برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
  لينک‌دونی هفته
  • يک وب‌سايت ضد ولنتاين

    برای خيلی از خارجی‌ها ولنتاين مثل يک عيد مذهبی چرت می‌ماند. ولی برای ما ايرانی‌ها يک جور اعتراض اجتماعی-سياسی است

Excerpt: Mahmoud Doaie is one of the only MPs that has always been in the parliament. Never rejected by the Guardian Council and never spoken out about anything. It's now time for these hypocrites who can satisfy all different factions of the system to leave the political arena. We need people with opinion in the parliament, not wise but silent opportunists.

آیا از سيد محمود دعايی بی‌خاصيت‌تر کسی در دنيا هست؟

اين آقا در تمام دوره‌های مجلس تا حالا بوده و توسط تمام گرايش‌های حاکم بر شورای نگهبان تاييد صلاحيت شده. از طرفی هم سال‌هاست که رييس روزنامه‌ی بی‌خاصيت اطلاعات است که من اصلا نمی‌دانم برای چه کسانی چاپ می‌شود. آقای دعايی آنطور که شرق نوشته بود، کمترين نطق پيش از دستور را کرده و کمترين اعتراض را به وضعيت موجود مملکت. من واقعا نمی‌دانم وجود چنين آدم بی‌خاصيتی در مجلس برای چه کسی سود دارد. آدمی که با همه کنار می‌آيد و همه را راضی می‌کند. (يک چيزی توی مايه‌های دکترهادی نديمی، رييس دانشگاه شهيد بهشتی که از اول انقلاب تا حالا، با هر جور وزير علومی کنار آمده و هرگز عوض نشده.)

اميدوارم که دوره‌ی جدید مجلس باعث حذف تمام آدم‌های بی‌خاصيت و بی‌نظر شود که سال‌هاست در صحنه‌ی سياست ايران حضور دارند و الکی برای خود می‌چرخند. مجلس جای آدم‌هايی است که عقيده‌ای دارند و از آن دفاع می‌کنند، حالا هر چه که می‌خواهد باشد. من شخصا آدم عقب‌افتاده‌ای مثل عباسی بندرعباس را (که گفته بود زن استهلاک دارد و...) را به باسوادترين يا منطقی‌ترين نماينده‌ای که هيچ عقيده‌ای ندارد يا اگر دارد هرگز از آن دفاع نمی‌کند، ترجيح می‌دهم. دوران بی‌خاصيتی ديگر تمام شده است.


