اين اولين بار است که زندگی در وسط شهر يا دقيقتر و خارجیترش داونتاون رو تجربه میکنم، ولی بايد بگويم که واقعا خيلی باحال است. هر وقت از شبانه روز بيرون بروی، يکجايی خبری هست. کلی مغازه و غذاخوری ۲۴ ساعته هست و تعداد زيادی هم مغازه، بار يا رستوران که خيلی دير تعطيل میکنند. خلاصه هميشه دوروبر آدم زندگی جريان دارد و اين بخصوص برای شهر زشت و گلهگشادی مثل تورنتو بخصوص در زمستانهای سخت و سردش غنيمت بزرگی است. خلاصه اينکه خيلی خوشحالم که آمدهايم اينجا و فکر کنم ديگر تا زمان بازنشستگی هم دلم نمیخواهد برگردم به جاهای آرام و خلوت شهر. حتی شايد اگر تهران هم اينقدر هوای مرکزش کثيف و مرکبار نبود، خيلیها دوست داشتند در مرکز شهر زندگی کنند. البه با وجود اين قانونهای مسخرهی اين سالها که مغازهها بايد تا ساعت ۱۲ شب تعطيل کنند نمیدانم باز هم کسی دلش میخواست اين کار را بکند يا نه. (راستی تاحالا واقعا هيچ مسوولی توضيح داده که اين کار احمقانه به چه دليل انجام میشود؟)