برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
۵ اردیبهشت ۱۳۸۳ | 24 April 2004

 وقايع اتفاقيه می‌خواهد نرم باشد

  لينک‌دونی هفته
  • فونت فتيش

    Font Fetish برای کسانی که فونت‌های عادی ارضايشان نمی‌کند

  • بهشت‌زهرا دات نت

    چقدر اين انيميشن‌های سبکسرانه‌ی فلش با روحيه‌ی آدم‌های بدبختی که به آين وب‌سايت می‌آيند تناسب دارد!

Excerpt: Vagahye Ettefaghieh, the new reformist newspaper, wants to stick to journalistic principles than to political activism. Among other new things, it wants to try Soft News. Let's see what they really mean by that. They have promised a blog for the paper as well.

روزنامه‌ی وقايع اتفاقيه بر خلاف اسمش می‌خواهد کارهای جديدی از نظر روزنامه‌نگاری بکند:

[اصل] هشتم- و مهمتر از همه نكات، وقايع‌اتفاقيه تلاش و افري خواهد داشت تا به عنوان تحولي مهم در عرصه خبررساني مطبوعات كشور مدرن‌ترين سبك خبرنويسي روز دنيا، soft news (نرم‌ خبر) را در كليه صفحات اعمال كند.

در ساختار سبك خبرنويسي soft news برخلاف سبك هرم وارونه «ارزش اطلاعات با سطور پاياني خبر رو به نقصان نمي‌گذارد. در اين ساختار در ميان شش عنصر خبري وزن عنصر «چرا؟» از بيشترين اهميت برخوردار است و خبرنگار با رجوع به منابع مختلف سعي در پاسخگويي به همين «چرا» دارد... در اين ساختار تازه، عامل انساني همه جا اصل است. حالا صداي انسان بايد در خبر شنيده شود. نقل قول مستقيم زياد كاربرد دارد... امروز خبرهاي دايره‌اي به غير از پاسخگويي به مخاطب، پرسش‌زا هم هستند. اين پرسش‌سازي‌ها عمدتاً به خاطر ترغيب مخاطب به تعقيب رويداد صورت مي‌گيرد.

روزنامه‌نگاري كه به اين سبك دايره‌اي خبر مي‌نويسد، به خوبي مي‌داند كه خبر او به پايان مي‌رسد، ولي رويداد به پايان نمي‌رسد و چون به پايان نرسيده است، مخاطب نبايد به چنين احساسي برسد كه چون خبر يك رويداد را خوانده، ديگر لازم نيست خود آن رويداد را دنبال كند، به همين دليل است كه مي‌گويند خبر امروز در جايي به پايان مي‌رسد كه آغاز شده است.

بعد هم وعده هايی می‌دهد درباره‌ی وب‌سايت و وب‌لاگ روزنامه:

در مرحله اول انتشار الكترونيكي روزنامه وقايع،‌ امكانات متداول در سايت‌هاي خبري و روزنامه‌ها نظير آرشيو و جست‌وجو در متن اخبار و مطالب در سايت قرار مي‌گيرد.

در مرحله دوم كه به فاصله كوتاهي رخ خواهد داد، نسخه الكترونيكي روزنامه وقايع اتفاقيه مجهز به «وبلاگ» خواهد شد. اين وبلاگ در واقع اين امكان را فراهم مي‌كند كه كاربران با تك‌تك خبرنگاران و اعضاي تحريريه و دبيران روزنامه ارتباط دوسويه برقرار كنند. اعضاي تحريريه نكات حاشيه‌اي كار در روزنامه يا نظرات شخصي خود را در مورد مطالب روزنامه منتشر مي‌كنند و از نظرات كاربران در مورد مطالب خود بهره مي‌گيرند.

در مرحله سوم كه سعي مي‌شود ظرف دو-سه ماه آينده صورت گيرد نسخه الكترونيكي روزنامه به سمت يك روزنامه الكترونيكي online پيش خواهد رفت كه اگرچه به خط‌مشي و محتواي نسخه چاپي وفادار خواهد بود اما باتوجه به ظرفيت‌هايي كه محيط web و خبرنويسي online در اختيار سايت قرار مي‌دهد، اخبار و مطالب بيشتر و پرداخته‌تر از نسخه چاپي را منتشر خواهد كرد و ارتباط مستقيم‌تري با كاربران برقرار خواهد نمود.

بايد بگويم که خيلی خوشحالم روزنامه‌نگاران باسواد بالاخره دارند از سايه‌ی سياستمداران روزنامه‌های اصلاح‌طلبان بيرون می‌آيند و به اصل کار خود فکر می‌کنند، نه هدف‌های کوتاه‌مدت سياسی و نپخته‌ی آقايان. گمان می‌کنم تجربه‌ی شرق نشان می‌دهد که اين راه فعلا تنها راه پيش روی روزنامه‌های ايرانی است که احتمالا چون خامنه‌ای هم آن را تاييد می‌کند، موجب تعطيلی آنها نشده است. يعنی اينکه روزنامه بجای سازماندهی و عمل سياسی، تلاش می‌کند تا تنها آن‌ها را گزارش کند. هرچند که اين مرزی باريک است و گاهی همين خبررساندن نوعی عمل سياسی حساب می‌شود (مثل نامه‌ی نمايندگان به خامنه‌ای که موجب تعطيلی موقت شرق شد.)

جبر امروز جامعه‌ی جوان و خسته از سياست ايران اين است که روزنامه‌هايش به زندگی، پول، فرهنگ، سرگرمی و هنر بيشتر از چيزهای ديگر توجه کنند و جالب است که اين خواسته دقيقا مورد توافق رهبران محافظه‌کار ايران هم هست. چون به آنها احساس امنيتی کوتاه‌‌مدت می‌دهد و به آنها فرصت بازگشت به بخش (ظاهرا) دموکراتيک حکومت می‌دهد.

بهرحال از راه افتادن اين روزنامه و نوآوری‌هايی که قرار است بکند، بخصوص وب‌لاگی که می خواهد راه بيندازد، خيلی خوش‌حالم و اميدوارم باعث رقابتی اساسی با شرق و ديگر روزنامه‌های مشابه برای بالابردن تيراز و نزديک شدن به روزنامه نگاری اصولی و شود.

تکميل:
- این ماجرای نرم‌خبر (نمی‌دانم چرا با شنيدنش تصوير حلزون در ذهنم می‌آيد) يا Soft News هم باعث شد بروم دنبالش و ببينم واقعا ماجرا چيست و آيا واقعا روزنامه‌های معتبر دنيا از اين سبک خبر نويسی پيروی می‌کنند و نمونه‌هايی از آن را ببينم. از نتيجه‌ی تحقيقم خبرتان می‌کنم.
- سينا مطلبی مطلب مفصل و روشنی درباره‌ی اين مساله نوشته است.


