برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۲ | 17 May 2003

 يک سوال برای يک تحقيق

  لينک‌دونی هفته
Excerpt: Have your weblog reading has improved your understanding about iranian teenagers?

اگر شما فرزند نوجوانی داريد،‌ برای يک کار تحقِیقی درباره‌ی وب‌لاگ‌های فارسی شديدا به جواب اين دو سوال نياز دارم:

۱) آیا خواندن وب‌لاگ‌های فارسی تاثيری بر درک شما از دنيای ذهنی و اجتماعی نسل فرزندانتان گذاشته است؟ چه تاثيری؟ اگر ممکن است خلاصه و بطور مشخص با آوردن مثال توضيح دهيد.

۲) اگر در خارج از ايران زندگی ‌می‌کنيد، آيا خواندن وب‌لاگ‌هایی که از ايران نوشته می‌شود، تاثيری بر شناخت شما از جامعه‌ی ايران گذاشته است؟ چگونه؟ همين‌طور اگر در ايران زندگی می‌کنيد، آیا درک‌تان از ايرانيان ساکن در کشورهای ديگر با خواندن وب‌لاگ‌هايشان تغييری کرده است؟ چطور؟ اگر ممکن است خلاصه و با آوردن مثال توضيح دهيد.

خيلی خيلی ممنونم از همه‌ی کسانی که جواب می‌دهند.


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

ERROR: http://rpc.blogrolling.com/display_raw.php?r=5ce6aa818a9ce75a63de480197bfa538 is currently inaccessible
نظرات ديگران

سلام. من ميخوام يه نامه برا مامان بابام بنويسم تو بلاگم. به دردتون مي خوره؟ اگه دوست داشتين فردا پس فردا يه سري به بلاگم بزنيد. http://u2.perianblog.com

سلام من فرزند نوجوان ندارم ولی خودم یه نوجوان محسوب میشم. دو سالی میشه که اینجا اومدم. بین من و ایران یه شیشه هست که وبلاگ خوندن و نوشتن راهی هست برای عبور از این شیشه بدون اینکه شیشه رو بشکونم. خوندن وبلاگهای ایرانی هم تاثیری در شناخت من از ایران نذاشته جز اینکه وقتی که من ایران بودم خیلی محیط بازتر به نظر میرسید و یا بهتره بگم که تو محیطهای بسته زیاد نبودم، یعنی مثلا هیجوقت طرف جایی که مابودیم کمیته و ... پیدا نمیشد ، یعنی اگه لختم میومدی بیرون ، هیچکی بت هیچی نمیگفت ولی اینجور که از خوندن وبلاگها فهمیدم، الان همون جایی که ما بودیم، پر از اوباش شده ، طوری که چهارشنبه سوری هم کلی از دوستای من از خونه حتی خارج هم نشدند، جایی که اصولا هرگز توش دزدی نمیشد پر از دزد شده و .... راستی این کالر آی دی و ..که تو ایران هم اومده به نظرم خیلی باحال به نظر میرسه. یعنی عمرا اگه وبلاگ نبود میفهمیدم که ایران هم از اینا داره :P

بله. من از ایران نوشته های ایرانیان خارج از وطن رو میخونم و احساس میکنم که با شرایط زندگی اونها نزدیکتر میشم. یعنی درک بیشتری از زندگیشون پیدا میکنم. از جمله نوشته های پانته آ رو از آلمان میخونم که اسم صفحه اش هست: http://ghorbatestan.blogspot.com/ و همینطور نوشته های کیمیا رو میخونم از امریکا به آدرس : http://kija.persianblog.com/

در ضمن به سهم خودم از نوشته های خوب شما تشکر میکنم. پایدار و سرافراز باشید.

وبلاگ برای تبادل عقیده عالیه ولی نمی توان با استناد به وبلاگ در مورد عقاید مردم کلی گویی کرد چرا که خیلی ها اصلا نمی دانند اینترنت چیست. با حرف شهرام موافقم

حسین عزیز . نکته خوبی را بیان کرده ای. من تا 18سالگی ایران بودم و حالا هم آمریکا هستم .موقعی که ایران بودم این جور چیزها اصلا مطرح نبود ولی امروز از این سر دنیا می تونم به راحتی ابراز کنم که عقاید متفاوت سیاسی عقیدتی و حتی فردی را می دانم و این بهم این اجازه را می ده که بتونم با دید باز تری به جامعه امروز ایران بنگرم و آن را در ذهنم تجزیه تحلیل کنم. در ضمن فضای امروزی ایران بسیار متفاوت شده با آنچه که من 5 سال قبل از نزدیک شاهدش بودم و این تفاوتها طیف وسیعی دارند از خوب تا بد..... چیزهای بد که همه می دانیم از کجا نشات می گیرند و اما چیزهای خوب که دارند روز به روز زیاد تر می شوند برایمان روزهای خوش را نوید می دهند.

