برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
  لينک‌دونی هفته
Excerpt: Jahangard, Khatami's advisor has said something about weblogs that nobody really knows what it means.

ايسنا: «به اعتقاد وي [نصراله جهان‌گرد، رييس شورای اطلاع‌رسانی] وبلاگ‌نويس اگر ايراني است و در عرصه ايران قصد انجام گفتمان دارد بايد چارچوب و كران‌هاي پذيرفته‌شده در حوزه اجتماعي ايران را رعايت كند كه اين امر منجر به انسجام بازار ارتباطي و محيط‌ها و قابليت استناد آن مي‌شود. وي در پايان از سينا مطلبي به عنوان يك وبلاگ‌نويس با شجره نام برد و افزود: اميد است كه هر چه زودتر شرايط آزادي او فراهم شود.»

اينکه مشاور رييس جمهور، نظر مثبتی به وب‌لاگ‌های فارسی دارد و برای آزادی سينا مطلبی هم --هرچند خيلی دیر-- آرزو می‌کند، قابل توجه است. ولی لطفا يک نفر جمله‌ی ابتدايی او را برای من ترجمه کند. «چارچوب و کران‌های پذيرفته‌شده در حوره اجتماعی ايران» يعنی چه؟ منظور دقيقا چه چارچوب‌هايی است؟ از آن بدتر، «انسجام بازار ارتباطی و محيط‌ها و قابليت استناد» اصولا چه معنی‌ای می‌دهد؟ نکند اين‌ها ترجمه‌ی عباراتی از انگليسی هستند؟ خواهش می‌کنم آقايان آی‌تی‌باز دولتی جوری حرف بزنند که آدم‌های ديگر متوجه منظورشان بشوند. حرف‌های مبهم زدن نشانه‌ی متفکر بودن آدم‌ها نيست.


