اتصال بیسيم با سرعت بالا به اينترنت خيلی
دارد مد میشود. همهاش هم بخاطر يک تکنولوژی ارتباطی بیسيم است با نام علمی 802.11b که به Wi-Fi هم مشهور است. با استفاده از اين تکنولوژی میتوان با خرج خيلی کمی، فضای محدودهای کوچک را به شکل بیسيم آلوده به اينترنت کرد بطوری که هر کس در آن محدوده يک لپتاپ مجهز به کارت شبکهی Wi-Fi داشته باشد، میتواند با سرعت بسيار بالا (Mbps ۱۱) از اينترنت استفاده کند. الان خيلی از دانشگاهها و کتابخانهها و حتی کافیشاپها هوای اينترنتدار دارند و هرجا که بخواهيد میتوانيد بنشينيد و با لپتاپتان مثلا موزيک دانلود کنيد. از سوی ديگر
عدهای دارند سعی میکنند با استفاده از شبکههای P2P (از همان نوعی که مثلا Kaza یا تا حدودی Napster استفاده میکنند) اين محدودههای کوچک پراکنده را به هم شبکه کنند تا مثلا يکدفعه کل يک شهر را آلوده به هوای اينترنتدار کنند. قضيه خيلی جدی است و بهترين گزينه است برای کشورهايی مثل ايران که هيچ راه سيمداری برای گرفتن اينترنت با سرعت بالا در اختيار ندارند.