۳۱ فروردین ۱۳۸۱ | 20 April 2002
Excerpt:
بالاخره يک نفر بايد
بالاخره يک نفر بايد راه حلی برای نبودن کارت اعتباری در ايران پيدا کند. بسياری از سرويسهای سابقا مجانی در اينترنت دارند کمکم پولی میشوند، ولی نه آنقدر گران که اينترنتبازان ايران نتوانند از پسشان برآيند، ولی چون اکثر اين افراد دسترسی به کارت اعتباری ندارند، نمیتوانند از آن سرويسها استفاده کنند. بخصوص که به تدريج سياست «پرداختهای خيلی کم» يا Micro-payments دارد بعنوان يک روش کسب درآمد برای کسانی که در اينترنت محتوايی توليد میکنند در میآید و اگر همينطور پيش برود، هرروز مقدار بيشتری از محتوای ارزشمند اينترنت از دسترس ايرانيان دور میماند. من واقعا نمیدانم که دليل اينکه در ايران کارت اعتباری معتبر جهانی وجود ندارد چيست، بیرابطگی با آمريکا ست يا چيز ديگر. ولی اين مساله بطرز بسيار احمقانهای عجيب است. در مملکتی که جديدترين نکتولوژیها وارد میشود و مردمش روزبروز جهانیتر زندگی میکنند، چرا کسی نمیتواند با جهان خارج رابطهی مالی آسان داشته باشد؟
تازه درهمين باره: