ستون نويس کيهان نوشته است: «چند هفته پيش از برگزاري انتخابات مجلس هفتم در جلسه اي مطبوعاتي از دكتر احمد توكلي پرسيدم اولويت كاري شما در صورت راه يابي به مجلس چه خواهد بود؟ در پاسخ با همان صداقت مثال زدني اش گفت: اول كار، دوم كار، سوم كار و چهارم اگر وقت داشتيم حرف زدن! نمايندگان مجلس هفتم قرار نيست حرف نزنند. قرار است حرف زدن، اولويت كاري شان نباشد.»
يک سوال دارم و يک تذکر: چطور میشود صداقت مثالزدنی آدمها را از نوع جواب دادنشان سنجيد؟ ديگر اينکه آقای توکلی مثل اينکه مجلس را با کارخانه اشتباه گرفته است. مجلسهای دنيا همه فقط با بحث و حرف زدن میچرخد، مگر اينکه آقای توکلی قبول دارد که نمايندههای جديد آدمهايی هستند با سطح سواد و تجربهی کارگران.
بیخودی برای ما ادای زحمتکشی و مردمدوستی درنياوريد که کسی با اين چيزها خر شما نمیشود. هر وقت مردم شما را به مجلس فرستادند، نه آقای رهبر با زور حکم حکومتی، بعد میتوانيد حرف از مردم بزنيد. اگر مردم امثال شما را میخواستند خودشان بهتان رای میدادند.
حاشيه:
- وبسايت کيهان هم به همان بيماری عجيب که مجلهی ۴۰چراغ دارد، دچار است. يعنی اگر کدبندی صفحه در حالت يونيکد باشد، تنها صفحهای سفيد نمايان میشود. اين اشکال احتمالا بخاطر وب سرور آنها است و بد نيست اين نکته را به شرکت پاياهوست که وبسايت کيهان را هوست میکند تذکر دهند.