هفتهی پيش دربارهی استيورات هيوز، تهيهکنندهی تلويزيون بی.بی.سی که به همراه کاوه گلستان بود و او هم روی مين رفت و يک پايش را بعدا از دست داد، در روز هفتم نوشته بودم و وبلاگش را معرفی کردهبودم و وقت نشده بود که اينجا به آن لينک بدهم.
اما چيزی که باعث شد دوباره اينجا راجع به آن بنويسم، نامهی جک استرا وزير خارجهی انگليس بود که با دستخط خودش و روی سربرگ وزارتخانه نوشته بود. (صفحهی اول نامه، صفحهی دومش) خيلی جالب و معنیدار بود. آقايان ايرانی ياد بگيرند.
راستی، هفته پيش در روز هفتم بهزاد و اردوان (که خودش يک دی.جی درست و حسابی در لندن است)، آلبوم تازهی مدونا، «زندگی آمريکايی»، را به تفصيل بررسی کرده بودند و از کمی از هر آهنگ را هم پخش کرده بودند. بجز اين، با گروه فرا هم مصاحبه کردهبودند. هفتهی قبلش هم يک مصاحبهی اختصاصی با داريوش کرده بود بهزاد که برای طرفداران داريوشخان بايد شنيدنی باشد.
اين هفته هم روز هفتم جالب است. مطلبی دارد دربارهی عشق و سه مرحلهاش، لهجهی خارجی دخترهای بالاشهری تهران، و معرفی اردوان از آلبوم Hope که يک آلبوم خيريه برای کمک به بچههای عراقی قربانی جنگ است و در آن کت استيونس يا همان يوسف اسلام بعد از N سال يک آهنگ ساخته و خوانده. درضمن، وبسایتی هم که اين هفته در روز هفتم معرفی کردهام، پروژهی دوبارهسازی مدونا يا Madonna Remix Project نام دارد که حتما ببينيد، خيلی موضوع بامزهای است.