برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
  لينک‌دونی هفته
Excerpt: Party games are fun, although not even close to the fun of a Quake I on Network, especially with a Hook plug-in.

ديشب بعد از مدت‌ها يک يکشنبه‌ی خوب بود. اولش که رفتيم يک برانچ (صبحانه-ناهار) حسابی خورديم با چهارتا از دوستانمان. بعد هم رفتيم خانه‌ی يکی‌شان. بعد چند دقيقه ديديم که چقدر ضايع است همين‌جوری بنشينيم الکی و همديگر را يا تلويزيون را نگاه کنيم. اين شد که رفتيم و يک سری بازی دسته‌جمعی خريديم. سام که اصولا خيلی بازی‌باز است --چه کامپيوتری و چه غيرکامپيوتری-- دو تا بازی خريد. يک Trivia Game سينمايی به اسم Scene It و يک بازی چوب‌چيدنی که اسمش يادم نيست. من هم که از بچگی عاشق عمو‌پولدار و بعد هم در اينجا Monopoly بوده‌ام، يک مونوپولی با تم تورنتو خريدم که راستش کمی پشيمانم. چون با اينکه ارزان‌تر از مدل کلاسيکش بود، ولی اسکناس‌هايش خيلی زشت است. ولی در عوض اسم خيابان‌ها و ساختمان‌هايش برای آدم معنی دارد.

نشستيم و دو تيم شديم: زنهايمان و خودمان. بعد شروع کرديم به بازی Scene It. بازی خيلی باحالی است؛ چون با خودش يک دی‌وی‌دی هم دارد که کلی از سوال‌ها روی آن است. کارت هم دارد، همين‌طور دوتا تاس و يک برد که بايد مثل همان منچ خودمان (يا مينچ. من که آخر نفهميدم کداش درست است.) از روی آن حرکت کنيم. حوصله ندارم بازی را توضيح بدهم، خودتان برويد در سايتش ببينيد.

خلاصه اينکه برای آدم خنگی مثل من که هيچ بازی‌ای را با ورق بلد نيست، اين جور بازی‌ها در ميهمانی‌های کوچک خيلی حال می‌دهد. ولی راستش را بخواهيد در زندگی‌ام هرگز از هيچ بازی‌ای مثل موقعی که در ساختمان آپادانا بوديم و روی شبکه‌ با شاهين محمدی و رضا بوستان و سام جوانروح و بابک فرخی و احسان محمدی و مصطفی فروزان‌کيا Quake I می‌زديم لذت نبرده‌ام. بخصوص با پلاگین Hook! آن جهنم طبقه‌ی پايين Death Match Arena 4 برايمان بهشت بود.

شما چه بازی‌هايی را دوست داريد؟ (توروخدا راجع به چيزهای بی‌ربط کامنت نگذاريد. چون همه را با بی‌‌رحمی پاک می‌کنم.)

تکميل:
- کارتهای قديمی مونوپولی را ببينيد.
- محبوب‌ترين بازی‌های تخته‌ای ماجرايی در آمازون
- بازی Axis & Allies و Diplomacy، دو بازی تخته‌ای باحال ديگر


