۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۱ | 04 May 2002
Excerpt:
در ايران با اينکه
در ايران با اينکه هميشه غذا و شراب از مهمترين بخشهای زندگی مردم حساب میشوند، اما در روزنامههای ايرانی هيچ جايی ندارند. برای من که روزنامههای اينجا را میبينم خيلی عجيب است اين مساله. مثلا اينجا همهی نشريات يکی از روزهای هفته را لااقل بخشی دارند که دربارهی شکم است: مثلا معرفی و نقد شراب، معرفی و نقد رستوران، دستور غذاهای مختلف، وسايل آشپزی و آشپزخانه و... هيچ جايی در روزنامههای عبوس و بداخلاق و ريشوی ايران ندارند. حالا شراب را میگذرايم کنار، چون با اين حکومت فعلی جور در نمیآید (و چقدر هم حيف)؛ بقيهی اينها چطور؟ بيخود نيست تيراژ روزنامههای اين اندازه کم است، برای اينکه همهاش يا دربارهی سياست است، يا مفاهيم فلسفی و معرفتی و اجتماعی و اينها. تنها شاخهای که کمی میشود گفت در حد جهانی فعال شده و اتفاقا هم کلی تيرازآورده است، ورزش است.
تازه درهمين باره: