برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
  لينک‌دونی هفته
  • خيار شور

    فيلمی از جوادهای ايرانی کاليفرنيا (ممنون از پندار)

  • نگذاريد CBC خصوصی شود

    راديو و تلويزيون دولتی کانادا الان نيمه عمومی است، ولی ممکن است از اين هم تجاری‌تر شود

Excerpt: How to make money for your e-zine only by Google ads (AdSense); even if it's in a non-English language like Persian

ما که بخيل نيستيم. بد نيست پس کمی جزیی‌تر درباره‌ی راه پول درآوردن از آگهی‌های گوگل برای مجله‌ای مانند کاپوچینو توضیح بدهم.

مراحل کار این طوری است:

۱) هر هفته یک گزارش اساسی درباره‌ی موضوعی که برای خارجی‌ها هم جالب باشد، حداکثر در ۱۵۰۰ کلمه نوشته، به همراه چند تاعکس خوب آماده می‌کنید.

۲) آن را می‌دهید یک نفر آدم وارد که ترجیحا مدت زیادی را در یک کشور انگليسی‌زبان زندگی کرده باشد، ترجمه يا در واقع بازنویسی کند.

برای این که این کار برایتان مجانی یا ارزان در بيايد می‌توانید با یک نشریه یا روزنامه‌ی انگلیسی‌زبان دیگر (از تهران اونيو گرفته تا ايران نيوز و تهران تايمز و ...) بطور مشترک آنها را منتشر کنید. یعنی بگویید گزارش و عکس از ما، ترجمه از شما؛ اما هر دو اجازه‌ی چاپ یا نشر هر دو نسخه را داشته باشید.

حتی اگر هم نتوانید با کسی اشتراکی آن را در بیاورید، مگر پول ترجمه‌ی آن چقدر می‌شود؟ بیشتر از سی هزار تومان يا حدود ۳۰، ۳۵ دلار؟

۳) نوشته‌ی انگلیسی را طوری تیتر و لید بزنید که گویا، صریح و آگاه‌کننده باشد، نه مبهم، دو پهلو، و بی‌معنی. چون در غیر این صورت آگهی‌ای که گوگل بطور اتوماتیک برای آن انتخاب خواهد کرد ارزان خواهد بود و فایده‌ای نخواهد کرد.

۴) حالا اگر فرض کنیم که بتوانید آگهی‌ای برای آن صفحه از گوگل بگیرید که حدود برای هر کلیک ۱۰ سنت برایتان بیاورد، می‌توانید با سرازیر کردن بیینده‌ی خارجی و حتی ایرانی (بخاطر عکس‌هایش) از راه‌های مختلف (با ایمیل از صاحبان وب‌سایت‌های خبری و وب‌لاگ‌های پرطرفدار ایرانی و خارجی بخواهید که آن را بخوانند و به آن لینک بدهند) حسابی از آن پول دربیاروید. یعنی اگر فرض کنیم که بتوانید در عرض یک هفته ۱۰۰هزار بازدیدکننده به ان صفحه بکشانید و تنها یک درصد آنها روی آگهی‌های گوگل کلیک کنند و(که تقریبا عادی است) و هر کدام هم ۱۰ سنت برای شما بسازند، در آن هفته خيلی راحت لااقل ۱۰۰ دلار آمریکا درخواهید آورید.

هر چه آگهی‌ای که متناسب با متن انگلیسی گزارش بطور خودکار انتخاب می‌شود، گران‌تر باشد بطور طبیعی بیشتر سود خواهید کرد. بنابراین آن‌قدر باید تیتر و پاراگراف اول و میان‌تیترهای نوشته را با مشورت با مترجم تغییر دهید تا آگهی گران‌قیمت‌تری به دست بیاید. (به تذکرهای خود گوگل هم برای بهتر انتخاب شدن آگهی‌ها دقت کنید) بعد آن را توی بوق می‌کنید و قول می‌دهم که با آن نه تنها خرج مترجم در می‌آيد، بلکه هفته‌ای ۶۰، ۷۰ دلار سود خواهید کرد که با آن می‌توانید کلی حق‌التحریر بدهید. (مطلیی ده دلار که می‌شود حدود نه هزار تومان برای شروع کافی نیست؟)

حالا اگر بتوانید هفته‌ای دوتا مطلب انگلیسی تهیه کنید و تعداد خواننده‌های دو مطلب را روی هم به ۲۰۰ هزار برسانید ببینید چه‌کارهایی می‌توانید بکنید.