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

«ملکوت»
«آرش «کمانگیر» آبادپور»
«گناهکار»
«دادابیس»
«مرتضی نگاهی»
«بی اجازه کوچیکترا نه»
«نانا»
«خوابگرد»
«یک فتحی»
«تبعیدی عصبانی»
«یک وحید»
«کتابلاگ»
«عرب عصبانی»
«بامدادی»
«کافه ناصری»
«یک پزشک»
«مونتاژ انتقادی»
«دستنوشته‌ها»
«مریم مومنی»
«سلمان»
«خیاط باشی»
«غلاف تمام فلزی»
«ایرانی طعنه‌آمیز»
«مرد تنها»
«لیلی نیکونظر»
«ایمیان»
«شبنم طلوعی»
«جواد روح»
«آزادنويس»
«مارسی نیومن»
«آرش غفوری»
«نگارک‌ها»
«شرح»
«عبدالقادر بلوچ»
«کریم ارغنده‌پور»
«مهستی شاهرخی»
«امنزیاک»
«امور ایران»
«جواد کاشی»
«میرزا پیکوفسکی»
«از پشت یک سوم»
«یادداشت‌هایی از کابل»
«ایران‌شهر»
«ناهید رکسان»
شنا در شنزار
سولوژن
شهرزاد
خسرو نقیبی
هوشنگ دودانی
کوروش علیانی
آهستان
سینا دیلی
حامد قدوسی
جمهور
ابراهیم اسکافی
فروغ
گردباد
محمد نوری‌زاد
مریم ابریشم‌کار
اکبر منتجبی
مرصاد
هادی خرسندی
بابک داد
طاها بذری
احمد جلالی
هادی نیلی
سبیل طلا
ضدمورچه
یک استکاان چای داغ
موج
کیبرد آزاد
حسین نوش‌آذر
پسر فهمیده
مازوخیسم محاسباتی
منبر دات نت
آق بهمن
نگاه نو
نگاه نو
مسعود ده‌نمکی
آن سوی دیوار
۳۵ درجه
من راه نشین
کمال
مسعود بهنود
حقوق‌دان پاریسی
حاجی واشنگتن
کشکول جوانی
صفا در ال.ای
شب پیشگویی
سوگلی ریچارد پرل
دردنوشته‌ها
دانشجوی مسلمان
آشپزباشی
پاگرد
آچار فرانسه
۴ دیواری
حمید کریمیان
نیما دارابی
بلوط
ف.م.سخن
پیاده رو
زهرا
خورشید خانوم
رزانیات
لوبيا
حمید مافی
لگوماهی
سهند شمس
حسین پاکدل
نگفتنی‌ها
محمود فرجامی
لات‌لند
زيتون
زیتون پرورده
حسام‌الدین آشنا
محبوبه حسین‌زاده
آی‌تی.ايران
شاخ به شاخ
افسون فسرده
جوانفکر
خبرنگار مسلمان
حنیف مزروعی
چرک‌نویس
شب‌نامه‌ها
بسیج جهانی
فریادناممه
نوه‌ی غلامرضا تختی
پژمان نوزاد
کلنگ کمونیست کارگری
رویای آريایی
علیرضا شیرازی
مرصاد امروز
روزنه
خاکریزیسم
توکا نیستانی
نیکی اخوان
احسان
دلبستگی
مسیح علی‌نژاد
تادانه
نازخاتون
خط قرمز
جمال
بی‌بی‌گل
کامپیتور و ارتباطات
نوک‌تیز
زمستان است
نسرین افضلی
فوکو بلاگ
پویان و سیما
سهیل کریمی
بیروت ریپورت
مریم اينا
میرزا
فانونایت
دوم دام
نسل خمینی
مهدی محمدی
امید معماریان
روزنامه‌نگار ممسلمان
سیبستان
اسماعیل نیوز
مطالعات فرهنگی رادیکال
فرنگوپولیس
آزاده عصاران
هنوز
شکرخواه
خانوم حنا
کافه اندیشه
علیرضا خدابخش
زن نوشت
سایه
عباس معروفی
نقیز
روزها
انتخاب زنان
هپلی
پاسداران
پویان طباطبایی
فلیسوف مآب رمانتیک
کلاشینکف دیجیتال
کلفه گینزبورگ
امیرعلی قاسمی
مشکات
سفره ماهی
سفره‌ماهی
پاک‌نویس
ارزیابی‌های شتابزده
لیلا خدابخشی
تکینسون
