فزناز قاضی زاده: «وقتي هر روزنامهاي تعطيل ميشد، دلم براي خبرنگاران، عكاسان، كادرفني و حتي دربان روزنامه تنگ ميشد. اما سردبيران به نظرم جايي براي دلسوزاندن نداشتند، اغلب آنها، خودخواسته و دانسته كاري ميكردند كه روزنامه به ورطه نابودي ميرفت. اما در مورد حيات [نو] وضع فرق ميكند. تقيزاده، سردبير حياتنو، واقعا هركاري كرد تا روزنامه بماند.»