به نظر میآید که تعدادی از ISPهای عمده، دوباره کلی از وبسايتهای ايرانی و از جمله «سردبير:خودم» را مسدود کرده يا هنوز باز نکردهاند. از تمام خوانندههای عزيز درخواست میکنم که اگر میدانيد که چه ISPهايی برای مثال هنوز «سردبير: خودم» و وبسايتهای پرطرفدار ديگر را (چشم، قربان عمهام هم میروم) باز نکردهاند، برايم همين پايين کامنت بگذاريد. همينطور اگر راهی به نظرتان میرسد که بشود يک حال اساسی به آنها داد، لطفا برايم بنويسيد. خودم يک فکرهايی دارم که اغلب توی مايههای Flash Mob هستند، ولی بعدا دربارهشان بيشتر توضيح میدهم.
البته نه اينکه من اينقدر خودم را مهم بدانم. نه. ولی بد نيست يک جوری به ISPها نشان داد که اگر بخواهند بيش از حد خايهمالی حاجآقا معتمدی و بقيه را بکنند، يک جورهايی بالاخره مردم حالشان را خواهند گرفت. اين میتواند فقط يک نمونه باشد برای اينکه آقيان بدانند که آنها چوپان مردم نيستند. وگرنه اين اعتراض برای هر وبسایتی که باشد فرقی نمیکند. مال من يا مال اصغر آقا يا رقيه خانم.
تکميل:
- وقتی مینويسم حالشان را میگيريم، اصلا منظورم کار خشن يا غيرقانونی نيست. تمام قشنگی Flash Mobها اين است که کاری را میکنند که به هيچوجه غيرقانونی و خشن نيست و خيلی هم سريع انجام میشود و تمام میشود. به زودی بيشتر دربارهاش مینويسم.
- فلشماب اصولا چيست
- چند مطلب دربارهی فلشماب: وايرد، سی.ان.ان، بی.بی.سی، گاردين
- کل يافتههای گوگل را دربارهی فلشمابها ببينيد.
- خايهمال يکی از بهترين واژههای دنيا به زبان فارسی -- و حتی انگليسی-- برای مفهوم چاپلوسی است. در ضمن، ايدهی راديکال و خلاف وضعيت موجود، ساختار و زبان خلافوضعيت موجود لازم دارد. کسی که به اعتصاب غذا میگويد «روزهی سياسی» يعنی از قبل پيشفرض «حکومت مذهبی» يا «اسلام سياسی» را پذيرفته است. چيزی که اصولا میخواهد با آن مبارزه کند. پس برنده طرف مقابل اوست که او را مجبور به رفتار در ساختار خود کرده، نه ساختار خود منتقد يا معترض. مهمترين دليل شکست اپوزيسيون داخلی ايران شايد همين بوده است.
- تيتر مطلب را از «ISPهای خايهمال...» به تيتر فعلی عوض کردم برای اينکه بعدا خواندمش و ديدم کمی زيادی عصبانی بودهام که در تيترم هم بن>يسم خايهمال. فکر کنم همان يک خايهمال داخل متن کافی بود. اصولا خايهمالها هرچه کمتر باشند برای کل جامعه مفيدتر است.