يکی از مفهومهايی که جديدا در بين وبلاگیها دارد جا میاقتد،
TrackBack نام دارد. اين را مووبلتايپ جا انداخته بين مردم و منظور از آن لينک به نوشتههای ديگری است که به مطلب خاصی از وبلاگ آدم لينک میدهند. يعنی بجای اينکه طرف مثلا پای مطلب من کامنت بگذارد، میرود و در وبلاگ خودش مطلبی دربارهی آن مینويسد و بعد با فرستادن يک پيغام خاص، به سرور مووبلتايپ من حالی میکند که «آهای! برای فلان مطلبت يک چيزی فرستادم. آن را به ليست TrackBackهايت اضافه کن!» بعد بطور اتوماتيک خلاصهای از مطلب طرف که در وبلاگش نوشته شده، زير مطلب من ظاهر میشود. درواقع اگر کامنت، آدمها را به وبلاگها وصل میکند، ترکبک وبلاگها را به وبلاگها وصل میکند.
بطور فنیتر، میتوان برای هر مطلبی که آدم مینويسد، هم امکان کامنت دادن را باز نگه دارد، هم امکان ترکبک فرستادن از وبلاگهای ديگر را. شکل ظاهری آن ها را هم قشنگ میتواند تغییر دهد. (اساس کار ترکبک که در متن راهنمای آن توضيح داده شده، يک Ping ساده است که يک وبلاگ برای ديگری میفرستد.)
بجز استفادهی عادی، کارهای خلاقانهای میتوان با از ترکبک (يا فعلا بقول خودم دنبالک) کرد که مثلا يکی از آنها در اين وبسايت
مربوط به کتاب و يا مثلا در وبلاگ
LazyWeb (همانیکه ايدههای تازهی ملت را جمع میکرد) انجام شده است.
هنوز شايد تنها چهار، پنج وبلاگ فارسی اين امکان را دارند (آنهايی که با MT يا b2 درست شدهاند)، برای همين فعلا فايدهای ندارد راه انداختنش. ولی کمکم که جا بيفتد خيلی چيز خوبی است.