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

«زهرا»
«گناهکار»
«میرزا پیکوفسکی»
«نسل خمینی»
«یک پزشک»
«دادابیس»
«ایمیان»
«طاها بذری»
«بلوط»
«جواد کاشی»
«آرش «کمانگیر» آبادپور»
«خورشید خانوم»
«عرب عصبانی»
«تبعیدی عصبانی»
«حاجی واشنگتن»
«آق بهمن»
«دستنوشته‌ها»
«نانا»
«ناهید رکسان»
«خوابگرد»
«حسین نوش‌آذر»
«مهستی شاهرخی»
«مارسی نیومن»
«ملکوت»
«فوکو بلاگ»
«خیاط باشی»
«دوشیزه شین»
«امیرحسین ثابتی»
«هادی خرسندی»
«نگاه نو»
«نگاه نو»
«ف.م.سخن»
«بی‌بی‌گل»
«حسام‌الدین آشنا»
«حقوق‌دان پاریسی»
«پاسداران»
«آچار فرانسه»
«یک فتحی»
«لیلی نیکونظر»
«گردباد»
«بی اجازه کوچیکترا نه»
«رزانیات»
«سوگلی ریچارد پرل»
«کمال»
«عبدالقادر بلوچ»
«مریم ابریشم‌کار»
«سینا دیلی»
سیبستان
فانتازیا
راهرو
یادداشت‌هایی از کابل
مازوخیسم محاسباتی
کلنگ کمونیست کارگری
زيتون
دوم دام
زیتون پرورده
آزادنويس
اکبر منتجبی
رویای آريایی
مسعود ده‌نمکی
۳۵ درجه
غلاف تمام فلزی
پیاده رو
فروغ
آی‌تی.ايران
حمید مافی
کریم ارغنده‌پور
از پشت یک سوم
کتابلاگ
روزنامه‌نگار ممسلمان
خاکریزیسم
سولوژن
ایران‌شهر
ایرانی طعنه‌آمیز
علیرضا شیرازی
احمد جلالی
توکا نیستانی
جمال
مونتاژ انتقادی
خسرو نقیبی
تادانه
حامد قدوسی
مسعود بهنود
روزنه
امنزیاک
آهستان
موج
مرتضی نگاهی
آن سوی دیوار
نگارک‌ها
پویان و سیما
ارزیابی‌های شتابزده
من راه نشین
هوشنگ دودانی
بامدادی
کیبرد آزاد
امور ایران
پویان طباطبایی
پاگرد
لات‌لند
سلمان
ddmmyyyy
نازخاتون
شکرخواه
مهدی یوسفی
بابک داد
شب پیشگویی
خانوم حنا
مریم مومنی
آزاده عصاران
محمد نوری‌زاد
نوک‌تیز
مریم اينا
میرزا
دلبستگی
یک وحید
روزها
انتخاب زنان
سبیل طلا
آشپزباشی
ابراهیم اسکافی
مشکات
خبرنگار مسلمان
شرح
۴ دیواری
آدم و حوا
مسیح علی‌نژاد
مهدی محمدی
فریادناممه
حسین رنجبران
محمود فرجامی
سجاد صفارهرندی
فانونایت
شهرزاد
فلیسوف مآب رمانتیک
کامپیتور و ارتباطات
نوه‌ی غلامرضا تختی
مهدی اسماعیلی
هنوز
نیما دارابی
زمستان است
خط قرمز
شب‌نامه‌ها
گل‌آرا حمزه
چرک‌نویس
غربتستان
تبرمرد
کوروش علیانی
محبوبه حسین‌زاده
افسون فسرده
احسان
منبر دات نت
بسیج جهانی
نگفتنی‌ها
هادی نیلی
انتخاب انسانی
خرچنگ زاده
یک استکاان چای داغ
نقیز
شنا در شنزار
مرد تنها
مرصاد امروز
وب‌نگاشت
مرصاد
شاخ به شاخ
سمیرا سامانی
مجید تفرشی
بازیگر آماتور
آرش صالحی
شبنم طلوعی
صفا در ال.ای
آرش غفوری
نیکی اخوان
عباس معروفی
سهند شمس
بیروت ریپورت
دردنوشته‌ها
دانشجوی مسلمان
کافه ناصری
مطالعات فرهنگی رادیکال
لوبيا
سایه
جمهور
جواد روح
ضدمورچه
پسر فهمیده
کشکول جوانی
حمید کریمیان
لگوماهی
حسین پاکدل
جوانفکر
حنیف مزروعی
پژمان نوزاد
نسرین افضلی
سهیل کریمی
