گزارش جان سيمسون و فيلمبردارش از حملهی موشکی اشتباهی هواپيمای آمريکايی به گروه کردها و تکاوران آمريکايی، يک شاهکار بود. جوری که آدم نمیتواند بيشتر از يک بار نگاهش کند. گيجی و منگی پس از حادثه در فريم فريم فيلم مشخص است. در اول فيلم يک قطرهی خون بزرگ روی لنز میافتد که مال صورت زخمی فيلمبردار است. بيشتر از ۲۰ نفر در اثر اين اشتباه جان دادند، از جمله مترجم جوانی که تازه به تيم بی.بی.سی پيوسته بود و کامران عبدالرزاق نام داشت. فکر کنم اين تکه فيلم بعدا حسابی معروف شود، البته الان هم حسابی از جاهای مختلف لينک خورده است. گزارش دوم هم جالب است که تلفنی دارد با مرکز خبری حرف میزند و بعد يکدفعه به يک نفر میگويد: ساکت شو، دارم خبر میفرستم. فکر میکند که يک آمريکايی میخواهد جلوی کارش را بگيرد. ولی بعد میفهمد که آن بدبخت داشته حالش را میپرسيده و در واقع عضو تيم درمانی بوده. بعد ازش تشکر میکند و ادامه میدهد. شايد برای همين است که بعدا در همه جا از تيم درمانی آنها تعريف میکند. (فيلمها در قسمت سمت راست صفحهی بی.بی.سی هستند.)