کتاب تازهی مايکل مور با نام
Dude, where is my country پريروز به بازار آمده. اين کتاب که شايد بتوان آن را نتيجهی تحقيقات مور دربارهی روابط خانوادهی بوش با خانوادهی بن لادن دانست، در واقع مبنای
فيلم مستند بعدی مور هم خواهد بود که الان در حال ساختش است و سال آينده نمايش داده میشود.
روزنامهی گاردين چند بخش از کتاب را تاحالا منتشر کرده که مهمترين آنها هفت سوال مور از بوش است که گفته بالاخره روزی از خود او خواهد پرسيد. مثلا يکی از سوالهای اين است: «چرا اجازه داديد يک هواپيمای خصوصی سعودی درست چند روز بعد از ۱۱ سپتامبر راه بيفتد و تمام خاندان بنلادن را در شهرهای مختلف جمع کند و از آمريکا خارج کند،بدون اينکه اف.بی.آی هيچ تحقيقی دراين باره بکند؟»
در صفحه مخصوص گاردين برای مايکل مور، بجز يک مصاحبه، يک مطلب جالب هم با نام «ده نکتهای که دربارهی مايکل مور نمیدانيد» هست که جالب است. مثلا اينکه نيويورک تايمز هرگز کتاب قبلی او يعنی Stupid White Men را بررسی نکرده، درحالی که این فيلم ۵۹ هفته در جدول پرفورشترين کتابهای اين روزنامه بوده است. يا اینکه او يک شهروند افتخاری کانادا است. پروندهی کاری او هم خواندنی است.
راستش را بخواهيد به نظر من مايکل مور کمی زيادی شلوغ میکند و استاد جنجال درست کردن است. ولی وجود اين جور آدمها در آمريکا از نان شب واجبتر است، برای اينکه سوال قادرند در ذهن مردم سوال ايجاد کنند. مايکل مور آنقدر سوال آکادميک و تخصصی ندارد که بتواند جواب درست و حسابی به سوالی بدهد. در واقع مسالهی آمريکا اين است که کسی سوال در ذهن مردم مطرح نمیکند، نه اينکه پيدا کردن جواب آن سخت باشد. آمريکا سرزمينی است پر از جواب به سوالهايی که هرگز پرسيده نمیشوند. (عجب جملهای شد!)