برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
  لينک‌دونی هفته
  • آهنگ جديد ديو

    باز هم پروداکشنش خوبه، متنش هم خوبه، ولی محتواش شبيه حرفهای دست‌راستی‌های آمريکا است

Excerpt: Ashura is the only wide-spread street festival in Iran and it's quite normal for the youth to use it as a great and safe socializing oppurtunity.

نگرانی‌هايی از نوع نگرانی سعيده اسلامیه در روزنامه‌ی شرق درباره‌ی تغيير شکل و هويت مراسم عاشورا به نظر من بی‌ مورد است:

عزاداري جاي خود را به كارناوالي داد كه ديگر در آن حزن و اندوهي ديده نمي شد.در شام غريبان امسال، حسين(ع) به واقع غريب بود. اين را مي شد از چهره هاي خندان عابراني ديد كه در كنار خيابان ها شمع در دست داشتند و با چشمان بزك كرده خود در جست وجوي كساني غير از حسين(ع) بودند.

اول اينکه معنی وشکل مراسم مذهبی در طول تاريخ در تمام تمدن‌های جهان تغيير کرده‌اند. برای مثال کريسمس، ايستر، گود فرايدی، و هالووين را در اروپا و آمريکا نگاه کنيد که از مراسمی با معنای مذهبی تبدیل به آيين‌هايی سکولار و حتی در مواردی تجاری و مصرفی شده‌اند.

دوم اينکه عاشورا و تاسوعا در عمل تنها جشنواره‌های خيابانی‌ای هستند که از سال‌ها پيش، حتی قبل از انقلاب، در ايران وجود داشته‌اند. اين جشنواره‌ها کارکردهای پيش‌بينی‌نشده‌ی زيادی از بعد معاشرت اجتماعی دارند که در اين سال‌ها بخاطر فشار حکومت و محدوديت‌های سياسی، عمده‌تر هم شده‌اند. بنابراين خيلی عادی است که جوان‌های ايرانی با زرنگی از يک مراسم مذهبی --و در نتيجه امن از گزند حکومت-- برای تفريح و معاشرت استفاده کنند.

اگر حکومت می‌خواهد مراسم مذهبی شکل اوليه‌ی خود را کم و بیش حفظ کنند بايد مسيرهای بی‌خطر ديگری را برای معاشرت آزادانه‌ی جوانان باز کند تا آنها مجبور به استفاده از مراسم مذهبی نشوند. جا انداختن يک جشنواره‌ی خيابانی ملی --برای نوروز، سده، يا مهرگان-- کاری ندارد و در عرض پنج، شش سال می‌توان آن را جا انداخت. به شرط اينکه حکومت عقلش برسد و جلوی رشد و رواج آنها را نگيرد.