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

«ایمیان»
«طاها بذری»
«بلوط»
«جواد کاشی»
«آرش «کمانگیر» آبادپور»
«یک پزشک»
«خورشید خانوم»
«عرب عصبانی»
«تبعیدی عصبانی»
«گناهکار»
«حاجی واشنگتن»
«آق بهمن»
«دستنوشته‌ها»
«نانا»
«ناهید رکسان»
«خوابگرد»
«حسین نوش‌آذر»
«مهستی شاهرخی»
«مارسی نیومن»
«ملکوت»
«فوکو بلاگ»
«خیاط باشی»
«دوشیزه شین»
«دادابیس»
«امیرحسین ثابتی»
«هادی خرسندی»
«نگاه نو»
«نگاه نو»
«ف.م.سخن»
«بی‌بی‌گل»
«حسام‌الدین آشنا»
«حقوق‌دان پاریسی»
«پاسداران»
«آچار فرانسه»
«یک فتحی»
«لیلی نیکونظر»
«گردباد»
«بی اجازه کوچیکترا نه»
«زهرا»
«رزانیات»
«سوگلی ریچارد پرل»
«کمال»
«عبدالقادر بلوچ»
«مریم ابریشم‌کار»
«میرزا پیکوفسکی»
«سینا دیلی»
«سیبستان»
«فانتازیا»
راهرو
یادداشت‌هایی از کابل
مازوخیسم محاسباتی
کلنگ کمونیست کارگری
زيتون
دوم دام
زیتون پرورده
آزادنويس
اکبر منتجبی
رویای آريایی
مسعود ده‌نمکی
۳۵ درجه
غلاف تمام فلزی
پیاده رو
فروغ
آی‌تی.ايران
حمید مافی
کریم ارغنده‌پور
از پشت یک سوم
کتابلاگ
روزنامه‌نگار ممسلمان
خاکریزیسم
سولوژن
ایران‌شهر
ایرانی طعنه‌آمیز
علیرضا شیرازی
احمد جلالی
توکا نیستانی
جمال
مونتاژ انتقادی
خسرو نقیبی
تادانه
حامد قدوسی
مسعود بهنود
روزنه
امنزیاک
آهستان
موج
مرتضی نگاهی
آن سوی دیوار
نسل خمینی
نگارک‌ها
پویان و سیما
ارزیابی‌های شتابزده
من راه نشین
هوشنگ دودانی
بامدادی
کیبرد آزاد
امور ایران
پویان طباطبایی
پاگرد
لات‌لند
سلمان
ddmmyyyy
نازخاتون
شکرخواه
مهدی یوسفی
بابک داد
شب پیشگویی
خانوم حنا
مریم مومنی
آزاده عصاران
محمد نوری‌زاد
نوک‌تیز
مریم اينا
میرزا
دلبستگی
یک وحید
روزها
انتخاب زنان
سبیل طلا
آشپزباشی
ابراهیم اسکافی
مشکات
خبرنگار مسلمان
شرح
۴ دیواری
آدم و حوا
مسیح علی‌نژاد
مهدی محمدی
فریادناممه
حسین رنجبران
محمود فرجامی
سجاد صفارهرندی
فانونایت
شهرزاد
فلیسوف مآب رمانتیک
کامپیتور و ارتباطات
نوه‌ی غلامرضا تختی
مهدی اسماعیلی
هنوز
نیما دارابی
زمستان است
خط قرمز
شب‌نامه‌ها
گل‌آرا حمزه
چرک‌نویس
غربتستان
تبرمرد
کوروش علیانی
محبوبه حسین‌زاده
افسون فسرده
احسان
منبر دات نت
بسیج جهانی
نگفتنی‌ها
هادی نیلی
انتخاب انسانی
خرچنگ زاده
یک استکاان چای داغ
نقیز
شنا در شنزار
مرد تنها
مرصاد امروز
وب‌نگاشت
مرصاد
شاخ به شاخ
سمیرا سامانی
مجید تفرشی
بازیگر آماتور
آرش صالحی
شبنم طلوعی
صفا در ال.ای
آرش غفوری
نیکی اخوان
عباس معروفی
سهند شمس
بیروت ریپورت
دردنوشته‌ها
دانشجوی مسلمان
کافه ناصری
مطالعات فرهنگی رادیکال
لوبيا
سایه
جمهور
جواد روح
ضدمورچه
پسر فهمیده
کشکول جوانی
حمید کریمیان
لگوماهی
حسین پاکدل
جوانفکر
حنیف مزروعی
پژمان نوزاد
نسرین افضلی
سهیل کریمی
امید معماریان
اسماعیل نیوز
فرنگوپولیس
کافه اندیشه
علیرضا خدابخش
زن نوشت
هپلی
کلاشینکف دیجیتال
کلفه گینزبورگ
امیرعلی قاسمی
سفره ماهی
سفره‌ماهی
پاک‌نویس
لیلا خدابخشی
تکینسون
علی معظمی
عنکبوت
سرزمین آفتاب
چخوف منو نديدی؟
امشاسپندان
علی مزروعی
خارج از جعبه
مريم نبوی نژاد
ققنوس
بچه‌های سوم تیر
منقل، مخده و پلوراليسم ديني
فالشیست
شهاب اسفندیاری
فانوس خيال
آینه ایرانی
محمد تاج‌دولتی
معصومه ناصری
نیما نامداری
مژده
چلـــغوز
پرگلک
پیام یزدانجو
پیام یزدانجو
من و مانی
شبح
کاملیا انتخابی فرد
خودمونی
حرف غریب
شادی شاعرانه
و اما بعد
امير حسابدار
پاسداران
ایمان
پاگنده
بارانی آبی
اندیشه امروز
معصومه اتبکار
دفترچه‌ی ممنوع
حسن عابدینی
دیدی گفتم
مه‌زود
میان خطوط
جنگ و صلح
صبحانه
کوچه مدرسه حجتیه
آسمانِ سرپناه
حسام فروزان
حقیقت ایرانی
رازیگر
نیستان
یک وبلاگ ساده
تلخوش
قائم‌پناه
ژرف
یولداش
روزگاری که سپری می‌شود
رنگارنگ
مرمرو
کاپیتان هادوک
خاطرات مشبک
کوچ
افکار خصوصی
سیاحت‌نامه میرزا
روی جاده نمناک
کنج
دلتنگستان
کتابدار
نکته
يوتی‌اف-هشت
بازيگر آماتور
نفیسه مطلق
با شما نيستم
سکتور صفر
پارکينگ
پياله
ايستادن در مقابل باد
مهندس سعيد
يه وجب خاک اينترنت
احسان پريم
مهاجر
افعانستان امروز
از امروز
آذر و آيينه‌اش
بهنود کوچک
وبلاگ گوبا
روزگار من
يادداشت‌های سينمايی
اسپ‌سوار
دنيا دست کيه
نمای تزديک
عصيان
ایگناسیو
کتابچه
علاف تمام فلزی
تن‌تن‌سک
آسمان
یک جعبه شکلات
حرفهایم...
از کانادا
ندای امروز
دنيای يک ايرانی
عمو حميد
احسان و هزاره سوم
روزنگار
وب‌نوشت ابطحی
بزرگمهر حسین‌پور
دندانپزشک
پريشان بلاگ
سياست از نگاه دوم
برما چه گذشت
خاکستری
حرف‌های يک الپر
کاوه شجاعی
کاکتوس تيلا
کاپوچينو
خط سوم
ترزا
آبکش
خبرنگار
نيمه‌شب
صادق الوندی
الپر
صورتک
ساده‌تر از آب
مرتضی و ما
پرنیان
علی قدیمی
الفبا
کلانتر
زوزه
ریویو
محسن طالب
یلدا معیری
شهروند نصف‌جهانی
اسکورپیو
نعمت احمدی
لباس شخصی
علی خلیق
این مرد
یادداشت‌های فرهنگ
روزهای زندگی‌ام
یک بلاگر
دانشگاه غیرانتفاعی کیش
بچه‌های قلم
یاک
وحید پوراستاد
وب‌نامه
علی‌اکبر قزوینی
پناه
نوشی و جوجه‌هایش
اینجا و اکنون
مهاجرانی
جمیله کدیور
فانوس
صنوبر
پرنوشت
نادر فتوره‌چی
جنبشی استشهادی
بهزاد بلور
اشکان خواجه‌نوری
مصطفی تاجزاده
عباس عبدی
مسرت امیرابراهیمی
سبقت
عطا خلیقی
لیلی پوررند
آخوندها از مریخ نیامده‌اند
زرنوشت
گل‌دختر
علیرضا حقیقی
نگاه ایرانی
پاپتی
گوز آن‌لاین
وب‌گشت
لوبیسمم
فاطمه رجبی
نگاه یک ایرانی
هزاران نقطه
ریچارد سمبروک
نامحرمانه
غربت‌نوشته‌ها
رشید اسماعیلی
احمدی‌نژاد
شهیر شهید ثالث
احمد شیرزاد
موشک انداز
مژده غضنفری
ابراهیم فیاضی
فواد صادقی
نظرات ديگران

