گردهمايی ديروز خيلی خوب و آرام برگزار شده و همانطور که نوشته بودم فضايی جوانانه داشت. سخنرانهای نسبتا جديد، محتوای جديد و فرم نسبتا جديد. موج مهاجران ايرانی کانادا که از اواسط دههی نود به بعد به کانادا پا گذاشتهاند کمکم دارند خودی نشان میدهند. اين تئوری من است که اين موج به زودی چهرهی اجتماعی ايرانيان کانادا را حداقل در تورنتو تغيير میدهد. چون تفاوتهای فاحش ساختاری و ارزشی با امواج ديگر دارد. تحصيلکردهتر است، به زبان انگليسی مسلطتر است، عملگراتر است، مداراگرتر است، مستقلتر است، فردگراتر است، اميدوارتر و خوشبينتر است و در نتيجهی همهی اين تفاوتهای ارزشی و ساختاری، خيلی بهتر خودش را با جامعهی کانادا و ارزشهای غربی آن وفق داده و در آن در حال حل شدن است. جالب اينجا است که خيلی از کسانی که از مهاجرين قديمیتر در اين سالها بخاطر ناهمخوانی با اجتماع ايرانيان شهر، فعاليت زيادی نداشتند، به اين جمع پيوستهاند. گردهمايی ديروز تمام نشانههايی را که گفتم با خود داشت و اين تازه شروع کار است.
مراسم ديروز ترکيب متعادلی بود از محتوای احساسی و شاعرانه، و عقلانی و آکادميک. با اينکه از رسانههای کانادايی تا جايی که من میدانم بجز CTV، کس ديگری نيامده بود، اما شک ندارم که آنقدر مراسم دلپذيری برای جمع آدمهای نشسته و ايستاده در سالن بود که نه تنها دفعهی بعد بايد سال بزرگتری بگيريم، بلکه رسانههای کانادايی هم خودبخود آن را جدیتر خواهند گرفت.
من چون طبق معمول در دقيقهی نود مشخص شد که میتوانم چند دقيقهای صحبت کنم، موقعی که همه داشتند صحبت میکردند حواسم به تنظيم مطالب خودم (دربارهی تشويق مردم به ساختن وبلاگ انگليسی بود، چی فکر کرديد پس!) بود و برای همين متاسفانه نمیتوانم گفتههای سخنرانان را خلاصه کنم. فقط اين را بگويم که تقریبا نصف بيشتر سخنرانها مطالبشان را به انگليسی بيان کردند که بزودی برای کسانی که علاقه داشته باشند، متن خلاصه يا مشروح آن را در وبسايت کميتهی دانشجويی ايرانيان دانشگاههای شهر تورنتو (که راستش هنوز راه نيفتاده ولی آدرسش هست july9th.org) میگذاريم.
پوشش خبری اين مراسم را که بزودی در روزنامههای فارسی محلی اينجا چاپ خواهد شد میتوانيد بخوانيد که حتما لينک آنها را میگذارم. از همهی بچههايی که مراسم را سازماندهی کردند، کسانی که سخنرانی کردند و کسانی که آمدند متشکرم.
راستی، آقای براهنی که جزو سخنرانها بود بالاخره قانع شد که وبلاگ چيز بدردبخوری است و بايد برای خودش يکی درست کند. اميدوارم خيلیهای ديگر هم بخصوص سخنرانان جمع که همه هم به انگليسی مسلط هستند، به اين نتيجه رسيده باشند. يعنی ويکتوريا طهماسبی، نادر هاشمی، بهمن کلباسی، علی احساسی، عليداد مافینظام