من خودم به شخصه با دنیای خیلی بزرگی اشنا شدم ...با عقاید ضد ونقیض...با آدمای خوب وبد...و اینکه اینجا بیشتری سعی می کنن خودشون باشن ...

من هم سه سالی میشه که در خارج از ایران هستم . دلتنگی کمتری یکنم و ساعات تنهایی من با خوندن وبلاگ دوستان و هموطنان چه داخل ایران و چه خارج از ایران پر میشه خودمم سعی دارم تجارب همین سه سال کمی که در خارج بودم رو برای دوستان بنویسم. و کلا خیلی با افکار نوجوانن و وجوانا در ایران آگاه شدم حالا به هر دلیل و هر مدلی که مینویسن مین=تونه یه گوشه ای از شخصیتشون رو نشونن بده یعنی در واقع به ذهنش اومده که اونطور نوشته حالا یا دروغ یا راست! در ا[ر از اقای درخشان هم تشکر میکنم به خاطر لطفی که د رحق همه مون کدند. مرسی

salam! rastesh shoma az hame majalat interneti harf zadin ama az waresh.com chizi nagoftin. in majale alan hodod 1 sale ke to shahr kochik anzali dare berooz mishe va albate on saro sedaye majalate dige ro nadare vali ba esteghbal mardom shahresh robero shode! az shoma mikham ye saraki behesh bezaninmerc

به نظر من وبلاگها نمی تونن، بیانگر وضعیت عمومی جامعه ایران باشن. چون وبلاگنویسی مقدماتی داره که هر قشری در جامعه ایران نمی تونه از اون بهره مند باشه. اول اینکه باید یک دستگاه کامپیوتر داشته باشی. و دوم اینکه باید امکان دسترسی طولانی به اینترنت داشته باشی. وبلاگها به نظر من بیشتر بیانگر دغدغه های جوانان وابسته به اقشار متوسط به بالا هستند. نه عموم مردم ایران. بنابراین نمی توان برای ارزیابی وضعیت ایران به آنها اتکا کرد.

با خواندن وب لاگهاي ايراني سعي ميكنم تصور نزديكتري به واقعيت از ايران به دست اورم.سفر به ايران و زندگي در انجا ديد واقعتري را به ادمي ميدهد. وب لاگ به عنوان شروع گفتگوي فرهنگي بين ايرانيان داخل و خارج پر ثمر ميتونه باشه

سوال 1- بله تا حدي ميتوان به دنياي ذهني نجوانان وارد شد

سوال 2- هموطنان خارج از کشور اثرا در حالت تعليق و دو گانگي هستند . هنوز نه ميدانند که چه مي خواخند و چه چه هستند. ارتباطي با درونشان برقرار نمکنند . در حقيقت هنوز ذهن اباسته از دو فرهنگشان را باز بيني و اصلاح نکرئه اند و آنچه مسلم است جبر زمان فرهنگ ميزبان را در زندگي خود و فرزندانسان حاکم خواهد کرد. حتي اگر راضي نياشند .

دوستان ناراحت نشين از اين "شخصي" كه پائين با اسم (حسين خره و عکساش!) كامنت گذاشته, هنوز اول راه شعور هست, شانس بياره قبل از مرگش آدم ميشه! مِستر هودر, من 21 سال هست خارج از ايران هستم و در طي اين سالها ايران نرفتم. وبلاگ باعث شد تا احساس كنم فاصله ام با اجتماع ايران بشكلي كوتاهتر شده و در فضاي مجازي ميتوانم با هموطن هاي داخل ايران ارتباط روزمره برقرار كنم و از حال و هواي ايران مطلع باشم. در جمع دلتنكي ها را كاهش ميده. شاد باشي

