لازم ديدم يک نکته را که در مصاحبهی عطا خليقی، دبير اطلاعرسانی جشنوارهی وبلاگ با ۷ سنگ آمده تصحيح کنم. سوال و جواب اين بوده:
الان جو وبلاگها نسبت به این جشنواره بهبود پیدا کرده است. نسبت به آن اول که جشنواره مطرح شد و همه یک گاردی گرفتند الان جو تلطیف شده است. شما در این زمینه اقدامی انجام دادید؟ مثلا همه فکر میکردند حسین درخشان در مقابل جشنواره شما یک موضع تندی بگیرد در حالی که عکس این اتفاق افتاد.
عطا - البته این موضع برای من هم عجیب بود! من که ارتباط خاصی با کسی برقرار نکردم، اما ما یک تیم ستاد خبری تشکیل دادیم که مسئول آن آقای نیما رسولزاده از وبلاگرهای قدیمی هستند. ایشان با آقای سیفاللهی در ستاد خبری هستند. ایشان به من گفتند که در واقع من با حسین صحبت کردهام و توضیح دادهام که موضوع چیست و فیدبکش آن بود که در وبلاگش نوشت. فکر میکنم این موضعگیریها هم تاثیرگذار بوده است. کلا تمام کسانی که با ما صحبت کردهاند نسبت به کار دیدشان عوض شده است. شاید نمای بیرونی ما خوب نبود. یعنی ایدههایمان را خوب منتقل نکردیم و آن بر میگردد به روابط عمومی جشنواره که یک بخش آن ستاد خبری است و کلش به من برمیگردد.
با اظهار احترام و علاقه به نيما و سامان بايد روشن کنم که هيچ کسی با من دربارهی جشنوارهی وبلاگ تماس نگرفته بود. حمايت من از اين جشنواره کاملا يک تصميم شخصی بود، با توجه به اوضاع خطرناک اين روزهای اينترنت در ايران و بخصوص برخوردهای جديد قوه قضاييه با سرويسدهندگان.
تکميل:
- نيما رسولزاده در ايميلی که فرستاده مساله را تنها يک سوءتفاهم میداند و توضيح میدهد: «باور کن هيچ کدوم از ما ( من و سامان) نگفتيم که حسين رو راضی می کنيم، ما فقط از يادداشت تو به عنوان يکی از فيدبک های مثبت جشنواره اسم بردم و اين با تحليل عطا راجع به اينکه وجود آدم هايی مثل من که خودشون وبلاگ هم می نويسن می تونه يه نقطه مثبت باشه و جو رو مثبت کنه قاطی شده و شده اينی که الان هست.»