آقايان و خانمهای محترم! در اهميت موجودی بنام لينک دايمی يا Permalink زياد نوشتهام. اما هنوز تعدادی از بهترين وبلاگهای فارسی (مانند
سلمان،
الواح شيشهای و
با شما نيستم...) از اين نعمت بلاگردادی بیبهره ماندهاند. پس بگذاريد به زبان ساده دوباره توضيح دهم: هميشه بخشهايی از نوشتههای شما برای ديگران جالب است، در حدی که شايد دلشان بخواهند به آن مطلب ارجاع يا لينک بدهند. ولی اگرهر تکه نوشتهی وبلاگ شما، از بقيهی تکهها متمايز نشده باشد و نشانی منحصربفرد نداشته باشد، چطور میشود ديگران را به آن ارجاع داد؟ اين لينکهای دايمی برای همين ساخته شدهاند. آنها حتی بعد از اينکه مطلب شما در آرشيو قرار گرفت، اعتبار دارند و کار میکنند.
البته خوشبختانه تمام کسانی که از سيستمهای اتوماتيک مثل Blogger يا Movable Type برای مديريت وبلاگشان استفاده میکنند، بدون اينکه بدانند از اين موهبت بهره میبرند. (اين لينکها اغلب روی ساعت يا تاريخ پايين نوشته قرار گرفتهاند.) اما دوستانی که بطور دستی وبلاگشان را نگهداری میکنند بيشترشان چنين چيزی را -که تقريبا از اصول وبلاگ است- رعايت نمیکنند. نتيجه اين میشود که آدم نمیتواند به نوشتههای اين دوستان محترم لينک بدهد.