خانمها و آقايان عزيز. متاسفانه بايد اعلام کنم که شهر شهيد پرور تورنتو درمقابل شهر خون و قيام وين بايد برود بوق بزند. تازه من هنوز مرکز شهر وين را نديدهام و اين جوری عاشقش شدهام. خيابانها، مغازهها و ساختمانهای وين همه انگار هم با همديگر دوستند هم با آدم. تنها مشکلم فعلا اينست که سرپريز سيمهای برق شارژر دوربين و لپتاپم به مال اينجا که عين ايران است نمیخورد. بايد برم يک مبدلی چيزی برايش پيدا کنم. درضمن شديدا خوابم میآید. اصلا يادم نيست آخرین بار که خوابيدم کی بو د وکجا بود. چون الان ساعت ۱۰ و خوردهای شب در تورنتو است و چهار و خوردهای عصر در وين. تا جايی که يادم هست آخرين بار پريشب خوابيده بودم. اين اختلاف ساعت عجب چيز ضايعی است لعنتی. درضمن، تلفن عمومیهای اينجا را هم به ليست چيزهای ضايع اضافه کنيد. راستی، دن گيلمور هم پشت من نشسته پای Powerbook G4اش و دارد ايميلهايش را نگاه میکند. اينهم از چسی وينی هودری.