علی معظمی
عنکبوت
سرزمین آفتاب
آدم و حوا
چخوف منو نديدی؟
امشاسپندان
علی مزروعی
خارج از جعبه
مريم نبوی نژاد
وب‌نگاشت
تبرمرد
ققنوس
بچه‌های سوم تیر
منقل، مخده و پلوراليسم ديني
فالشیست
ddmmyyyy
بازیگر آماتور
شهاب اسفندیاری
فانوس خيال
آینه ایرانی
محمد تاج‌دولتی
معصومه ناصری
انتخاب انسانی
نیما نامداری
مژده
چلـــغوز
پرگلک
پیام یزدانجو
پیام یزدانجو
من و مانی
شبح
کاملیا انتخابی فرد
خودمونی
حرف غریب
راهرو
شادی شاعرانه
و اما بعد
امير حسابدار
پاسداران
ایمان
پاگنده
بارانی آبی
اندیشه امروز
معصومه اتبکار
دفترچه‌ی ممنوع
حسن عابدینی
دیدی گفتم
مه‌زود
میان خطوط
جنگ و صلح
صبحانه
کوچه مدرسه حجتیه
آسمانِ سرپناه
حسام فروزان
حقیقت ایرانی
رازیگر
نیستان
یک وبلاگ ساده
غربتستان
تلخوش
قائم‌پناه
ژرف
یولداش
روزگاری که سپری می‌شود
رنگارنگ
مرمرو
کاپیتان هادوک
خاطرات مشبک
کوچ
افکار خصوصی
سیاحت‌نامه میرزا
روی جاده نمناک
کنج
دلتنگستان
کتابدار
نکته
يوتی‌اف-هشت
بازيگر آماتور
نفیسه مطلق
با شما نيستم
سکتور صفر
پارکينگ
پياله
ايستادن در مقابل باد
مهندس سعيد
يه وجب خاک اينترنت
احسان پريم
مهاجر
افعانستان امروز
از امروز
آذر و آيينه‌اش
بهنود کوچک
وبلاگ گوبا
روزگار من
يادداشت‌های سينمايی
اسپ‌سوار
دنيا دست کيه
نمای تزديک
عصيان
ایگناسیو
کتابچه
علاف تمام فلزی
تن‌تن‌سک
آسمان
یک جعبه شکلات
حرفهایم...
از کانادا
ندای امروز
دنيای يک ايرانی
عمو حميد
احسان و هزاره سوم
روزنگار
وب‌نوشت ابطحی
بزرگمهر حسین‌پور
دندانپزشک
پريشان بلاگ
سياست از نگاه دوم
برما چه گذشت
خاکستری
حرف‌های يک الپر
کاوه شجاعی
کاکتوس تيلا
کاپوچينو
خط سوم
ترزا
آبکش
خبرنگار
نيمه‌شب
صادق الوندی
الپر
صورتک
ساده‌تر از آب
مرتضی و ما
پرنیان
علی قدیمی
الفبا
کلانتر
زوزه
ریویو
فانتازیا
محسن طالب
یلدا معیری
شهروند نصف‌جهانی
اسکورپیو
نعمت احمدی
لباس شخصی
علی خلیق
این مرد
یادداشت‌های فرهنگ
روزهای زندگی‌ام
یک بلاگر
دانشگاه غیرانتفاعی کیش
بچه‌های قلم
یاک
وحید پوراستاد
وب‌نامه
علی‌اکبر قزوینی
پناه
نوشی و جوجه‌هایش
اینجا و اکنون
مهاجرانی
جمیله کدیور
فانوس
صنوبر
پرنوشت
نادر فتوره‌چی
جنبشی استشهادی
بهزاد بلور
اشکان خواجه‌نوری
مصطفی تاجزاده
عباس عبدی
آرش صالحی
مسرت امیرابراهیمی
سبقت
عطا خلیقی
لیلی پوررند
آخوندها از مریخ نیامده‌اند
زرنوشت
گل‌دختر
علیرضا حقیقی
گل‌آرا حمزه
نگاه ایرانی
پاپتی
گوز آن‌لاین
وب‌گشت
لوبیسمم
فاطمه رجبی
نگاه یک ایرانی
هزاران نقطه
ریچارد سمبروک
نامحرمانه
غربت‌نوشته‌ها
رشید اسماعیلی
مجید تفرشی
احمدی‌نژاد
شهیر شهید ثالث
احمد شیرزاد
موشک انداز
مژده غضنفری
ابراهیم فیاضی
نظرات ديگران