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

تبعیدی عصبانی
یک پزشک
خوابگرد
دوشیزه شین
سولوژن
عرب عصبانی
فلیسوف مآب رمانتیک
آهستان
حاجی واشنگتن
کوروش علیانی
دوم دام
بچه‌ی قلهک
زهرا
یادداشت‌هایی از کابل
بلوط
۳۵ درجه
آرش «کمانگیر» آبادپور
حسین پاکدل
۴ دیواری
یک وحید
مونتاژ انتقادی
پویان طباطبایی
نگارک‌ها
شب پیشگویی
آدم و حوا
کتابلاگ
دادابیس
از پشت یک سوم
حسین نوش‌آذر
عبدالقادر بلوچ
سینا دیلی
نانا
خورشید خانوم
پویان و سیما
گناهکار
ناهید رکسان
سیبستان
بامدادی
رویای آريایی
نگاه نو
نگاه نو
امنزیاک
فوکو بلاگ
مریم مومنی
خیاط باشی
فروغ
نیما دارابی
نازخاتون
مارسی نیومن
مرتضی نگاهی
هوشنگ دودانی
دستنوشته‌ها
روزنامه‌نگار ممسلمان
کریم ارغنده‌پور
شرح
کمال
راه من
مسعود بهنود
مریم ابریشم‌کار
فانتازیا
مسعود ده‌نمکی
روزنه
توکا نیستانی
مازوخیسم محاسباتی
زیتون پرورده
زيتون
جمهور
من راه نشین
آق بهمن
هپلی
امور ایران
حمید مافی
محمود فرجامی
پاسداران
حقوق‌دان پاریسی
طاها بذری
پاگرد
گردباد
خانوم حنا
میرزا پیکوفسکی
موج
صفا در ال.ای
فریادناممه
ملکوت
غلاف تمام فلزی
آن سوی دیوار
ارزیابی‌های شتابزده
لات‌لند
یک فتحی
شکرخواه
ایرانی طعنه‌آمیز
مهستی شاهرخی
جمال
پیاده رو
سمیرا سامانی
ایران‌شهر
آزادنويس
ایمیان
نوه‌ی غلامرضا تختی
لیلی نیکونظر
سبیل طلا
خط قرمز
لگوماهی
مسیح علی‌نژاد
تادانه
بابک داد
وب‌نگاشت
حسام‌الدین آشنا
محمد نوری‌زاد
افسون فسرده
هادی خرسندی
دردنوشته‌ها
دانشجوی مسلمان
منبر دات نت
مرصاد
بی‌بی‌گل
نسل خمینی
جواد کاشی
امیرحسین ثابتی
ف.م.سخن
آچار فرانسه
بی اجازه کوچیکترا نه
رزانیات
سوگلی ریچارد پرل
راهرو
کلنگ کمونیست کارگری
اکبر منتجبی
آی‌تی.ايران
خاکریزیسم
علیرضا شیرازی
احمد جلالی
خسرو نقیبی
حامد قدوسی
کیبرد آزاد
سلمان
ddmmyyyy
مهدی یوسفی
آزاده عصاران
نوک‌تیز
مریم اينا
میرزا
دلبستگی
روزها
انتخاب زنان
آشپزباشی
ابراهیم اسکافی
مشکات
خبرنگار مسلمان
مهدی محمدی
حسین رنجبران
سجاد صفارهرندی
فانونایت
شهرزاد
کامپیتور و ارتباطات
مهدی اسماعیلی
هنوز
زمستان است
شب‌نامه‌ها
گل‌آرا حمزه
چرک‌نویس
غربتستان
تبرمرد
محبوبه حسین‌زاده
احسان
بسیج جهانی
نگفتنی‌ها
هادی نیلی
انتخاب انسانی
خرچنگ زاده
یک استکاان چای داغ
نقیز
شنا در شنزار
مرد تنها
مرصاد امروز
شاخ به شاخ
مجید تفرشی
بازیگر آماتور
آرش صالحی
شبنم طلوعی
آرش غفوری
نیکی اخوان
عباس معروفی
سهند شمس
بیروت ریپورت
کافه ناصری
مطالعات فرهنگی رادیکال
لوبيا
سایه
جواد روح
ضدمورچه
پسر فهمیده
کشکول جوانی
حمید کریمیان
جوانفکر
حنیف مزروعی
پژمان نوزاد
نسرین افضلی
سهیل کریمی
امید معماریان
اسماعیل نیوز
فرنگوپولیس