امید معماریان
اسماعیل نیوز
فرنگوپولیس
کافه اندیشه
علیرضا خدابخش
زن نوشت
هپلی
کلاشینکف دیجیتال
کلفه گینزبورگ
امیرعلی قاسمی
سفره ماهی
سفره‌ماهی
پاک‌نویس
لیلا خدابخشی
تکینسون
علی معظمی
عنکبوت
سرزمین آفتاب
چخوف منو نديدی؟
امشاسپندان
علی مزروعی
خارج از جعبه
مريم نبوی نژاد
ققنوس
بچه‌های سوم تیر
منقل، مخده و پلوراليسم ديني
فالشیست
شهاب اسفندیاری
فانوس خيال
آینه ایرانی
محمد تاج‌دولتی
معصومه ناصری
نیما نامداری
مژده
چلـــغوز
پرگلک
پیام یزدانجو
پیام یزدانجو
من و مانی
شبح
کاملیا انتخابی فرد
خودمونی
حرف غریب
شادی شاعرانه
و اما بعد
امير حسابدار
پاسداران
ایمان
پاگنده
بارانی آبی
اندیشه امروز
معصومه اتبکار
دفترچه‌ی ممنوع
حسن عابدینی
دیدی گفتم
مه‌زود
میان خطوط
جنگ و صلح
صبحانه
کوچه مدرسه حجتیه
آسمانِ سرپناه
حسام فروزان
حقیقت ایرانی
رازیگر
نیستان
یک وبلاگ ساده
تلخوش
قائم‌پناه
ژرف
یولداش
روزگاری که سپری می‌شود
رنگارنگ
مرمرو
کاپیتان هادوک
خاطرات مشبک
کوچ
افکار خصوصی
سیاحت‌نامه میرزا
روی جاده نمناک
کنج
دلتنگستان
کتابدار
نکته
يوتی‌اف-هشت
بازيگر آماتور
نفیسه مطلق
با شما نيستم
سکتور صفر
پارکينگ
پياله
ايستادن در مقابل باد
مهندس سعيد
يه وجب خاک اينترنت
احسان پريم
مهاجر
افعانستان امروز
از امروز
آذر و آيينه‌اش
بهنود کوچک
وبلاگ گوبا
روزگار من
يادداشت‌های سينمايی
اسپ‌سوار
دنيا دست کيه
نمای تزديک
عصيان
ایگناسیو
کتابچه
علاف تمام فلزی
تن‌تن‌سک
آسمان
یک جعبه شکلات
حرفهایم...
از کانادا
ندای امروز
دنيای يک ايرانی
عمو حميد
احسان و هزاره سوم
روزنگار
وب‌نوشت ابطحی
بزرگمهر حسین‌پور
دندانپزشک
پريشان بلاگ
سياست از نگاه دوم
برما چه گذشت
خاکستری
حرف‌های يک الپر
کاوه شجاعی
کاکتوس تيلا
کاپوچينو
خط سوم
ترزا
آبکش
خبرنگار
نيمه‌شب
صادق الوندی
الپر
صورتک
ساده‌تر از آب
مرتضی و ما
پرنیان
علی قدیمی
الفبا
کلانتر
زوزه
ریویو
محسن طالب
یلدا معیری
شهروند نصف‌جهانی
اسکورپیو
نعمت احمدی
لباس شخصی
علی خلیق
این مرد
یادداشت‌های فرهنگ
روزهای زندگی‌ام
یک بلاگر
دانشگاه غیرانتفاعی کیش
بچه‌های قلم
یاک
وحید پوراستاد
وب‌نامه
علی‌اکبر قزوینی
پناه
نوشی و جوجه‌هایش
اینجا و اکنون
مهاجرانی
جمیله کدیور
فانوس
صنوبر
پرنوشت
نادر فتوره‌چی
جنبشی استشهادی
بهزاد بلور
اشکان خواجه‌نوری
مصطفی تاجزاده
عباس عبدی
مسرت امیرابراهیمی
سبقت
عطا خلیقی
لیلی پوررند
آخوندها از مریخ نیامده‌اند
زرنوشت
گل‌دختر
علیرضا حقیقی
نگاه ایرانی
پاپتی
گوز آن‌لاین
وب‌گشت
لوبیسمم
فاطمه رجبی
نگاه یک ایرانی
هزاران نقطه
ریچارد سمبروک
نامحرمانه
غربت‌نوشته‌ها
رشید اسماعیلی
احمدی‌نژاد
شهیر شهید ثالث
احمد شیرزاد
موشک انداز
مژده غضنفری
ابراهیم فیاضی
فواد صادقی
نظرات ديگران