هی اختلافات شخصی رو با این روش های کثیف حل نمیکنن اقای شهر نو

مي خواستم يه حرفي بزنم ولي از وقتي اين نو نوا!!!!!! رو ديدم& اصلا يادم رفت!!!!! واقعا كه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ببين تو معلوم نيست چقد کمبود شخصيت داري که همش دنبال هويت جمع کردن و بقول همون خارجيها کرديت واسه خودت هستي. بابا بزور ميخواي بگي اين وبلاگ بازي خيلي مهمه؟ و عاشق اينهم هستي بقيه بيان ازت تعريف کنن نه؟ جالبه تو همون صبحونتم صداشون در اومده که چرا سانسور مي کني اونوقت تو ميخواي ادعاي دموکراسي بدي؟ ايراني جماعت جون بجونش کنن همينه تو هم سيتي زنيتو بگير ديدي تونجا کسي زياد حسابت نمي کنه دست به دامن اينجا ميشي کرديت بسازي...؟

به نظر من همه شما یک موضوع بسیار مهم رو فراموش کردید. موضوعی که خودم هم متاسفانه قبلا بهش فکر نکرده بودم و با مسافرتی که به ایران داشتم متوجه شدم. دسترسی و اداره یک وب لاگ منحصر به یک طیف و قشر بسیار بسیار کوچک جامعه ایران هست. ویلاگهای ایرانی فقط نماینده یک طیف مشخص از جامعه ایران هست و به هیج وجه نباید معیار طرز فکر کل جامعه ایران قرار بگیره. یادتان باشد که اکثزیت مردم ایران حتی تاکنون پشت یک دستگاه کامپیوتر هم ننشستند چه برسه به اینکه وبلاگ درست کنند. ماها بقدری از وقتمون درگیر کامپیوتر و اینترنت هست که همه رو مثل خودمون میدونیم و این خیلی خطرناکه. یک سوال: آخرین باری که خارج از اینترنت اطلاعاتی از شرایط ایران کسب کردید کی بود؟

24 سال است كه درامريكا زندگي ميكنم بوسيله ابراهيم نبوي با وبلاگ اشنا شدم . كه هنوز تعدادشان به 50 نرسيده بود . انچنان تصورم را در مورد طرز فكر و وضع اجتماعي و مخصوصا نهان انديشه شان و لغات مصطلح خديد عوض كرد كه باور نميكردم . من بوسيله اين پل ارتباطي توانستم دوباره خودم را در جامعه اي ببينم كه هيچ ربطي به جامعه دوران من ندارد . به كتابهاي جديد و نويسندگان جديد اشنا شدم . انديشه پيشرفته سياسي جوانها .اميد و نا اميدي شان . مشكلات اجتماعي همه را از اين دروازه باز فهميدم . . و اما كاش حسين درخشان زودتر ميامد و اين پل را برايمان ميساخت . ممنون از تمام وبلاگنويسان عزيز .

من در ايران زندگي ميكنم و فرزند نوجوان (6 ساله) دارم برادرم هم در آمريكا زندگي ميكنه راستش من تصور ذهني روي ايرانيان ساكن آمريكا داشتم كه در بعضي موارد اين ذهنيت ثابت شده و در بعضي موارد تلطيف من فكر ميكنم اونها خوب به هر دليلي از اينجا رفتند كه شايد كار خوبي كردند ولي رفتند اونجا و بعد به اونهايي كه اينجا هستند ميگند لنگش كن ولي خوب موضوعات بعضيها مثل همين حسين درخشان رو هم كه ميخونم ميبينم كه بعضيها اونجا هم آدم با ظرفيتي هستند و ممكنه اگه اينجا بودند همين كار رو ميكردند به قول معروف همه جا براشون آسمون آبي رنگه اگه بد باشند همه جا بدند و اگر خوب ...

salam man 3 salo andist kharej az iran hastam va bayad begham monsefane az vaghti ke wemlog ha ro peida kardam dighe besyar kamtar deltang misham va mitoonam akhbare up to date ro peyda konam + az jave kononiye hakem bar iran va ozae javoonamoon ba khabar besham va koli ba neveshte ha shad besham va ba ghame bacheha ghamgin va har roozo har rooz arezoomande rahaie irane aziz va bar ghashtane be iran .man az hameye weblog nevisa makhsoosan shoma besyar motshakeram ke in sharayeto faraham kardid

به يک تحقيق دقيق و علمی در زمينهء وبلاگها خيلی نياز وجود دارد...در مورد اينکه چند نفر از بلاگرها پسرهستند و چند نفر دختر یا خواننده های وبلاگ ها بلاگر هستند یا کاربر معمولی؟...ولی با وجود اوضاع جدید و سانسور فعلا فرصتی برای اينکارها نيست!!!

