همانطور که چند بار ديگر هم گفته بودم، گوگلپذيری (Googlabilty)، به بخش مهمی از قابليت استفاده (Usability) در اينترنت تبديل شده است. معنی آن هم اين است که چکار کنيم که گوگل به هبترين شکل بتواند صفحههای وبسايت ما را پيدا کند.
بجز مسالهی «عنوان صفحهها» که چند وقت پيش نوشتم، مسالهی شکل اسم گذاری فايل صفحهها و ادرسدهی آنها (URL) هم بسيار مهم است.
گوگل بطور کلی با صفحههايی که آدرسهای طولانی و پيچيدهی چند بخشی دارند، مشکل دارد. درنتيجه برای مثال هرچه که در وبسايت ايران امروز هست، بخاطر دينالميک بودن صفحهها و آدرسهای پيچيدهی آنها،غيرقابل فهرست شدن در گوگل است.
در نتيجه اگر دنبال کلمهی خاصی در ايران امروز و بسياری از وبسايتهای ديگر بگرديد، هيچ چيز جز صفحات قديمی آنها که بصورت استاتيک و دستی درست میشدند پيدا نمیکنيد. علاوه بر اين گوگل آنها را کش (cache) هم نمیکند.
برای مثال يافتههای گوگل را دنبال کلمهی «بود» در ايران امروز نگاه کنيد. هرچه هست از ميان صفحههای استاتيک است و هيچ اثری از صفحههای ديناميک جديد که با استفاده از pMachine ساخته شدهاند نيست. (pMachine بطور کلی اين مشکل را دارد، مگر اينکه از نسخهی جديد آن استفاده کنند.)
اين مشکل را بسياری از وبسايتهای خبری ايرانی ديگر نيز دارند که مانع میشود مطالبشان را کسی بتواند بعدا با جستجو در گوگل پيدا کند.