حالا که اختلاف بين گروه خامنهای و موتلفهایها با انتخاب حداد عادل به رياست مجلس (و نه محمدرضا باهنر) آشکار شده است، نوشتهها و افشاگریهای بیباکانه و بیسابقهی عباس کاکاوند، نويسندهی سابق رسالت، دربارهی سران موتلفه و رسالت معنی بهتری پيدا میکنند.
کاکاوند، آگاهانه يا ناآگاهانه، در اين چند ماه حساس که درواقع زمان نوعی سهمگيری بين گروههای مختلف جناح راست بود، به شدت به اعتبار و آبروی سران موتلفه و بخصوص شخص باهنر لطمه زد. در عين حال اين هشداری بود به آنها که اگر لازم شود، درست مثل گروه رفسنجانی، پروندههايی برای آنها در آبنمک خوابانده شده که اگر رويشان را زياد کنند، باعث دردسرشان خواهد شد.
مدتها بود که گيج بودم اين اعترافات عجيب را در نقشهی سياسی کجا بايد جا داد و حالا ديگر تقريبا جايش را پيدا کردم.
توضيح:
- منظورم اين نيست که کاکاوند ابزار دست تيم رهبر است و انگيزهی کارش صادقانه نيست. ولی سود اين افشاگریها بيشتر از همه به تيم رهبری میرسد. حالا نيت عباس کاکاوند هرچه باشد.