مجلهی والرس (Walrus) که يک جورهايی مشابه کانادايی هارپرز (Harpers) است در شمارهی جديدش دو مطلب مهم راجع به ايران دارد.
اولی دربارهی ماجرای ممنوعيت ويرايش مقالات ايرانيان در نشريات آمريکايی و آبروريزیهای پس از آن است که اتفاقا يک وبلاگدار قديمی به نام مت ولش، از کاليفرنيا نوشته است.
دومی که خيلی هم مهم و مفصل است، دربارهی هوشنگ بوذری، ديپلمات و مشاور نفتی سابق است که بر سر رقابت با مهدی هاشمی و عباس يزدانپناه (همان عباس يزدی که در ماجرای استاتاويل نروژش پايش گير است) برای گرفتن قرارداد استخراج پارس جنوبی، سرش را تقريبا به باد میدهد: هشت ماه در سالهای آخر دوران رياست جمهوری رفسنجانی در بازداشت و زير فشار شديد جسمی و روانی میماند و بعد هم با دادن سه ميليون دلار پول آزاد میشود تا تازه برود و دو ميليون ديگر هم بياورد و جان خودش و زن و بچهاش را بخرد.
طبيعتا وقتی بيرون میآيد میبيند که قرادادی را که او بسته بود، باطل شده و شرکتی به رياست خاندان رفسنجانی و نزديکانشان پروژهی يک و نيم ميليارد دلاری را گرفتهاند.
بوذری پس از چند سال زندگی در هراس به کانادا آمده و پس از اينکه در سال ۲۰۰۰ شهروند کانادا شده، به کمک وضع مالی خوبش پروندهای حقوقی عليه دولت ايران تشکيل داده و خواستار خسارتی شده که به جان و مال او در اين ساله خورده است.
مطلب خيلی خواندنی و چشمگشايی است؛ بخصوص آن جايی که با جزييات دربارهی روابط مهدی هاشمی با بوذری و اين را که چطور مرحله به مرحله از او باج گرفتهاند توضيح میدهد، بسيار تازه و تکاندهنده است.
حتما بخريد و بخوانيدش، چون روی اينترنت نيست و احتمالا هم نخواهد بود. مگر اينکه کسی آنرا اسکن و تبديل به متن کند. من عکسی از يکی از صفحههای مربوط به آن را در فتوبلاگم گذاشتهام.