به بهانه نمايش آثار اندی وارهول، هنرمند پيشروی دهه ۶۰ و ۷۰ ميلادی در موزه هنرهای معاصر لوسآنجلس، نيوزويک يک مقاله خیلی جالب نوشته و در آن بررسی کرده که «پاپ آرت» -که گسترش و حتی شروعش مديون وارهول است-
چگونه منشا بسياری از مفاهيم امروزی
مانند Celebrity (آدمهايی که چون مشهورند، مهم میشوند و بالعکس و به همي» دليل ارزش خبری پيدا میکنند)، Reality-TV (برنامههای تلویزيونی که در آن زندگی واقعی مردم عادی موضوع نمايش است)، Brand (مارکهای تجاری محصولات مصرفی که به صورت خاص تبليغ و طراحی میشوند) است. بقول نيوزويک، وارهول تاثيرگذارترين مهمترین هنرمند پس از پيکاسو در فضای هنری مدرن است. (همين که اين مفاهيم هيچکدام معادل درست و دقيق فارسی ندارند نشانهی چيست؟) وارهول بيچاره در سال ۱۹۸۷ در پنجاه و هشت سالگی و در اثر آلرژی شديد به آمپول پنیسيلين (چقدر ضايع!) مرد.