روزنامهی ايران مثل اينکه دو صفحه در هففته دارد يکی دربارهی اينترنت و ديگری ارتباطات که گمان میکنم سيد احمد لواسانی آنها را میچرخاند. (او را در ايران از زمانی که با شرکت آپادانا همسايه و تاحدی هم همکار بوديم میشناسم)
با اينکه مطالب نسبتا دقيق و متوعی مینويسد اما نمیدانم چرا در وبلاگها کسی آن را تحويل نمیگيرد. البته شايد بخاطر اين بوده است که تا همين چند روز پيش روزنامهی ايران با فورمت قديمی و اعصابخردکن بهنام ايران سيستم مطالب فارسیاش را ارايه میکرد. (چند روز است که ديگر يونيکدی شده و قيافهی آن هم فرق کرده) شايد هم دليلهای ديگر دارد.
ولی چيزی که به نظرم آمد و مصطفی قاجار هم به آن اشاره کرده بود اين است که در روزنامههای ايران وقتی از وبلاگها نقل قول میکنند بجی اينکه اسم نويسندهی آن را بياوورند آدرس وباگش را میآورند. مثلا روزنامهی ايران در مطلبی مربوط به آزمايش Gmail نوشته: «اين سرويس در حال حاضر به طور آزمايشى در اختيار تعدادى از كاربران اينترنتى براى مشخص شدن قابليت ها و ايرادات آن قرار داده شده است. از جمله بلاگرهاى ايرانى ehsanix.com و anvari.org اين دو در سايت هاى خود به شرح اين تجربه پرداخته اند»
به نظرم کاری غيراخلاقیاست وقتی از وبلاگ يک آدم شناخته شده که خودش هم هويتش را اعلام کرده است نقل قول میکنيم، ولی اسم خودش را نمیآوريم. دليل اين کار را نمیدانم، ولی هر چه باشد موجه نيست. مگر اينکه خبرنگار دربارهی هويت واقعی دارندهی وبلاگ شک داشته باشد.
راستی، روزنامهی ايران نمیخواهد شرکت مورد قراردادش را مجبور کند که آرشيو چندساله و پرارزش روزنامه را از ايران سيستم بیمصرف به يونيکد تبديل کند؟ بخصوص که هيچکدام از مطالب غير يونيکدی روزنامه قابل جستجو در گوگل و جاهای ديگر نيست.