بيکاری است و هزار درد و مرض! نه، واقعا بيکاری نيئت، بيشتر کمخوابی است و هزار درد و مرض. مرض آدمهايی مثل من هم اين است که هی بيفتند بجان وبلاگشان و عين راننده تاکسیها هی به اين ور و ان ورش ور بروند و چيزهای جديد اضافه کنند. درنتيجه چند تغيير کوچک در سايت دادهام:
اول اينکه يک لينک گنده آن بالا در منوی اصلی دادم به نوشتهی مربوط به فهرست سايتهای فيلتر شده تا هر کس به موردی برخورده آنجا به شکلی که توضيح دادهام گزارش بدهد.
دوم اينکه بالاخره برای آگهی دهندگان احتمالی --که البته تعدادشان از تعداد تخمهای رييسجمهور عزيزمان بيشتر نيست-- يک صفحهی جداگانه درست کردهام که در آن قيمت را و ديگر مشخصات مهم را نوشتهام. اگر روی آن دگمهی کوچک «اگهی» در باکس مربوط به آگهیها بزنيد آن صفحه را خواهيد ديد.
سوم اينکه به بر و روی لينکدونی --يا مودبانهاش لينکدانی، اگر آدم خيلی مودبی هستيد-- هم کمی وررفته و آن را به خيال خودم خوشگلتر و هماهنگتر با روح هودری حاکم بر صفحه ام کردم.
چهارم اينکه صفحهی آرشيو را اگر نگاه کنيد میبينيد که آرشيو موضوعی را هم بالاخره راه انداختهام. هرچند که هنوز نرسيدهام مطالب خيلی قديمی را موضوعبندی کنم و همهشان فعلا در دستهی مسایل ايران جا گرفتهاند. راستی میدانستيد که اين بندهی حقير از سپتامبر ۲۰۰۱ تا حالا ۲۲۶۲ مطلب فارسی و ۱۸۴ مطلب انگليسی نوشتهام؟ عجب خريم من واقعا! مفت و مجانی... بزودی احتمالا امکان جستجو را هم راه میاندازم، اگر ببينم که بار روی سرور را خيلی زياد نمیکند البته.
پنجم اينکه يک سری تغييرات ناچيز که فقط برای خودم مهم است هم دادهام در انادازه و فاصلههای تيترهای صفحات اول و داخلی که زياد خودتان را بخاطرش ناراحت نکنيد.
توضيح: کی گفته که کلمهی تخم بیادبی است؟ اصلا من اگر بخواهم راجع به اين عضو بدن بنويسم، بايد چه بگويم؟ بيضه؟ شايد برای بغضیها بيضه تابو باشد و برای بعضیها تخم. ولی مهم اين است که آدم فکر نکند ادب فقط آن چيزی است که او از پدر و مادرش ياد گرفته و بقيهی آدمهايی که جور ديگری بزرگ شدهاند بیادبند. ادب يک مفهوم اجتماعی کاملا نسبی است. در ثانی، من از زبان بیرنگ و بو و محافظهکار و بیخاصيت و بقول حزبالهیهای ژيگول، «بهداشتی» بدم میآید و عقيده دارم که نگاه انتقادی، زبان متفاوتی میخواهد. نمیشود با زبان بیطرف و بهداشتی از تغيير صحبت کرد، چون خود زبان بهداشتی، نوعی تاييد وضعيت موجود است. بگذريم، اينجا وبلاگ است و محل نوشتههای آزادانهی من است. من خودم را به خاطر خوشآمد يا بدآمد کسی سانسور نمیکنم.