کافه اندیشه
علیرضا خدابخش
زن نوشت
کلاشینکف دیجیتال
کلفه گینزبورگ
امیرعلی قاسمی
سفره ماهی
سفره‌ماهی
پاک‌نویس
لیلا خدابخشی
تکینسون
علی معظمی
عنکبوت
سرزمین آفتاب
چخوف منو نديدی؟
امشاسپندان
علی مزروعی
خارج از جعبه
مريم نبوی نژاد
ققنوس
بچه‌های سوم تیر
منقل، مخده و پلوراليسم ديني
فالشیست
شهاب اسفندیاری
فانوس خيال
آینه ایرانی
محمد تاج‌دولتی
معصومه ناصری
نیما نامداری
مژده
چلـــغوز
پرگلک
پیام یزدانجو
پیام یزدانجو
من و مانی
شبح
کاملیا انتخابی فرد
خودمونی
حرف غریب
شادی شاعرانه
و اما بعد
امير حسابدار
پاسداران
ایمان
پاگنده
بارانی آبی
اندیشه امروز
معصومه اتبکار
دفترچه‌ی ممنوع
حسن عابدینی
دیدی گفتم
مه‌زود
میان خطوط
جنگ و صلح
صبحانه
کوچه مدرسه حجتیه
آسمانِ سرپناه
حسام فروزان
حقیقت ایرانی
رازیگر
نیستان
یک وبلاگ ساده
تلخوش
قائم‌پناه
ژرف
یولداش
روزگاری که سپری می‌شود
رنگارنگ
مرمرو
کاپیتان هادوک
خاطرات مشبک
کوچ
افکار خصوصی
سیاحت‌نامه میرزا
روی جاده نمناک
کنج
دلتنگستان
کتابدار
نکته
يوتی‌اف-هشت
بازيگر آماتور
نفیسه مطلق
با شما نيستم
سکتور صفر
پارکينگ
پياله
ايستادن در مقابل باد
مهندس سعيد
يه وجب خاک اينترنت
احسان پريم
مهاجر
افعانستان امروز
از امروز
آذر و آيينه‌اش
بهنود کوچک
وبلاگ گوبا
روزگار من
يادداشت‌های سينمايی
اسپ‌سوار
دنيا دست کيه
نمای تزديک
عصيان
ایگناسیو
کتابچه
علاف تمام فلزی
تن‌تن‌سک
آسمان
یک جعبه شکلات
حرفهایم...
از کانادا
ندای امروز
دنيای يک ايرانی
عمو حميد
احسان و هزاره سوم
روزنگار
وب‌نوشت ابطحی
بزرگمهر حسین‌پور
دندانپزشک
پريشان بلاگ
سياست از نگاه دوم
برما چه گذشت
خاکستری
حرف‌های يک الپر
کاوه شجاعی
کاکتوس تيلا
کاپوچينو
خط سوم
ترزا
آبکش
خبرنگار
نيمه‌شب
صادق الوندی
الپر
صورتک
ساده‌تر از آب
مرتضی و ما
پرنیان
علی قدیمی
الفبا
کلانتر
زوزه
ریویو
محسن طالب
یلدا معیری
شهروند نصف‌جهانی
اسکورپیو
نعمت احمدی
لباس شخصی
علی خلیق
این مرد
یادداشت‌های فرهنگ
روزهای زندگی‌ام
یک بلاگر
دانشگاه غیرانتفاعی کیش
بچه‌های قلم
یاک
وحید پوراستاد
وب‌نامه
علی‌اکبر قزوینی
پناه
نوشی و جوجه‌هایش
اینجا و اکنون
مهاجرانی
جمیله کدیور
فانوس
صنوبر
پرنوشت
نادر فتوره‌چی
جنبشی استشهادی
بهزاد بلور
اشکان خواجه‌نوری
مصطفی تاجزاده
عباس عبدی
مسرت امیرابراهیمی
سبقت
عطا خلیقی
لیلی پوررند
آخوندها از مریخ نیامده‌اند
زرنوشت
گل‌دختر
علیرضا حقیقی
نگاه ایرانی
پاپتی
گوز آن‌لاین
وب‌گشت
لوبیسمم
فاطمه رجبی
نگاه یک ایرانی
هزاران نقطه
ریچارد سمبروک
نامحرمانه
غربت‌نوشته‌ها
رشید اسماعیلی
احمدی‌نژاد
شهیر شهید ثالث
احمد شیرزاد
موشک انداز
مژده غضنفری
ابراهیم فیاضی
فواد صادقی
نظرات ديگران

