کيهان تهران تازگیها يک بخش باز کرده و بقول خودش درباره «
نقش روزنامه هاي زنجيره اي درهنجارشكني ارزش هاي ديني و انقلابي» مینويسد. من که راستش خيلی از برادران عزيز کيهان متشکرم که حرفهايی به اين قشنگی و خوبی را که شايد در زمانه رونق مطبوعات ايران کسی فرصت نکرده بود بخواند، يکجا برای ما خلاصه کرده است. جالب اينجاست که برادران عزيز اصرار دارند که اين چيزهايی که اين روزنامهها گفتهاند خيلی بد است و ارزشهای دينی و انقلابی را پايمان کرده است. بهرحال اگر کيهان يک کار مفيد در عمرش کرده باشد همين خلاصه کردن مطالب باحال و بدردبخور روزنامههای دوران طلايی است که فکر میکنم خود ناشرانشان هم از اين همه زحمت کيهان و دوستانشان در ستاد امر به معروف در خلاصه کردن اين همه مقاله و متن، متشکر و ممنون باشند.حالا بعضی از اين گفتارهای «بد» (در واقع یعنی «خوب») را بخوانيد، البته اگر طبق معمول تحريفشان نکرده باشند:
ادامه جنگ امري غير عاقلانه بود. همه چيز براي پذيرش خواسته هاي ما آماده بود، ولي پس از سال ها ادامه جنگ، همه چيز از دستمان رفت. (ر. ك روزنامه اخبار اقتصاد: 3 مهر 78، ص 7)
به غير از معصوم هيچ كس نبايد قدرت مطلقه داشته باشد، چون منجر به فساد و استبداد خواهد شد. بهترين راه، ايجاد نظام دموكراسي با تمام مقتضيات آن است. (روزنامه نشاط: 29 خرداد 78، ص 2)
رهبري كاريزماتيك ديني به درد اصل جنبش و انقلاب مي خورد و اگر پاي آن به دوران ثبات و سازندگي كشيده شود، به استبداد ديني منجر خواهد شد. (هفته نامه مبين: شهريور 78، سعيد حجّاريان)
حذف صحنه هاي جنسي و مشروب خواري از فيلم ها، هيچ مستند شرعي ندارد ؛ كجاي فقه آمده كه گفتن و شنيدن اين كه پسري به دختري بگويد: دوستت دارم، حرام است ؟ مگر قرآن قضيه لواط را بيان نمي كند ؟ مگر دم از دختران نارپستان و جام هاي شراب نمي زند ؟ پس چرا اين صحنه ها از فيلم ها حذف مي شوند ؟ (هفته نامه آبان: 9 بهمن 78، ش 112، ص 7)
روحانيت، قشري گرا و انحصارطلب است ؛ آنها عوام پرور و مقلدپرورند، نه عاقل پرور. (روزنامه ايران: 18 شهريور 77، ص 10)
احكام كيفري اسلام، كارآيي ندارد و موجب رواج خشونت مي گردد ؛ مجازات هاي سنگين بدني چون سنگسار، سياست هاي كيفري در حق زنان و غير مسلمانان، از آن جمله اند. (ماهنامه كيان: بهمن 77)
آزادي مطلق است و كسي حق ندارد، مثلاً زني را وادار به رعايت حجاب كند والاّ اين كار، با كار رضاخان كه به اجبار حجاب را برمي داشت، فرقي نمي كند. (روزنامه خرداد: 20 خرداد 78، ص 6)
زن و مرد از حقوق مساوي برخوردارند و اجازه زن از مرد در امور خود، پايگاه شرعي و قانوني ندارد. (ماهنامه زنان: تير 77)
در آخر هم کيهان اضافه میکند: « آنچه ذكر شد، خلاصه اي از فعاليت تخريبي دشمن در مطبوعات كشور بود، براي اطلاع بيش تر به كتاب «آزادي يا توطئه» كه به همت جمعي از روحانيان و اساتيد حوزه علميه قم در پاييز سال 1379 تهيه و توسط انتشارات فيضيه منتشر شده است، مراجعه كنيد.