هرچند که گويا تازگیها کمی خسيس شده و در صفحهی اولش (خبرنامه را نمیگويم) لينکی از اين وبلاگ، صبحانه، وBlogs x Iranians نمیگذارد، ولی بخاطر راه انداختن بخش انگليسی به او تبريک میگويم. البته تا حدی میفهمم که بخشی از انگيزهاش چيست، چون خودم هم آن انگيزه را دارم. خيلی زور دارد که آدم به اين همه خواننده (گويا را میگويم) بخاطر اينکه زبان وبسايتش فارسی است، نتواند از آگهیهای گوگل استفاده کند. برای همين آدم تشويق میشود که روی محتوای انگليسی بيشتر کار کند. (البته گويا اگر بخواهد از آگهیهای گوگل استفاده کند، مجبور است از آگهیهای ديگر داخل صفحهاش چشم بپوشد. چون خلاف موافقتنامهی گوگل است.)
اما بسيار کار خوبی است که گويا و وبسايتهای خبری ديگر، به بخشهای انگليسیشان بيشتر توجه کنند. واقعا در اين روزها به آن احتياج است. رک و راست بگويم، هر يک وبلاگ يا وبسايتی که دربارهی ايران به زبان انگليسی راه بيفتد و در آن از خبرها و رويکردهای تکراری دوری شود، به اندازهی هزاران دلار خرجی که وزارت خارجهی ایران در نشان دادن تصوير خوب از ايران میکند، میارزد. بخصوص اينکه آقايان وزارت خارجه چون به هرحال «حزبل» هستند و با ما فرق دارند، با تبليغاتشان گاهی بدتر آبروريزی میکنند و ما بايد آن را هم جبران کنيم.
آی مردم ايران. ای کسانی که حتی در حد دبيرستانهای ایران انگليسی بلديد. وبلاگ انگليسی درست کنيد تا رستگار شويد. اگر به بينندهی زياد علاقه داريد، به شما قول میدهم که اگر دربارهی چيزهای روزمرهی جالب يا حتی نه زياد جالبتان در تهران و شهرهای ديگر بنويسيد، ظرف يکی دو هفته چند برابر وبلاگهای فارسیتان خواننده و دوست پيدا میکنيد. قول شرف میدهم. البته يادتان باشد که آن را در Blogs x Iranians هم ثبت کنيد تا ملت از آن باخبر شوند.
از طرف ديگر از کسانی که همين الان هم وبلاگ انگليسی دارند خواهش میکنم که وبلاگهای ديگر را با نقل قول از آن هر از گاهی معرفی و حمايت کنند. بدون اين حمايت، کسی از اين همه نوشتهی هيجان انگيز خبردار نخواهد شد.
تکبير!