سلام اتفاقا اصلا اين حرف شما درست نيست.جوانها درست است كه براي معاشرت مناسب امنيتي ندارند ولي اين طور هم نيست كه بخواهند از چنين مناسبتهايي در اين جهت استفاده كنند. دليل بي بو و خاصيت شدن اين قبيل مراسمها فقط و فقط در همان روحيه ايراني نهفته كه آقاي درخشان صعي ميكنند در نوشته هاي قبلي خود آنرا بستايند در حالي كه بر خلاف گفته شما همواره در جهت دفاع از محافظه كاري و ريا و تزوير بوده و هست .عاشورا هم تا وقتي اسير دست احمقعايي از جنس اسن مداحان و روضه خواهنها است كه فكر ميكنند عظمت امام حسين با دروغ و دونگ اينها بيشتر ميشود ، وضعي بهتر از اين نخواهدد داشت. دغدغه هياتهاي تهران امروز بر سر تعداد تيغه هاي علمهايشان است ، نه امام حسين و نه حتي ارتباط اجتماعي جوانان و ...

مطلب جالبي رو مورد اشاره قرار داده‌اي. استحاله و تغيير ماهيت مراسم مذهبي رو تو سبك زنده‌گي جديد مي‌گم.

Islam doesn't give women any human dignity. Women are considered slaves...I write against the religion because if women want to live like human beings, they will have to live outside the religion and Islamic law : Taslima Nasreen

اين خانم سعيده اسلاميه عجب اسم و فاميلي اي داره..يه باره اسمش رو بذاره دين مبين اسلام و تمام.هه هه ارش

آقای درخشان همونطور که خانوم اسلامیه هم نوشته مراسم انقدرهام که شما گفتید امنیت نداشت. در ضمن از شرقیها توقع نداشته باشید جز این باشند. یکی به نعل یکی به ميخ. اينا آخرين روزنامه ای هستند که مونده و نفسی می کشه.

hossein o mazhbo ina hamash cherto perteh. akhe mardom babashoonam ke mimire fagat saale aval 40 rooz meshki mipooshan, hala chera mardom bayad badeh 1400 saal bara ye babaii ke aslan nemishnasanesh ,bezanan too saro kaleye khodeshoon vase 40 rooz?

هودر جان. مطلبي که در صبحانه نوشتم را پاک کردي. قصدم فقط پي بردن به حقيقت بود.

هر سال چند نفر آدم دنبال حسین بگردند و در خیابان به هیچ کس دیگری نگاه نکنند؟ به این سعیده اسلامیه باید جایزه اسکار بدهند با این منطق اش. آقا جان ایران که روستا نیست که یک مشت دهاتی هر سال دنبال حسین بگردند... اینقدر این دین را مزخرف جلوه می دهند که هر سال تعداد بی ایمان ها بیشتر می شود. بزرگ شوید ترا به خدا، روستا با یک کشور تفاوت دارد.

توجه بابا هودر رو به اين نكته جلب كنم كه سه روز قبل از اينكه اين مقاله منتشر بشه منمم گفته بودم كه ما فقط جشنواره ي خياباني (( كارناوال يا همون كارنابال)) عزاداري داريم و چه بهتر كه بيايم چهارشنبه سوري مونو بكنيم كارناوال شادي! شرح اين پيشنهاد رو تو وبلاگم بخونين....

Salam. For a long time I had not read your comments. Today I checked some of your recent comments. I think that it has considerably changed! I see you have modified your language not that emotional as in the past. your comments look more rational. Thanks. kamran

پيشنهادت در مورد برگزاري جشن ملي در سراسر كشور آرزوي محالي است كه حكومت هرگز به تن نخواهد داد. من بچه كه بودم يادم هست زمان شاه مراسم نيمه شعبان خيلي مفصل تر و با جاذبه تر از امروز برگزار ميشد ولي اين حكومت از آنجايي كه مشرعيت خود را به گفته امامش از محرم و صفر دارد لذا به طرق مختلف سعي در كم رنگتر جلوه دادن جشنها و شادي ها دارد . اين آقايون اگر ميخواستند ميتوانستند حتي همين اعياد مذهبي شان را كه در ساير كشور هاي اسلامي بسيار باشكوه برگزار ميگردند را تبديل به يك كارناوال شاد براي مردم و بويژه جوانان كند. ولي به راحتي ميتوان ديد مردم ايران تنها در مراسم سوگواري است كه متوجه فرا رسيدن مناسبتي ميشوند و تعطيلي هاي تقويم رفته رفته از روزهاي شاد گذشته به سوگواري تغيير پيدا مي كنند كما اينكه در مورد تعطيلي تولد امام رضا مجلس پنجم جاي تعطيلي آن را با روز شهادتش عوض كرد. لذا بهترن مناسبت ها براي جمع شدن جوانان ايراني به دور يكديگر عزاداري هاست!

دقیقا حرف بالائی درسته رژیم هرگز در عالم این مسائل نمیآید برای اون این کارا افت مفام شامخ ملائی است. می پندارد ملت برده اش هستند و همیشه دست بوس بگذار هر چه می خواهند بکنند تریبون ها دست من است دروغ می گویم در جوابشان.

اين حرفت کاملا درسه ولي جمهوريه اسلامي هيچوقت اين کاري رو که گفتي نميکنه. ميگه بزا مردم هر کاري ميخان بکنن. من بهره برداريه تبليغاتيه خودمو ميکنم.