داشتم دنبال متن کامل لايحهی بودجهی ۱۳۸۳ میگشتم که ببينم چه تغييراتی نسبت به پارسال کرده است، بخصوص در بخش نهادهای زير نظر رهبر. چون همانطور که میدانيد، يکی از بهترين نشانههای تغيير واقعی سياسی، تغييرات در بودجهی دولت و بحثهايی است که بر سر ريز موارد آن در مجلس میشود. مثلا دعوايی که سر درآمد و بودجهی صداوسيما دوه سه سال پيش آمد، يکی از بهترين نشانههای اصلاحاتی بود که بهرحال داشت در سيستم قدرت ايران اتفاق میافتاد.
اما هر چه گشتم متن کامل لايحهی بودجه را پيدا نکردم. تمام وبسايت سازمان مديريت و برنامهريزی را گشتم، ولی فقط عنوان آن بود، بدون اينکه به جايی يا سندی لينک شده باشد. اينجا بود که يکدفعه دلم برای بهترين مجلهی ايرانیای که در عمرم ديدهبودم، يعنی «پيام امروز» به شدت تنگ شد. خوشبختانه آقای نايينی بخاطر خانوادهاش زياد میآيد تورنتو و میرود و لااقل آدم خيالش راحت است که احتمال دوباره منتشر شدن چيزی مثل پيام امروز باز هم هست.
ولی واقعا فکرش را که میکتم میبينم چقدر اين روزها به چيزی مانند پيام امروز که بالاتر از دعواهای جناحی، از ديدی اقتصادی، و با روشی روزنامهنگارانه ولی عميق و بیطرف و همهجانبه به مسايل روز نگاه کند نياز داريم. خيلی چيزها هست که آدم دلش میخواهد ببيند صاحبنظران ايرانی دربارهی آن چه میانديشند و آيندهاش را چطور میبينند. چندتایش را فقط ليست میکنم: تغييرات وسيع در اتاق بازرگانی، تاثيرات ۱۱ سپتامبر بر وضعيت حمل و نقل و توريسم در ايران، دبی به عنوان پايتخت تفريحی ايران، وضعيت شرکتهای ايرانی در دبی، تحليل رشد اقتصادی ايران و تاثيرهای بالارفتن قيمت نفت بر آن، تاثيرهای اقتصادی و سياسی همسايگی ايران با آمريکا از دو طرف، افق همکاریهای ايران با افغانستان و عراق، وضعيت صنعت تکنولوژی اطلاعات در ايران، همکاریهای ايران و هند از نظر تکنولوژيک، قدرت واقعی هستهای ايران و مقايسه بين برق سوختی و برق هستهای، مهاجران ايرانی ساکن اسراييل، وضعيت صنعت جديد موسيقی پاپ در ايران، و هزاران موضوع مهم ديگر.
نمیدانم واقعا چه کسی پيام امروز را بست و چرا. ولی يادم هست که در زملن دولت رفسنجانی، پيام امروز از معدود مطبوعاتی بود که چون عميق و بیطرف به اقتصاد سياسی نگاه میکرد، طرفدارهای زيادی در بين مديران ميانی و بالای دولتی داشت. ولی يکدفعه به هنگام دور دوم انتخابات رياست جمهوری که خاتمی در آن باز هم رای آورد، پيام امروز هم تعطيل شد. درست در همان شمارهای که مصاحبهی اختصاصی با علی فلاحيان (که اين بار هم برای مجلس از آبادان نامزد شده است) کرده بود و البته چون قبل از پخش توقيف شد، هيچکس آن را نديد. به هر صورت، گمان میکنم که وجود چنين مجلهای در شرايطی که ضيا آتابای و امثال آن تبديل شدهاند به ناظران و تحليلگران سياسی، اجتماعی، واقتصادی، به نفع همه است، از موتلفه و کارگزاران گرفته تا روحانيون مبارز و مشارکت، که پيام امروز يا چيزی شبيه به آن دوباره منتشر شود. بهخدا همه از نبود چنين ديدهبانهايی ضرر میکنيم، چه محسنی اژهای باشيم، چه کروبی، چه بادامچيان، و چه علویتبار. تندروهای جناحراست دودستی دارند کاری میکنند که ضياء و هاله و ستار بشوند رهبران فکری مردم عادی و حتی باسواد ايران. اين به نفع چه کسی است؟
تکميل:
- کيهان متن کامل لايحهی بودجه ۱۳۸۳ را منتشر کرده است: بخش اول، بخش دوم (با تشکر از علی اميری)