آقايی بهنام دکتر سيد محمد انوشه تازگی در يک سخنرانی دربارهی «آسيبشناسي روابط دختر و پسر» حرفهای خيلی عميق و علمیای زده است:
يك بررسي شش ساله نشان داده است دختران بهشدت دوست دارند محل توجه باشند و اين ميتواند بستري براي تخريب باشد... به نمايندگي از همجنسان مذكر خودم ميگويم چيزي كه افكار پسرها را به هم ميزند و فايل آرشيو ذهنيشان را خراب ميكند، صوت، صدا و مانوري است كه شما بهطور ناخواسته داريد. اين موضوع اصليترين زمينه براي تشتت فكري پسران جوان است... فكر ميكنيد جامعه چگونه منحرف ميشود؟ تئوري ميخواهد؟ فلسفه دارد؟ خير. انحراف همينگونه صورت ميگيرد... ضريب كنجكاوي دختر به پسر 3/1 برابر كنجكاوي پسر به دختر است و ضريب خيالپردازي دختران 7/1 برابر پسران است. دختران به دليل كنجكاوي، گرايشات ذهني بيشتر و خيالپردازيهاي قويتر به بعضي از مشكلات مبتلا شدهاند... مردان سكوت را دوست دارند در حاليكه زنان به گفتوگو علاقهمندند. مردان اساساً دوست دارند در روز دو الي سه ساعت آرامش داشته باشند اما زنان بعد از اينكه همسرانشان به خانه ميآيند، دوست دارند از اتفاقات روز حرف بزنند و اين مسئله عامل 90 درصد از اختلافات زناشويي است.
میشود بپرسم چه کسی به اين مردک دکترا داده است با اين عقايد عوامانهی مردسالارانهاش؟ لابد يارو مشاور کلی وزير و وکيل هم هست با همين عقايد احمقانهاش. از اين مهمتر اين که دلم میخواهد بدانم ايشان به کدام دانشگاهی شرمساری عضويت در هيات علمی را داده است؟
توضیح: هميشه لازم نيست برای ثابت کردن اينکه بعضی حرفها از بعضی آدمها مزخرف هستند، يک مقالهی مستدل علمی نوشت. گاهی البته لازم میشود، ولی خيلی وقتها اين کار فقط وقت تلف کردن است. بجز اين، همانطور که قبلا گفتهام نوشتههای وبلاگ با نوشتههای يک روزنامه يا مجلهی چاپی فرق دارد و بيشتر قواعدی که در رسانههای رسمی رعايت میشوند، اينجا در رسانههای شخصی يا وبلاگها معنايی ندارند.