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

«آق بهمن»
«فانونایت»
«مرتضی نگاهی»
«ناهید رکسان»
«گردباد»
«تبعیدی عصبانی»
«آرش «کمانگیر» آبادپور»
«مهستی شاهرخی»
«مرد تنها»
«لوبيا»
«آهستان»
«نانا»
«یک پزشک»
«علی معظمی»
«بامدادی»
«ایرانی طعنه‌آمیز»
«۳۵ درجه»
«امنزیاک»
«مریم مومنی»
«پسر فهمیده»
«تادانه»
«روزها»
«انتخاب زنان»
«عنکبوت»
«ف.م.سخن»
«ایمیان»
«شهرزاد»
«اکبر منتجبی»
«خبرنگار مسلمان»
«خوابگرد»
«دوم دام»
«گناهکار»
«نگاه نو»
«نگاه نو»
«کتابلاگ»
«شبنم طلوعی»
«ملکوت»
«کوروش علیانی»
«آزادنويس»
«ابراهیم اسکافی»
«سینا دیلی»
«موج»
«زهرا»
«میرزا پیکوفسکی»
«یادداشت‌هایی از کابل»
«فریادناممه»
«علیرضا خدابخش»
«بیروت ریپورت»
«سرزمین آفتاب»
سولوژن
پیاده رو
نیما دارابی
خسرو نقیبی
بلوط
خورشید خانوم
حسین نوش‌آذر
طاها بذری
توکا نیستانی
جمهور
هادی خرسندی
خیاط باشی
جواد کاشی
شکرخواه
آدم و حوا
هنوز
کافه ناصری
لیلی نیکونظر
ایران‌شهر
از پشت یک سوم
مازوخیسم محاسباتی
دستنوشته‌ها
زيتون
شب پیشگویی
امور ایران
عبدالقادر بلوچ
آرش غفوری
فروغ
من راه نشین
چخوف منو نديدی؟
بابک داد
کریم ارغنده‌پور
حقوق‌دان پاریسی
احمد جلالی
روزنامه‌نگار ممسلمان
کیبرد آزاد
خاکریزیسم
مسعود ده‌نمکی
بی اجازه کوچیکترا نه
نگارک‌ها
نوه‌ی غلامرضا تختی
مونتاژ انتقادی
مریم ابریشم‌کار
رویای آريایی
مطالعات فرهنگی رادیکال
احسان
محمد نوری‌زاد
دلبستگی
یک استکاان چای داغ
شنا در شنزار
فلیسوف مآب رمانتیک
خط قرمز
علیرضا شیرازی
آن سوی دیوار
نسرین افضلی
زمستان است
مهدی محمدی
پویان و سیما
محمود فرجامی
سایه
حاجی واشنگتن
کمال
بی‌بی‌گل
صفا در ال.ای
نازخاتون
سیبستان
دردنوشته‌ها
دانشجوی مسلمان
محبوبه حسین‌زاده
امید معماریان
عباس معروفی
آشپزباشی
جوانفکر
حسین پاکدل
مسیح علی‌نژاد
ارزیابی‌های شتابزده
زیتون پرورده
فوکو بلاگ
شاخ به شاخ
کلنگ کمونیست کارگری
آی‌تی.ايران
شرح
چرک‌نویس
ضدمورچه
سلمان
سبیل طلا
عرب عصبانی
پویان طباطبایی
هوشنگ دودانی
جمال
یک وحید
سهیل کریمی
حامد قدوسی
زن نوشت
امشاسپندان
کامپیتور و ارتباطات
آچار فرانسه
مسعود بهنود
شب‌نامه‌ها
نگفتنی‌ها
علی مزروعی
حنیف مزروعی
هادی نیلی
کلاشینکف دیجیتال
مریم اينا
خارج از جعبه
مريم نبوی نژاد
مرصاد
وب‌نگاشت
خانوم حنا
تبرمرد
غلاف تمام فلزی
سهند شمس
مرصاد امروز
ققنوس
آزاده عصاران
لگوماهی
حسام‌الدین آشنا
منبر دات نت
لات‌لند
کافه اندیشه
پاسداران
نیکی اخوان
پاک‌نویس
تکینسون
سوگلی ریچارد پرل
بچه‌های سوم تیر
نقیز
منقل، مخده و پلوراليسم ديني
روزنه
میرزا
فالشیست
پاگرد
