اميدوارم که اين پسرهی سفيدپوست وينيپگی (کانادا)، رمی شند، جايزهی گرمی برای بهترين خوانندهی مرد آر.ن.بی ببرد. (
ليست نامزدها) چون واقعا اين پسر با استعداد است. يکی از مديران Motown میگفت که تاحالا نديده يک سفيدپوست به اين خوبی Soul بخواند؛ و واقعا هم میخواندها! با تمام وجودش میخواند چه در سیدیاش و چه در اجراهای زنده اگر ديده باشيدش. در ضمن تمام آهنگهايش را هم خودش به تنها زده و در استوديوی خانگیاش (در خانهی مادر و پدرش در وينيپگ) تمام آلبوم را نواخته و ضبط کرده. آلبومش قبلا مدتها در بخش «درگيریهای کنونی» وبلاگم بود که چند ماه پيش برش داشتم. ولی اگر Soul و Funk دوست دارید آلبوم
The Way I Feelاش را گوش بدهيد.
راستی، چقدر اين
سايت رسمی گرمی ضايع و جواد است! از AOL بيش از اين انتظاری نمیرود البته، ولی بابا جايزهی به اين مهمی و وبسايت به اين ضايعی؟ راستش را بخواهيد جواد آمريکايی از هر جوادی در دنيا بدتر است.
نکتهی آخر اينکه اينقدر از گرمی حرف میزنم دليل بر اين نمیشود که چيز قابل احترامیاستها! گرمی هم به اندازهی اسکار و بيشتر جايزههای آمريکايی ديگر به شدت Mainstream است و بيشتر به پول و قدرت ربط دارد تا به هنر. در واقع بيشتر کيلويی است تا گرمی.