استقبال بسيار گرم مردم از شيرين عبادی به سرم انداخت که او میتواند بهترين رييس جمهور ممکن بعد از خاتمی باشد. میدانم که شورای نگهبان خيلی راحت میتواند صلاحيتش را رد کند، اما عبادی میتواند چنان نیروی مردمیای را پشت خود جمع کند که رهبر و شورای نگهبان هيچکدام نتوانند در مقابل آن مقاومت کنند. او بهترين گزينه است، چون محافظهکار و غير راديکال است و درنتيجه میتواند چپهای داخل حکومت، ملیمذهبیها، و تقريبا بيشتر نيروی مخالف سياسی را بپوشاند؛ سکولار است و عقيدهای به دخالت دين در حکومت ندارد؛ زن است و میتواند نيروی اجتماعی زنان را پشت خود سازمان دهد؛ با سواد و باتجربه است، و در آخر هم اينکه پشتش گرم است به حمايت يکپارچهی جهانی. (حتی آمريکا که اصولا مخالف اصلاحات و طرفدار انقلاب در ايران است.)
میدانم کمی محال به نظر میآيد، ولی مطمئنم که رهبر و درنتيجه نهادهای زير آن را میتوان با فشار اجتماعی و سياسی داخلی و خارجی، مجبور به پذيرفتن تغييرات اساسی --حتی کاهش اختيارات خودش در قانون اساسی-- کرد. (يادتان باشد که رهبر تاحالا چندبار دربابر زور زياد سرخم کرده است. مهمترينش زمانی که مجبور شد جلوی ابطال انتخابات مجلس را در تهران بگيرد.) دليل اين هم که میگويم تغييرات بايد از طريق رهبر انجام شود آن است که فکر نمیکنم راه مسالمتآميز و اصلاحطلبانهی ديگری بجز آن وجود داشته باشد. دراين باره قبلا در نوشتهای توضيح بيشتری داده بودم.
بهرحال اگر خانم عبادی نتواند نامزد رييس جمهور شود، بهترين گزينه برای رهبری مجموعهی بزرگی از مخالفان سياسی حکومت فعلی ايران است. در يک کلام، او بهترين رهبر بالقوهی اپوزيسيون خارجی و داخل ايران است به نظر من.
تکميل:
- خبر استقابل مردم الان تيتر اول وبسايت بی.بی.سی است.
- عکسهای استقبال مردم در فرودگاه
- گزارش ويدیویی جيم ميور برای بی.بی.سی از بازتاب جايزهی عبادی و بازگشت او به تهران (بالای صفحه، سمت راست را ببينيد.)
- طومار درخواست از شيرين عبادی برای نامزدی رياست جمهوری