ddmmyyyy
بازیگر آماتور
شهاب اسفندیاری
فانوس خيال
آینه ایرانی
محمد تاج‌دولتی
هپلی
معصومه ناصری
انتخاب انسانی
نیما نامداری
مژده
چلـــغوز
نسل خمینی
مشکات
افسون فسرده
پرگلک
کلفه گینزبورگ
پیام یزدانجو
پیام یزدانجو
من و مانی
شبح
کاملیا انتخابی فرد
خودمونی
سفره‌ماهی
حرف غریب
راهرو
شادی شاعرانه
و اما بعد
امير حسابدار
پاسداران
ایمان
پاگنده
بارانی آبی
اندیشه امروز
معصومه اتبکار
دفترچه‌ی ممنوع
حسن عابدینی
دیدی گفتم
مه‌زود
میان خطوط
حمید کریمیان
جنگ و صلح
صبحانه
کوچه مدرسه حجتیه
آسمانِ سرپناه
حسام فروزان
حقیقت ایرانی
رازیگر
نیستان
جواد روح
یک وبلاگ ساده
غربتستان
تلخوش
قائم‌پناه
ژرف
یولداش
روزگاری که سپری می‌شود
رنگارنگ
مرمرو
کاپیتان هادوک
خاطرات مشبک
کوچ
افکار خصوصی
سیاحت‌نامه میرزا
روی جاده نمناک
کنج
دلتنگستان
کتابدار
نکته
يوتی‌اف-هشت
بازيگر آماتور
نفیسه مطلق
با شما نيستم
سکتور صفر
پارکينگ
پياله
ايستادن در مقابل باد
مهندس سعيد
يه وجب خاک اينترنت
احسان پريم
مهاجر
افعانستان امروز
از امروز
آذر و آيينه‌اش
بهنود کوچک
وبلاگ گوبا
روزگار من
يادداشت‌های سينمايی
اسپ‌سوار
دنيا دست کيه
نمای تزديک
عصيان
ایگناسیو
کتابچه
علاف تمام فلزی
تن‌تن‌سک
آسمان
یک جعبه شکلات
حرفهایم...
از کانادا
ندای امروز
دنيای يک ايرانی
عمو حميد
احسان و هزاره سوم
روزنگار
وب‌نوشت ابطحی
بزرگمهر حسین‌پور
دندانپزشک
پريشان بلاگ
سياست از نگاه دوم
برما چه گذشت
خاکستری
حرف‌های يک الپر
کاوه شجاعی
کاکتوس تيلا
کاپوچينو
خط سوم
ترزا
آبکش
خبرنگار
نيمه‌شب
صادق الوندی
الپر
صورتک
ساده‌تر از آب
مرتضی و ما
پرنیان
علی قدیمی
الفبا
کلانتر
زوزه
ریویو
فانتازیا
محسن طالب
یلدا معیری
شهروند نصف‌جهانی
اسکورپیو
نعمت احمدی
لباس شخصی
علی خلیق
این مرد
یادداشت‌های فرهنگ
فرنگوپولیس
روزهای زندگی‌ام
یک بلاگر
دانشگاه غیرانتفاعی کیش
بچه‌های قلم
یاک
وحید پوراستاد
وب‌نامه
علی‌اکبر قزوینی
پناه
نوشی و جوجه‌هایش
اینجا و اکنون
مهاجرانی
جمیله کدیور
فانوس
صنوبر
پرنوشت
نادر فتوره‌چی
جنبشی استشهادی
بهزاد بلور
اشکان خواجه‌نوری
مصطفی تاجزاده
عباس عبدی
آرش صالحی
مسرت امیرابراهیمی
سبقت
عطا خلیقی
لیلی پوررند
آخوندها از مریخ نیامده‌اند
امیرعلی قاسمی
زرنوشت
گل‌دختر
علیرضا حقیقی
گل‌آرا حمزه
نگاه ایرانی
پاپتی
گوز آن‌لاین
وب‌گشت
لوبیسمم
فاطمه رجبی
نگاه یک ایرانی
کشکول جوانی
هزاران نقطه
سفره ماهی
ریچارد سمبروک
نامحرمانه
غربت‌نوشته‌ها
رشید اسماعیلی
مجید تفرشی
احمدی‌نژاد
شهیر شهید ثالث
احمد شیرزاد
موشک انداز
مژده غضنفری
لیلا خدابخشی
نظرات ديگران

