به خوبی و خوشی رييس مجلس رهبری هم انتخاب شد و او کسی نيست جز معلم و مدير مدرسهی سابق، آقای دکتر حداد عادل. راستش را بخواهيد حدادعادل با همهی گندکاریها و خايهمالیهايش در چند سال اخير، حداقل در بين کورهای مجلس با يک چشم پادشاه است. باز جای شکرش باقی است که در مجلسی که دست کشتیگيرها، قلچماقها، فاطمهکماندوها و امثال آنها افتاده، يک نفر که لااقل چهار کلمه درس خوانده و يک ذره انگليسی بلد است و سابقهی قلچماقی و قلدری هم ندارد بشود مبصر. بخصوص که طرف تجربهی معلمی و مديری مدرسه هم داشته و میداند چطور بايد شرترين و قلدرترين دانشآموزها را ساکت کرد.
فقط راستش را بخواهيد با ديدن عکس آقای حدادعادل دل آدم چلوکباب میشود. اين هيکل نحيف و بدن لاغر (شصت کيلو هست درکل اين رييس مجلس بينوا) چطور میخواهد مثلا جلوی اين همه آدم گردنکلفت بايستد؟ حالا هرچقدر هم تجربهی معلمی داشته باشد.
از اینها گذشته، میخواهم برای حفظ آبروی مملکت يک پيشنهادی به حداد عادل و البته خانمش بکنم. لطفا برويد از بازار پارچه بخريد و و برای آقای دکتر يک دست کت و شلوار که اگر نمیخواهند شيک باشد حداقل به تنشان زار نزند به خياط سفارش بدهيد. مسالهی ابروی يک مملکت دربين است. خارجیها که برای ملاقات میآيند چه میگويند؟
اينکه اصرار دارم به خياط بدهيد برای اين است که میدانم هيچ کت و شلوار آمادهای به تن نحيف آقای دکتر نمیورد. حتی ممکن است خياط هم نااميد شود. در آن صورت شايد باز هم برای حفظ آبروی مملکت بد نباشد که چند تا از محافظهای آقا (يعنی مقام رهبری) ايشان را بطور مخفيانه، يک شب درميان يا صبحهای زود ببرند به باشگاه بدنسازی بلکه يک پرده گوشت يا عضله به اين بدن نحيف اضافه شود. تکرار میکنم که اين نکته نه تنها برای موفقيت ايشان در مقام رياست مجلس رهبری مهم است، بلکه آبروی يک ملت و جوانهای عضلانیاش در ميان است.