حسین! دعائی خیلی هم خاصیت داره! برو اول تعداد فرزندانش رو بپرس، در ضمن هر وقت میره سفر،شب جمعه بر می گرده، شعارش هم اینه: "ای مادر ممد حسن آماده باش آماده باش!"

آخ!راست گفتی. تازه جالبیش اینجاست که این مساله رو جز افتخارات خودشون میدونند و فکر میکنند خیلی به خاطر این مساله مورد احترامند.

دوست عزيز، من چون از نزديک آقاي دعايي را مي شناسم، اظهار نظر شما را عادلانه نمي دانم، موسسه اطلاعات ممکن است از نظر روزنامه چاپي، يک روزنامه بي خاصيت باشد، اما از لحاظ يک موسسه چاپ يکي از پيشرفته ترين موسسات است. که همه اينها زير مديريت محمود دعايي درست شده است، با همان بودجه اي که به روزنامه کيهان نيز در طول اين سالها اختصاص داده شده و افسوس که توسط مديريت کيهان حيف و ميل شده است.

رفيق هودر! خوب بود اضافه مي‌كردي "و پايان دوره تحليل‌هاي سياسي آبكي"، از قبيل همان تحليل‌هايي كه خاتمي را در سال 76 به مردم قالب كرد و ادعا مي‌كرد كه با فشار آوردن به رهبر و كارهايي از اين قبيل مي‌توان اين نظام را اصلا ح كرد.

تازه مردک اول هر دوره می نویسه که حقوق نمی خوام ! پس تو اونجا اصلا چه گهی می خوری ؟

حدر جان همین که از پولی که میگیرند زندگیشان را بسازند بس است .

حودر خیلی وقت بود که تو سایتت مطلب خوب ننوشته بودی و داشتم کاملا ازت مایوس میشدم که این گل حمایت از رهبر فرزانه را کاشتی. بابا ایولا. خیلی حال بود. خوب چی میشه همیشه کمی تخیل را به بازی بگیری و چیزهایی بنویسی که هم به استایلت میاد هم کمی توش استعداد داری. جدی نویسی رو بذار کنار. در مورد دعایی هم ایشون نمونه دوم آقای فلسفی است که برای هر دو حکومت روضه امام حسین میخوند.

من هم باهات موافقم حودر.

فکر نکنم 20 سال رییس دانشگاه بودن به نفسه چیز بدی باشد. در واقع همین نکته به تنهایی کاملاً هم افتخارآمیز به نظر می رسد. روزنامه اطلاعات را من هم کاملاً بی خاصیت می دانم. ولی خوب, فعلاٌ که اکثریت قریب به اتفاق روزنامه ها آن طرفی (راستی)اند, همین بی طرفی یا بی خاصیتی کاملاٌ نکته مثبتی تلقی می شود. در ضمن حرف نزدن خیلی بهتر از حرف مفت زدن است. یعنی کلاٌ همه اینهایی که گفتی به نظر من تعریف بود تا افشاگری. در ضمن من این بابا را نمی شناسم.

حتما جلسه استيضاح عبدالله نورى در مجلس پنجم يادتون هست. دعايى داشت به زعم خود از عبدالله نورى دفاع ميکرد ، يک دفعه وسط کار يک انتقادى هم از وزير کشور کرد. ناطق نورى هم که قبلا چند بار تذکر داده بود که يا موافق صحبت کنيد يا مخالف ، از اين موضوع بل گرفت و اعتراض کرد، (‌يا اينکه در حمايت از يک تذکر آيين نامه اى يکى از نماينده ها به دعايى، صحبت کرد ) دعايى هم خطاب به ناطق گفت : « حالا که شما ميفرماييد ، چشم! » و خيلى خونسرد رفت سر جايش نشست و به سخنرانى خود ادامه نداد! اين دفاع آقاى دعايى بود!

تا دوباره این علی امیری نیومده اینجا و با چرت و پرتاش اعصاب مارو خط خطی نکرده بگم که حسین خان خیلی هم به دفاع از عقیده این جماعت محافظه کار خوشبین نباش. بخاطر اینکه دفاعیاتشون هم اونقدر از سر تحجر و مشمئز کننده و توجیهیه که بعد از شنیدن چند جمله همون بی خاصیته رو ترجیح می دی. حالا می گی نه، گوش کن!

آدم تخمی هستش این بابا

ای گول گفتی. واقعا خاصيت اينها چيه؟ اين مرتيکه نديمی بیش از 20 ساله که رييس دانشگاهه یه نفس. حالا مثل سيب زمينی بودنش يک طرف فکر کنيد چقدر خنده دار است اگه به يک دانشگاهی خارجی بگين ما توی مملکتمون یکی داريم که تمام عمر حرفه ايش رو رييس يک دانشگاه بوده. بيچاره اون دانشگاه.