من بیشترا دوست داشتم توی یاهو با مردم بیلیارد بازی کنم یا همون بازی pool اما همش می باختم :)) با بازی BLood هم حال می کردم هم ۱ و هم ۲ سبک Quake هست فکر کنم بیشتر از همه چیز Project IGI یه حاله دیگه داره :)

والّا بچه که بودیم روپولی خیلی حال میداد! در همون سنین بود که ورق هم بازی میکردیم! چی؟! 11 !!! یخورده که بزرگتر شدیم راز جنگل هم بخوردمون دادن!! ... خدایی اون زمانی که چن نفر دور هم میشستیم و بازی میکردیم حالش خیـــلی بیشتر بود تا بازی های کامپیوتری و حالا چت و امثالهم! راستی کسی لینکی چیزی نداره که آموزش بازی بده؟! بازی های ورق و تخته اینا. لینک بدین ثواب داره بخدا!

تا اسم بازي اومد اينجا پر پسر شد. اسم تمام بازي هاي دوران بچگيم را پيدا کردم. ممنون از اين فتح الباب. يه سوال: کسي هست که بتونه به من بازي پوکر رو خلاصه و سريع ياد بده؟ من بچه بودم ساعت ها با راکت و توپ پينگ پنگ و ديوار بازي ميکردم!!!!!

خيلي عجيبه که هيچ کس از « ريسک » حرف نزد. آمازون - اين هم کلي لينک در موردش.

worms هم البته خيلييي باحاله.

فقط sims و بس!

راستش من از بازی دونفره شطرنج و تخته نرد را به یک اندازه دوست دارم . وقتی گروه کوچکی هم باشیم خوب اگر حس باشد حکم بازی میکنیم . اگر در جمع دختر باشد منچ از همه چیز بهتر است ! در ضمن این ها باعث نمیشه من PS را فراموش کنم :)

بازي بازي بازي... بازيهايي که خيلي ازشون لذت بردم تو عمرم: ۸-۱۸ سالگي فوتبال؛ ۱۸-۲۸ سالگي دختر (بازي) ؛ کامپيوتريها: RiverRide, Scorch, SimCity, Fifa, Quake and Card games ولي خداي بازيها همون فيفا ۹۹ خودمونه که هنوز هم خيلي حال ميده.

فقط بازي Neverhood

بازیهای مورد علاقه در دوران پیش از کامپیوتر: یکی روپولی یا ایروپولی - چون من و یکی از بچه های فامیل دست به یکی میکردیم بعدش از خود بانک ثروتمندتر میشدیم و همه هم بهمون بدهکار. بعدش فتح پرچم بود که حرف نداشت، دست آخر هم بینگو - یا لوتو. البته ناگفته نماند که بازی های توی حیاط هم زووووووووبازی از همش باحالتر بود

بهترين بازي از اون سري مونوپولي يا ايروپولي بود كه مي‌شد يك بازي را چندين روز ادامه داد. از اين سري هم هيچ بازي Civilization نمي‌شود. اون هم ورژن يك و دوش.

هه هه هه! خيلی جالبه حسين هر طرف که مي خواد می تونه خوانندهاشو بکشونه. از اوج سياست تا منچ بازی. خواننده هاش طفلکی ها چه گوسفند های خوبی اند.

اسم بازی منچ درسته که به آلمانی معنیش میشه آدم

C&C Generals

سلام. اون وقتا هیچی مثل ایروپولی حال نمیداد. من با بچه های فامیل فتح پرچم هم خیلی بازی میکردیم، واقعا تکنیک میخواست. وقتایی هم که حوصله هیچی نبود چند دست منچ پشت سر هم. در بازیهای فیزیکی گروهی هم زو! دوست داشتم ضمن اینکه در زمانهای دورتر با بچه های همسایه در زمین با گچ جاده می کشیدیم و ماشین بازی!! در بازیهای کامپیوتری در Prince من استاد بودم و Doom هم البته زیاد بازی کردم. Tetris هم یک زمانی رکورددار بودم. الان که اصلا وقت بازی ندارم فقط جمعه ها یک دست Age of Empires رو بازی میکنم! موضوع جالبی بود حسین، مرسی که یک کم حال و هوای سالهای قبل را به یاد ما آوردی.

من که با ورق از هر چیزی بیشتر حال می کنم و روپولی هم بدک نیست ولی هیچی ورق نمیشه!

جون شوما هیچی مثه خرپلیس حال نمیده!

