تايمز لندن چند وقت پيش يک مقاله خيلی جالب درباره اوضاع اجتماعی ايران نوشته است با عنوان «
زنان ايرانی به بينیهای غربی گرايش دارند». مقاله به قلم يک روزنامهنگار مرد است که خيلی دقيق و ظريف تغيير ارزشهای جامعه ايران (دستکم قشر متوسط به بالا) را نشان داده است. جالب است که نویسنده گمنامی، هفته پيش در روزنامهی اصلاحطلب «بنيان» به اين مقاله ايراد گرفته بود و آنرا با خبری از کيهان که طبق معمول گير داده بود به مسايل جنسی (از بس آخر بيچارهها علاقه دارند به سکس و اين جور مسايل هميشه اول اين چيزها را میبينند) مقايسه کرده بود. آخر سر هم اين نتيجهی سادهلوحانه را گرفته بود که «کار، کار انگليسهاست» (من دشمن سرسخت اين شعار سطحی و سادهاوحانهای هستم که داییجان ناپلئون انداخت در دهان مردمی که دوست ندارند زياد فکر کنند) خيلی ستون بچگانه و سطحیای بود و به اينکه در صفحه آخر «بنيان» چاپ شود نمیخورد.
بهرحال در اينکه جامعه ايران از نظر ارزشی متحول شدهاست شکی نيست و اين مقاله تايمز هم میخواهد بگويد اگر اوايل انقلاب، شلختگی و بدلباسی و ريش و بوی عرق و خلاصه «زشتی» تا حدی ارزش بود، الان خوشلباسی، خوشبویی، تراشيدن ريش، خوش هيکلی، و کلا «زيبايي»، برای قسمت بزرگی از جامعه شهرنشين ايران تبديل به ارزش شده است. بهرحال اگر خواستيد دراينباره بيشتر بدانيد به کتاب «
توسعه و تضاد» نوشته دکتر فرامرز رفيعپور مراجعه کنيد. (البته اين آقای رفيعپور -که استاد من هم بوده- آدم عجيب/جالب/پيچيده و حتی گاهی مشکوک است، ولی خب در جامعهشناسی کمّی (Quantitative Sociology) آدم واردی است.)
نظر شما چيست؟