سردبير: خودم

چند بار خواستم اون جمله كه مربوط به لباس پوشيدن بود رو بردارم اما ديديم كه بهتره توضيح بدم و پي نوشت رو نوشتم . فكر كنم منظورم رو رسوندم. منظور ظاهر يكي به عنوان نماينده گروهي است نه نماينده خودش.

یاور این انشا نبود!توضیح المسائل بود که محل های اشکال را مشخص کرده بود!

وبلاگ وسيله ست و کسي هم منکر اين قضيه نيست. وليکن فکر مي کنم منظور حسين اين باشه که استفاده (يا سوء استفاده) از عبارت وبلاگدار ها در اين جور مسائل اشتباهه چون ما به صرف داشتن يک وسيله با هم در مورد همه چيز هم نظر نيستيم. اينکه کسي از قول وبلاگ نويسها صحبت کنه همونقدر خنده داره که اگه کسي از قول قابلمه دارها حرف بزنه! استفاده شخصي هر کس ار وبلاگ به خودش ربط داره و کسي هم مخالف حمله با برس توالت نيست! ولي از قول يک گروه خيلي گسترده و ناشناس صحبت کردن هم به گروه آسيب مي رسونه و هم به اون «نماينده». بهترين راه براي اين جور کارهاي جمعي درست کردن تعدادي انجمنه با اعضا و اهداف مشخص. مثلا انجمن وبلاگنويسهاي فمينيست. اينکه هر ۳-۴ تا وبلاگنويسي که دور هم جمع ميشناز قول همه يک بيانيه بنويسند منطقي نيست.

چرا ما همه يک جورائي خود محور ويک بعدي هستيم ؟ چرا ما فکر ميکنيم نظر ما اصل و بقيه فرع هستند ؟ چرا ما ميخواهيم مثل مقام ولايت براي ديگران تکليف تعين کنيم ؟ چرا نميشود دروبلاگ بيک مسئله حادو نا بهنجار اجتماعي معترض شد؟ و چرا ديگران که مبتکر وبلاگ بوده وانرا ازابتدا ايجادکرده اند اينکارهارا ميکنند ؟ چراوبلاگ دارهاي معروف دراينجا که من هستم (امريکا) دخالت و قيموميت براي ديگران را زشت وناپسند ميدانند ولي ما دراينکار مصر هستنم؟ وبلاگ يک وسيله ارتباطي است ومادام که درجهت برقراري ارتباط و طرح افکار ونظرات ازان استفاده ميشود بنا بر تعريف درمسير درست دارد حرکت ميکند. همين !!!!! * رحمت

حال میکنم با نوشته هات. یه جورایی سخن از زبان ما میگویی خوش باشی!

جناب حسين درخشان فراموش نکنيد که وبلاگ يک وسيله است, مانند اتومبيل، قابلمه، انبردست، برس توالت و يا مداد. اين فتوای شما مثل اين است که بگوييد هيچ کس حق ندارد روی ماشينش برچسب تبليغاتی نصب کند و يا کسی حق ندارد هنگام دعوا از برس توالت بعنوان اسلحله استفاده کند. وبلاگ صرفا ظرف است و نه محتوا. شاد باشيد.

حسين جان اگه ناراحت نمی شی می خوام بگم خيلی پيچوندی تا فتوات جور در بياد!:) موفق باشی