برای ایمکه خیلیا اون ور نطقشون باز میشه ولی تا وقتی ایونرن حتی حرفایی به نفع مظام هم میزنن .

خوب شد این ضرب المثل "بیرون گود نشستی می گی لنگش کن" تو فارسی هست، وگرنه معلوم نبود بعضی از دوستان چی کار می خواستن بکنن! یکی برای من قشنگ توضیح بده این ضرب المثل چرا در این مورد موضوعیت داره و چرا برای نوشتن درباره ایران حتما باید در ایران بود. مگه حرف حق رو فقط می شه تو ایران زد؟

سلام: من آدم رکی هستم و بر خلاف شما عادت به سفسطه و نغلطه و .... ندارم . فقط می خوام بگم که خیلی چرت و پرت می نویسی . نشستی اونور دنیا و هی میگی لمگش کن . اگه واقعا به نوشته هات ایمان داری بیا اینجا این حرفا رو بزن وگرمه همونور دنیا برا خودت زندگی تو کن و لطف کن به کار اینور دنیاییها کار نداشته باش. موفق باشی

خواسته يه چيزی بگه که حکومتيها هيچی نفهمن و فکر کنن يه نظر انقلابی داده٬ ولی نتيجه طوری شده که خودش هم نفهميده... ميگن طرف اومد حرف بزنه راه رفت!!

بازار داغ كلمه هاى عربى هنوز در سطح دولت و قانون ايران مشترى دارد. كسى به اين آقاى جهان گرد بگويد كه ايران سرزمين عربستان نيست.

این رفیق ما مثل اینکه اصلا نفهمیده که وبلاگ یعنی چی؟ به هیچ وجه وبلاگ را نمی توان با معیارهای یک رسانه جمعی سنجید. وبلاگ تجسم دمکراسی در اینترنت است. اگر محتوای یک وبلاگ را دوست ندارید، خوب نخوانید پدر من. اینترنت یعنی اینکه آدم برود دنبال چیزی که دوست دارد، نه آن چیزی که دوست ندارد! اگر نمی توانید تحملش کنید، ادای روشنفکری و اصلاح طلبی و دفاع از آزادی بیان هم درنیاورید. مثل حسین شریعتمداری صاف بگویید که مردم حق حرف زدن یا ارتباط با خارج را ندارند. والسلام.

باید دست آقای جهانگرد برای این سخنان بوسید. همین که یک مسوول دولتی، باز هم در چارچوب هایی چنین سخنانی به زبان بیاورد واقعا جای خوشحالی دارد...! من در عجب عکس العمل های غیر قابل پیش بینی اساتید دیجیتال و روزنامه نگاران بسیار و صاحبان امتیازها هستم فقط...

اينجا را مرتب دنبال مي‌كنم و مي‌خوانم... برايم جالب و حتا غير منتظره بود كه بازداشت يك روزنامه نگار اينقدر بر شما تاثيرگذار باشد كه تمام هم و غم شما و تمام وب لاگ شما را تحت تاثير قرار دهد... در مظلوم بودن سينا و بيگناه بودنش حرفي نيست ؛ اما آيا با هر بازداشت غير انساني بايد اينگونه برآشفت و به در و ديوار كوبيد و راي را از رييس جمهور پس گرفت..؟؟ به گمانم يا بايد با ديد صبورانه تري بت مساله برخورد كرد يا اينكه براي هر بازداشت غير انساني همينقدر هياهو راه انداخت... لااقل در مورد شما به عنوان يك فرد آگاه و تا حدودي تاثيرگذار اين انتظار هست...

از همان وقتي كه جهانگرد از شركت در مراسم جشن وبلاگها به رغم اعلام قبلي حضورش امتناع كرد. من به شخصه فكر مي كردم كه حكومت و دولت از اساس با وبلاگ و وبلاگ نويس مشكل دارند.

اینهم از آقای جهانگرد و حضورشان در جشن وبلاگها. زمانیکه که ما گفتیم با کارهای بچه گانه مثل جشن وبلاگها و ... نور افکنهای حکومتی رو روی وبلاگها نیندازید دیگران گفتند بدبینی! تفکر غالب افراد اعم از دولتی و غیر دولتی در ایران بر مبنای محدودیتهایی است که در کشور وجود دارد. اینها چون توان عملی ندارند خودشان را با این حرفها توجیح میکنند. در وجود هر ایرانی یک ناصر الدین شاه نهفته است که موقع بیدار میشه.