يه مطلب جالب در همين مورد و با عنوان نگاهي به گرافيك وصفحه بندي وقايع اتفاقيه www.alefnun.com

می دو نی لگوش بد نیست اما خوب خوب هم نیست خواسته یه جورایی یاد اون روزنامه قدیمی رو زنده کنه این مطلب رو میشه در مورد عنوان صفحه ها نیز حس کرد ......یه جور سنت گرایی مدرن

soft news is followed in some papers such as USA TODAY , but the funny thing is , that once i asked mr.Ghandy who was conducting his lectures at the center for media studies and research and he said soft news can be seen as a method only for news from beats such as art and culture etc. if u say the educated journalists are comin , i have no idea about them but if they will be working with some so called masters such as Ghandy i donno to what extend they will be ablke to follow . and one thing about this new paper, wagahye etefaghye, the main guy whom now i forgot his name was earlier the deputy of "omoore foghe Barnameh" in "elmo sanat" university , needless to say that he was one of those studenst who have received their certificate by throughing stones to the pinguine publication in london \and were sent back , and received their honorable certificate from mR.Rafsanjani just 4 or 5 years back while i was in the film club of elmo sanat i used to meet this guy so often to get permission for screening of rober Bresson's movies . donno what to say this life is weird god bless my country with all its ugly songs

راستی اینها نمیخوان لوگوشون رو بهتر کنن؟ عین لوگوی روزنامه های پاکستانی هست، نستعلیق ناشیانه ی زشت. شاید ۱۰۰ سال پیش خیلی آرم باحالی بوده اما الان خیلی بنگالی به نظر میاد.