من ٢ سالى هست كه خارج از ايران زندگى مى كنم و فكر مى كنم وبلاگها مخصوصا اين شش ماه گذشته خيلى تاثيرگذار شدن. هم مارو از اوضاع احوال و خط فكرى نسل خودمون در ايران باخبر ميكنه، هم اين امكان رو براى اولين بار ايجاد كرده كه ايرانيها هرجا كه هستن با هم ارتباط فكرى داشته باشن. من كه فكر ميكنم خيلى تاثيرگذار شده.

راستش به نظرم مياد كلا وبلاگ نمي تونه دقيقا بازگوي زواياي شخصيت يك فردو يا تفكر حاكم بر يك جامعه باشه و اگر هم كسي تاثيري پذيري خاصي از وبلاگ داشته بايد دقيقا به صحت و سقمش پي ببره. مثلا خود من وبلاگ كساني رو كه مي شناسم در زندگي واقعي رو زياد مي خونم بعضي ها عجيب به شخصيتشون شبيه و بعضي ها اصلا...كلا مسايل زيادي مثل آشنايي با طراحي صفحه ميزان وقت و بطور كلي احسان هم خوب گفته خيلي ها يك شخصيت مجازي در پس وبلاگ براي خودشون طراحي مي كنن...از طرفي مسايلي خيلي ساده ممكنه همه گير بشه...كه واقعا همه گير نباشه.

با سوالهاي به اصطلاح باز يا گسترده شروع كرديد،جمع و جور كردنش در يك كار تحقيقي،كمي مشكل مي شود. به هر جهت، پاسخ پرسش دوم: 2- من دو سال هست كه خارج از ايران زندگي مي كنم. بله، تاثير زيادي داشت. تغييراتي را در قشر جوان و روشنفكر در اين دوسال ديدم كه به شدت محسوس و حتي بيش از انتظار بود. تغيير در: ادبيات كلامي همسالانم، ميزان گرايش به سياست، رشد حركتهاي سازنده فمينيستي، تصاعد حضور دختران و زنان در وبلاگها، ارگانيزه شدن نسبي وبلاگها، تصاعد در تعداد نشريات الكترونيكي و خيلي موارد ديگر. ضمنا" با وجود وبلاگ، بطور نسبي با اجتماع ايرانيهاي ساكن كشورهاي ديگر هم آشنا شدم. همينطور با دنياي غير ايراني ها ( اوقات بيكاري، به سه زبان وبلاگ مي خوانم..) خلاصه اينكه، خواندن و نوشتن وبلاگ، يك خلاء ارتباط را پر كرد. خلائي كه با نوشتن در رسانه هاي نوشتاري و اينترنتي ديگر بطور تقريبا حرفه اي، هيچگاه پر نمي شد. ارتباط وبلاگي تنگاتنگ تر است و بقول تئاتري ها، نفس به نفس است... موفق باشي

سلام يادمه ابطحي در مصاحبه با كاپو چينو گفته بود كه براي اشنايي با افكار جوانان ايراني وبلاگها را ميخوانم البته يه مشكلي هم كه وجود داره اينه كه اكثر وبلاگ نويسها هميت واقعي خود را در نوشته هايشان بروز نميدهند بلكه ان چهرا ي را به معرض نمايش ميگذارند كه براي ديگران جذاب باشد يعني همان بحث مخاطب زدگي كه در سينما هم مطرح است

من در ايرانم و تصوري كه فرهنگ غرب بخصوص انگليس و فنلاند داشتم با خواندن وبلاگهاي از غرب و ژينا بخصوص در باره پايبندي آنها به مذهب و اخلاق و برخي نكات زندگي روزمره آنها عوض شده است

salam hossien khaan...dar morede saal avalet...albate man khodam meeshe goft javoon hesaab meesham vali are...taseer dashteh...az janbehaye mokhtalef...az nazare ejtemayee bayes shode tarze fekr haye beeshtaree ro beshnasam ke bedoone weblog emkaan pazeer naboode...az nazare seeyasee eenke agayede deegaraan ro befahmam ke mamolan to roozname haa een nazaraat saan soor meeshan. dar morede saal dovomet nemeetonam nazar bedam choon man to iran hastam...movafag bashe...