"منچ يا مينچ. من که آخر نفهميدم کداش درست است". بايد بگويم هيچکدام، اصل اين بازي آلمانيست و اسمش هست Mensch aergere dich nicht به فارسي يعني "آدم عصباني نشو" که در ايران فقط لغت آدم را که به آلماني "منش" تلفظ مي شود، استفاده ميکردند.

این مونوپولی بازی کلمپیوتریش هم هست. دیدی؟! البته بعضی وقت ها خیلی نامرد بازی در میاره. مخصوصا اگه یکی از بازی کن ها کامپیوتر باشه. به هویی گیر می ده و همش برای یه نفر عددهای تاس خیلی خوب میاد و همه چیزو درو می کنه می ره. وای علیرضا گفت فتح پرچم! من هم خیلی این بازی رو دوست داشتم و خیلی بازی می کردم. روپولی هم من خیلی بازی کردم. ما بچه هم سن و سال تو خانواده زیاد بود یهو مثلا 6-7 نفره روپولی بازی میکردیم. عجب حالی می داد. یادش به خیر.

خيلي موضوع جالبي را براي نظر دادن مطرح کردي..پيشنهاد مي کنم Balder dash يه بازي شديدا سرگرم کننده است.

با گچ رو اسفالت راه های پیچ در چیج می کشیدیم بعد هر کس با ماشینش سه ضربه می زد ... یک دو سه...یادش به خیر

حسین اگر پا هستی یه دست multiplayer همه quake 1 یا 2 بزنیم... بخدا من پایه هستم .. خیلی از بازی ها هست که میشه شروع کرد گروهی بازی کردن ... و گروه های ایرانی درست کرد.. Counter-Strike, Medal Of Honor, Quake1,2,3, .... پای هستی اینهارو راه اندازی کنی ؟ مانی

بلاخره یه موضوعی پیش اومد که من توش صاحبنظر باشم! من تقریبا تو هربازی که بگی استادم! جدا فکر کنم نصف عمر من به بازی گذشته باشه.. بچه گیام که فتح پرچم و مونوپولی... ورق بازی هم که اوساییم!! از حکم و بیدل بگیر برو تا 21 و پوکرو ریم... تخته نرد هم ادعام میشه.. شطرنج باز هم هستم.. روزی حداقل یه دست شطرنج و تخته را در یاهو بازی میکنم.. خوراک اکس باکس هستم.. GTA وHalo و max payne .. اینها البته بازیهای جدیده.. اون بازی قدیمیها با آتاری و کمودر64 هم که river ride همون بازی هواپیماییه.. رکورد دار بودم.. آنلاین هم یه گیم توپی هست به اسم neveron اگه به استراتژی گیم علاقه دارین حتما بازیش کنین که حرف نداره. بازم هست. بگم؟

ما هم اینجا مونوپولی بازی می کنیم و یه بازی دیگه به اسم clue. پیشنهاد می کنم این یکی رو هم بازی کنین . خیلی باحاله . مثل همون سرنخ هست که بعضیا تو ایران بازی می کردن

بين بازيهاي تخته‌اي توي ايران، فقط ”فتح پرچم“!!! من مدرسه كه مي‌رفتم هر دفعه كه مي‌رفتيم خونه‌ي پسر عمه‌ام، مي‌رفتيم سر كوچه يه بسته‌ي جديدش رو مي‌خريديم. فقط 200 تومن بود فكركنم (15 سال پيش). كلي مدلهاي جديدش رو هم خودمون اختراع كرده‌بوديم، وقتي از اصل بازي خسته شديم. شخصيت مورد علاقه‌ي همه هم فكر مي‌كنم جاسوس بود (S). و البته ديده‌بان (9).