اینقدر نگو جوانان خسته از سیاست، ما از سیاست حکومت فعلی خسته هستیم و دهنمون سرویس شده وگرنه همانطور که ۶-۵ سال پیش هممون نشون دادیم، خیلی هم اهل کار سیاسی درست و سازنده هستیم و اتفاقا فکر میکنم نسل ما از همه آقایون توی حکومت خوب و بد رو بهتر تشخیص میده. اشکال بزرگمون بی تجربگی است که با گذشت زمان و مطالعه تاریخ باید بهبود پیدا کنه

ما برون را ننگريم و قال را ما درون را بنگريم و حال را

بیرون آمدن روزنامه‌نگاری از زیر سلطه سیاستمداری یکی از مولفه‌های اصلی تلاش برای دموکراسی است نه آنچه تو به وضع موجود جامعه نسبت داده‌ای. قصه آن دراز است ولی توجه تو را به نوشته سينا سعدی در بخش سوم نوشته های دنباله‌دار در باره یاداداشت‌های علم بی بی سی جلب می‌کنم. او نوشته است: «[شاه] نمی تواند درک کند که مطبوعات کشورهای آزاد مستقل تر از آنند که به حرف سياستمداران گوش کنند و برعکس اين سياستمدارانند که از روی دست مطبوعات نگاه می کنند.» این درک ویژه شاه نبود و نیست. هنوز هم هست. ویژه حکومتیان نیست و اپوزیسیون نادموکرات و قدرتخواه هم متاسفانه در تن ندادن به تقسیم کار اجتماعی میان سیاستمداران و روزنامه‌نگاران چیزی کم از حکومتیان نداشته است، چون این تقسم کار ساده نیست بلکه تقسیم قدرت اجتماعی است که چه در حکومت و چه بیرون آن در انحصار سیاستمدار است. فریبایی قدرت و پله پرش ساختن از روزنامه‌نگاری برای سیاستمداری و دشواری حرفه روزنامه‌نگاری هم تقسیم‌ کار را دشوارتر ساخته است. اما بدون آن تقسیم کار از دموکراسی خبری نیست. البته منظور از دموکراسی هم همان مردم‌سالاری است و نه [تک]حزب‌سالاری آن‌هایی که خود را دموکرات پیگیر مادرزاد می‌دانند و درجه دموکرات بودن دیگران را با نزدیکی و دوری به خود می‌سنجند و روزنامه هم برایشان سازمانگر و مبلغ و آژیتاتور است نه اطلاع‌رسان و تحلیلگر رویدادها.

با مترجم انگليسي سر دعوا دارد+دونفر مديران فني سايت). مي بيني كه يك تحريريه جمع و جور آنلاين هستند. در اين باره بدنيست مصاحبه دكترشكرخواه را با شرق درشماره سه شنبه 25 فروردين صفحه رسانه بخواني.

نرم خبر سبكي نو از خبرنويسي است كه در دوران معاصر روزنامه نگاري و در قالب هاي نوين رونامه نگاري مورد توجه اغلب رسانه هاست. روزنامه وقايع اتفاقيه تخم دوزرده اي نكرده چون دكتر يونس شكرخواه پيش از اين در يك كتاب اختصاصآ به اين سبك خبرنويسي پرداخته بوده و آنچه در اين مطلب آمده همه نقل قول طابق النعل بالنعل (معادل فارسي اش را به ياد نياوردم!) آن كتاب است. همين طور آنچه درباره نسخه الكترونيك روزنامه آمده قبلآ دكترشكرخواه در مصاحبه اش با شرق به آن اشاره كرده بود. اگر حقيقتآ پي گير روزنامه نگاري نوين در ايران هستي مي تواني نسخه الكترونيك روزنامه جام جم را (فارغ از سياست هايي كه دنبال مي كند و وابستگي اش به سيماي لاريجاني) در نظر بگيري كه متاسفانه به نظر مي رسد به خاطر برخي پيش داوري ها با برخورد سرد اهالي روزنامه نگاري مواجه شده است. اين سايت اولين تجربه روزنامه نگاري آن لاين است. خبرهاي اختصاصي اين سايت كه كم تعداد هم نيستند با ذكر ”جام جم آن لاين“ در ابتداي خبر از خبرهايي كه اين سايت از تحريريه جام جم نقل مي كند متمايز مي شود. بدنيست بداني كل اين روزنامه الكترونيك توسط پنج نفر (يك سردبير كه همان دكترشكرخواه است+يك مترجم انگليسي كه همه اش دارد بي بي سي ورلد تماشا مي كند+يك مترجم فرانسوي كه مرتب روي يورونيوز كليك مي كند و از اين بابت هميشه با مترجم انگليسي سر دعوا دارد+دونفر مديران فني سايت). دراين باره بد نيست مصاحبه شرق را با دكترشكرخواه درشماره سه شنبه 25فروردين صفحه رسانه بخواني.