دو تا دختر نوجوان آمریکايي که در سالهاي ۱۹۷۰ حسابي با هم دوست بودهاند، بخاطر ماموريت پدر یکيشان به ایران (قبل از انقلاب) از هم دور ميشوند. حالا بعد از سي سال، با نامههايي که به مدت سه سال براي هم از تهران و واشنگتن نوشتهاند،
يک وبلاگ راه انداختهاند. خيلي خيلي جالب است، بخصوص کتي که از تهران مينويسد. من هنوز فقط يک بخشهاي کوچکياش را خواندهام، ولي احتمالا چيزهاي جالبي تويش پيدا ميشود اگر کسي حوصله کند و آن را کامل بخواند.