بد نيست توضيحی دربارهی شکل ادامهی کار «سردبير:خودم» بدهم.
اگر دقت کرده باشيد اين وبلاگ دو بخش اصلی دارد: يکی لينکدونی و دومی هم نوشتهها. اين دو هر کدام از نظر روزنامهنگاری کارکردی جداگانه دارند و در واقع يکديگر را تکميل میکنند. اين دو در مجموع يک روزنامهی اينترنتی مخصوص میسازند که با اينکه ادعا نمیکند همهچيز را پوشش میدهد، اما سعی میکند چيزهايی را که کمتر در جای ديگری پيدا میشود، در دسترس بگذارد.
لينکدونی در واقع بخش خبری اين روزنامه است، درست مثل وبسايتهای خبری. يعنی چند بار در روز تازه میشود، و موضوعات و مخاطبان گوناگونی را پوشش میدهد. تنها تفاوت آن است که بجای آوردن عين متن خبر، از روش پيشرفتهتری بهنام «هايپرلينک» در انتقال خبرها استفاده میکند که درواقع بزرگترين امتياز رسانهی وب نسبت به رسانههای ديگر است.
در لينکدونی مهمترين معيار تازگی است. اين تازگی هم بيش از اينکه از نظر زمانی باشد، از نظر موضوعی و زاويهی نگاه است. يعنی اينکه فقط در صورتیکه ببينم خبر مهمی هنوز در رسانههای فارسیزبان نيامده است، آن را در لينکدونی میگذارم. ولی در مقابل سعی میکنم لينکدونی را از مطالبی که از زاويههای تازه به خبرهای روز نگاه میکنند پر کنم. چيزهايی که کمتر احتمال خواندنش برای کاربران عادی وجود دارد. به دليل اينکه بسياری از خوانندگان به زبان انگليسی هم مسلط هستند، به منابع انگليسی هم زياد لينک میدهم. در نتيجه در لينکدونی کمتر خبر يا مطلب تکراری میبينيد.
نوشتههای عادی وبلاگ هم اگر دقت کرده باشيد دقيقا کارکرد يک ستون «ديدگاه» را در روزنامههای سنتی دارند. چيزی که به نظر خيلی از روزنامهنگاران در آينده میتواند جانشين صفحهی ديدگاه (Opinion/Commentary) در روزنامههای سنتی شود. سعی میکنم در نوشتههايم در چند پاراگراف از يک ديدگاه تازه به خبرها و مسايل روز نگاه کنم و عقيدهام را دربارهاش بطور خلاصه شرح بدهم.
به گمان من وبلاگهای جا افتادهی دنيا هم دارند به سمت ترکيب «خبررسانی هايپرليکی » و «عقيدهنگاری» پيش ميروند؛ بعضیها با تاکيد بر اولی (مثل اينستاپانديت) و بعضیها با تکيد بر دومی (مانند کلپانديت) و بعضی هم با تاکيد بر هر دو (مثل کاتکی)
تنها نکتهای که برای من میماند اين است که بايد بتوانم حالا که اين کار را بطور خيلی جدی انجام میدهم و برايش وقت میگذارم، از آن پولی دربياورم، بخصوص بخاطر لينکدونی. برای همين میخواهم با شما مشورت کنم. دو راه نهايی برای اين کار دارم که میخواهم نظرتان را راجع به آن بگوييد: ۱) گرفتن حق اشتراک ساليانه از کسانی که لينکدونی را با ايميل هر روز دريافت میکنند ۲) پولجمع کردن ساليانه به شيوهی همت عالی برای حمايت از ادامهی لينکدونی
نظرتان برايم مهم است.
توضيج:
- قرار نيست بخشی از اين وبلاگ بقول شما «پولی» بشود و از دسترس عموم خارج. پيشنهاد اين بود که فقط اگر کسی خواست لينکدونی را با ايميل بگيرد، يک حق اشتراک برای آن بدهد. اصلا منظورم اين نيست که مثلا لينکها را فقط کسانی که پول دادهاند ببينند. ديگر آنقدرها هم پول دوست نيستم بابا.