شيوا ارسطويي: «براي اين كه بتواني زندگي كني بايد وارد جامعه بشوي و بايد زبان ياد بگيري. دلت ميخواهد توي زبان خودت زندگي كني، عليرغم اين كه ميتواني انگليسي حرف بزني. من در تمام مصاحبهها و سخنرانيهام [در سوئد] ميتوانستم به زبان انگليسي حرف بزنم، اما دلم ميخواست همه چيز را به زبان فارسي بيان كنم.
وقتي برگشتم ديدم خانه آدم زبان آدم است. اين كه مجبور نباشي به زبان ديگري فكر كني و معمولاً روابط در جامعهاي كه زبان آن مال خودت نيست پر از سوءتفاهم ميشود. احساس كردم وطن من نه آن جغرافيا بلكه آن زباني است كه در آن زندگي مي كنم.»