تبليغات برای انتخابات شروع شده و من خيلی خوشحالم که میتوانم با خياال راحت به اينهمه آدم ضايع، راحت گير بدهم. پس در اين چند روز سعی میکنم با استفاده از اطلاعاتی که در اينترنت هست، کمی حال این خانمها و آقايان جناح راست را بگيرم. بخصوص آنهايی را که حدس میزنم بتوانند مردم صاف و ساده را بخاطر ظاهر يا حرفهايشان گول بزنند. بد نيست اگر شما هم همين کار را بکنيد. کسی که رای نمیدهد، ولی لااقل میتوانيم جلوی گول خوردن آدمهای سادهی دور و برمان را بدهيم که.
خانم فاطمه رهبر، از ائتلاف آبادگران ايران اسلامی، میخواهد کسانی را که عشق اينترنت هستند گول بزند. در بيوگرافیاش میخوانيد:
به دليل فعاليتهاي اينترنتي گسترده و نظرات خاصش در زمينه راههاي صحيح استفاده از اينترنت، كه مقالاتي نيز در حيطهي اين موضوع به چاپ رسانده، دبير شوراي عالي سياستگذاري اينترنت سازمان صداوسيما، همچنين مدير باشگاه اينترنتي جوان شد.

خانم فاطمه رهبر که در سال ۶۸ به بسيج دانشجويي دانشگاه هنر و معماری دانشگاه تهران پيوسته، میتواند نمايندهی خوبی برای خانمهای گرافيست ايرانی باشد
نتيجهی جستجوی من در گوگل دنبال تعداد «زياد» مقالههای خانم رهبر فايدهای نداشت (حتی به زبان انگليسی)، ولی در عوض معلوم شد که خانم رهبر مدير گروه مناسبتهای تلويزيون است که در مناسبتهای اغلب مذهبی، تلويزيون و رادیو را تبديل به حسينيهی تحت ويندوز میکند. (خيلی خودم را کنترل میکنم که به کسانی که تلويزيون آبرودار رضا قطبی را در حد يک هيات مذهبی ، با همان بوی گند جورابهای پلاستيکی و گلهای مصنوعی، پايين آورده است بد و بيراه نگويم. اينجاست فرق روزنامهنگاری و وبلاگنويسی.)
از خانم رهبر که ادعای فعاليت و تخصص در اينترنت دارد، تنها مطلبی که پيدا میکنم چيزی است که در همان صفحهی تبليغاتیاش آمده و نشان میدهد که مهمترين جنبهی اينترنت برای او، مسايل غير اخلاقی و سانسور آنهاست:
باتوجه به هزينه بالاي استفاده از اينترنت در كشور ما،همگان امكان استفاده را ندارند.درصد محدودي هم كهامكان استفاده دارند،آن را يك وسيله تفريحي ويا تشريفاتي ميدانند.وجود چنين نگرشي در ميان كاربران اينترنتي در ايران ونيز امكان دسترسي به سايتهاي غيراخلاقي،بدون تأثير منفي نخواهد بود.با توجه به اينكه بسياري از كشورهاي اروپايي،آسيايي وعربي داراي قانون فيلترگذاري در مبادي ورودي سايتهاميباشند،جامعه بايد پذيراي اين موضوع،به نحوي كه سايتها به صورت قانونمند وشفاف كنترل شوند،باشد.درغير اينصورت قادر به كنترل نخواهيم بود.
کسی که در شعارهای انتخاباتیاش --که اغلب يک جور ويترين بزک شده برای فکرهای نامزدهاست-- از سانسور اينترنت دفاع کند، بعد از اينکه داخل مجلس شد چه میخواهد بکند؟