«...و بالاخره گوياترين تفسير درباره اين اجلاس (احلاس سران عرب درباره طرح صلح پيشنهادی عربستان)، پيام مادر شهيد محمد فرهات- شهيد عمليات استشهادي اخير- است كه خطاب به سران عرب گفت؛ «تاكنون سنگ ها در دست جوانان فلسطيني تعيين كننده بوده اند و نه نشست سران عرب»»
- حسين شريعتمداری،
کيهان تهران، ۷ فروردين
اين مادر بينوا فکر میکند هنوز انتفاضه يک نهضت آرام اعتراضی است که يک طرف فقط سنگ پرتاب میکند و طرف ديگر گاز اشکآور؟ آن دوران گذشت، دليلش هم فقط خود آقایان بیعقل حماس و مشابهانشان بودهاند که با تبديل اعتراض یه خشونت و استفاده از بمبهای ميخدار و کشتن زن و بچهی بدبخت مردم، انتفاضه را منحرف کردند و در نهايت هم خود را از بين میبرند، نه اسرايیل را. فلسطينيان افراطی، اگر به همان انتفاضه پايبند میماندند، نه تنها افکار عمومی جهان را با خود داشتند، بلکه اسرايیل هم جرات روی آوردن به چنين خشونت آشکاری را نمیيافت. اگر کسی دوست دارد فلسطين هر چه زودتر از نقشه جهان حذف شود و مردم بيچارهی آن قتل عام شوند، اين خودکشیهای احمقانه را تشويق کند. بنابراين به نظر من، «کيهان» دشمن فلسطينیان است، نه دوست آنان. کاش کسی بتواند اين مقاله را که يک فلسطينی باسواد چند هفته پيش در نيوزويک درباره همين مساله نوشته، ترجمه کند. عنوان مقاله هست: «
بمب و فشنگ چگونه صلح میآورند؟ - فلسطينيان حق دارند شاکی باشند، اما تا وقتی به روشهای اعتراضی غيرخشونتبار بازنگردند، کسی در دنیا به اعتراضشان گوش نخواهد داد» نويسنده: هادی عمرو