ زدن؟ خودکشی کردن؟ موزيک گوش کردن؟ وب‌لاگ خواندن؟ مزخرف نوشتن؟

تازه درهمين باره:

▪ کمپین «شرم از بزرگترین زندان جهان» در آمریکا
▪ برای سفر رییس‌جمهور به آمریکا ایده بدهید
▪ عدم خشونت خوب است، ولی فقط برای ما؟
▪ چرا می‌خواهم در «شهر ری» زندگی کنم
▪ سه نکته اندر بحث‌ لایحه‌ی «حمایت از خانواده»

«« قبلی  |   صفحه‌ اول   |   بعدی »»