از بازي هاي غير کامپيوتري بخوام بگم. سر نخ و ايروپولي يا مانوپولي رو خيلي دوست داشتم هميشه بانکدار من بودم و از بانک هزاري کش ميرفتم!!! بعد که کامپيوتر اختراع شد همه رو ريختيم تو انباري رفتيم پاي کامپيوتر. اول از همه کمودور ۶۴ که بازي مورد علاقه من the last ninja بود قسمتهاي يک و دو و سه رو طوري ياد گرفته بودم که چشم بسته ميرفتم. بعد آميگا اومد من هیچوقت حال نکردم با آمیگا رفتم تو کار پي سي کم کم. Duke Nukem 3D که اومد رفتم از بابا پول گرفتم تا ۳۸۶ رو بکنم پنتیوم. بهانم هم این بود که این کنده به درد نمیخوره و خلاصه با خالي بندي پنتيوم ۱۰۰ رو گرفتم و يه مودم هم روش حالا بازي نکن کي بازي کن. ديگه شب و روزم شده بود اين گيمه خودمو خفه کرده بودم باهاش. طوري که شبهام تو خواب بازي ميکردم روزها هم توي خيابون همه اش دلم ميخواست يه آر-پي-جي داشتم ميزدم چش و چال در مياوردم! بعد warcraft II هم وارد دور شد و شدم اوستاي اين دوتا بازي و هيچ گيم ديگه اي رو روي پي سي بازي نکردم جز اين دوتا. warcraft III اومده اما حال نکردم اصلا باهاش ولي بگي نگي منتظرم تا Duke Nukem Forever در بياد!! يادش بخير چه روزايي بود...

حس خود مستعضف بینی بهم دست نداده بخدا. ولی بهترین بازی که توی ذهن من نقش بسته تیله بازی جلوی باغچه دم خونه مون بود سه تا مات میکندیم و بازی میکردیم خیلی هیجان داشت

حسين عزيز درود.. من همون تخته نرد خودمان را ترجيح ميدم. گرچه هيچگاه نراد خوبي ازمان در نيامد و از باختهاي پياپي؛ پياپي سرخ شديم. هميشه خوش باشي

اگه می خوای به فارسی بنویسی monopoly , باید بنویسی « مناپولی ». مونوپولی رو تو "هندوستان" بازی می کنند!

Fifa forever SOF's good too Board games sort of suck

شايد خيلي امل باشم ولي من هنوز تو کف سيمزم ! هر چند که اصولا بازيهاي ورزشي رو تو کامپيوتر به مدت ۲۴ ساعت دوست دارم . بعد از ۲۴ ساعت تکراري مي شه ... از همه اينها بگذريم هيچي توي دنيا جاي رک يا شلم رو نمي گيره . توي ورق بهترين بازي دنياست ...

السلام علیکم و اما بهترین بازی فی عصرالحاضر هرآینه بتحقیق همانا القایم و الموشک می باشد که اینجانب دیربازی است بوسیله آن مومنین و شیعیان خود را مشغول نموده ام و پس فقط خودم و خداوند متعآل از زمان سک سک من باخبر است. پس ای مومنین و مومنات همینطور گرگ بمانید و چشم بگذارید و حالاحالاها بشمارید که خداوند مومنینی را که صبور هستند و تا ۷۰۰ زیلیون ترلیون میشمارند بسی دوست میدارد. باشد که پس هرآینه رستگار شوید

بهترین بازی شبیه ساز: اف-۱۸ هورنت که فکر میکنم بهترین شبیه ساز هواپیما است که ضمن جدی بودن هنوز یک بازی کامپیوتری است - برخلاف شبیه ساز مایکروسافت که زیادی جدی است بهترین بازی آرکید: اسلیترینز (یک جور تعقیب و گریز با مارها) و بعدش تتریس اصل روسی با پس زمینه هایی از مناظر شوروی سابق و موزیک زیبای روسی که در هر مرحله هم هردوش عوض میشه بهترین بازی استراتژی: میث، سیویلایزیشن و سیمز اگر بتوان اونو در این دسته بندی قرار داد ولی باید اعتراف کنم هیچکدوم از اینها به اندازه بربرین و آخرین نینجا روی کمودور ۶۴ و ماربل مدنس روی آمیگاه ۵۰۰ کیف نداره

سلام حسين، يکى از دوستان آمريکايى ما يک بازى به ما معرفى کرد (که به قول تو تخته اى است) به نام sequence ما که دو سه دفعه بازى کرديم خيلى حال داد (بعضى از رفيق رفقا دو سه ساله بازى ميکنند اونها هم خيلى حال کردند!)