به نظر میآيد که خامنهای حتی به اندازهی معمر قذافی هم سود و زيان خودش را تشخيص نمیدهد. او به راحتی میتوانست بدون اينکه حاکميت خودش را به خظر بيندازد، در مسابقهی «تروريست پشيمان برتر» شرکت کند و از ليبی جلو بزند.
ليبی کارنامهی بسيار سياهتری در تروريزم و حقوق بشر نسبت به ايران دارد، ولی با اين همه توانست از اين فرصت استفاده کند و روابط ديپلماتيکش را با غرب دوباره ترميم کند. جايزهاش را هم با قرارداد گازی شرکت شل و سفر تونی بلر گرفته است. و ين تازه آغاز پاداش غرب به تروريست بیکلهی سابق است.
آقای خامنهای که زمانی دوست نزديک قذافی بود در زمان رياست جمهوریاش، حالا حسابی عقب افتاده و با درآوردن ادای قهرمانها، مملکتش را به باد میدهد بدون اينکه چيزی به دست بياورد. خيلی بد است که آدم بعد از آنهمه قلدری مجبور شود ماتحتش را بدهد سازمان ملل بازرسی اتمی کند. کاش کمی از عقل قذافی در کلهی آقايان بود.