بی‌خود نیست که می‌گویم آگهی‌های گوگل دارد بخش غیر نجاری اینترنت را نجات می‌دهد. ببینید چقدر مجله‌ی اینترنتی از این راه می‌توانند از تعطیل شدن فرار کنند.


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

تبعیدی عصبانی
یک پزشک
خوابگرد
دوشیزه شین
سولوژن
عرب عصبانی
فلیسوف مآب رمانتیک
آهستان
حاجی واشنگتن
کوروش علیانی
دوم دام
بچه‌ی قلهک
زهرا
یادداشت‌هایی از کابل
بلوط
۳۵ درجه
آرش «کمانگیر» آبادپور
حسین پاکدل
۴ دیواری
یک وحید
مونتاژ انتقادی
پویان طباطبایی
نگارک‌ها
شب پیشگویی
آدم و حوا
کتابلاگ
دادابیس
از پشت یک سوم
حسین نوش‌آذر
عبدالقادر بلوچ
سینا دیلی
نانا
خورشید خانوم
پویان و سیما
گناهکار
ناهید رکسان
سیبستان
بامدادی
رویای آريایی
نگاه نو
نگاه نو
امنزیاک
فوکو بلاگ
مریم مومنی
خیاط باشی
فروغ
نیما دارابی
نازخاتون
مارسی نیومن
مرتضی نگاهی
هوشنگ دودانی
دستنوشته‌ها
روزنامه‌نگار ممسلمان
کریم ارغنده‌پور
شرح
کمال
راه من
مسعود بهنود
مریم ابریشم‌کار
فانتازیا
مسعود ده‌نمکی
روزنه
توکا نیستانی
مازوخیسم محاسباتی
زیتون پرورده
زيتون
جمهور
من راه نشین
آق بهمن
هپلی
امور ایران
حمید مافی
محمود فرجامی
پاسداران
حقوق‌دان پاریسی
طاها بذری
پاگرد
گردباد
خانوم حنا
میرزا پیکوفسکی
موج
صفا در ال.ای
فریادناممه
ملکوت
غلاف تمام فلزی
آن سوی دیوار
ارزیابی‌های شتابزده
لات‌لند
یک فتحی
شکرخواه
ایرانی طعنه‌آمیز
مهستی شاهرخی
جمال
پیاده رو
سمیرا سامانی
ایران‌شهر
آزادنويس
ایمیان
نوه‌ی غلامرضا تختی
لیلی نیکونظر
سبیل طلا
خط قرمز
لگوماهی
مسیح علی‌نژاد
تادانه
بابک داد
وب‌نگاشت
حسام‌الدین آشنا
محمد نوری‌زاد
افسون فسرده
هادی خرسندی
دردنوشته‌ها
دانشجوی مسلمان
منبر دات نت
مرصاد
بی‌بی‌گل
نسل خمینی
جواد کاشی
امیرحسین ثابتی
ف.م.سخن
آچار فرانسه
بی اجازه کوچیکترا نه
رزانیات
سوگلی ریچارد پرل
راهرو
کلنگ کمونیست کارگری
اکبر منتجبی
آی‌تی.ايران
خاکریزیسم
علیرضا شیرازی
احمد جلالی
خسرو نقیبی
حامد قدوسی
کیبرد آزاد
سلمان
ddmmyyyy
مهدی یوسفی
آزاده عصاران
نوک‌تیز
مریم اينا
میرزا
دلبستگی
روزها
انتخاب زنان
آشپزباشی
ابراهیم اسکافی
مشکات
خبرنگار مسلمان
مهدی محمدی
حسین رنجبران
سجاد صفارهرندی
فانونایت
شهرزاد
کامپیتور و ارتباطات
مهدی اسماعیلی
هنوز
زمستان است
شب‌نامه‌ها
گل‌آرا حمزه
چرک‌نویس
غربتستان
تبرمرد
محبوبه حسین‌زاده
احسان
بسیج جهانی
نگفتنی‌ها
هادی نیلی
انتخاب انسانی
خرچنگ زاده
یک استکاان چای داغ
نقیز
شنا در شنزار
مرد تنها
مرصاد امروز
شاخ به شاخ
مجید تفرشی
بازیگر آماتور
آرش صالحی
شبنم طلوعی
آرش غفوری
نیکی اخوان
عباس معروفی
سهند شمس
بیروت ریپورت
کافه ناصری
مطالعات فرهنگی رادیکال
لوبيا
سایه
جواد روح
ضدمورچه
پسر فهمیده
کشکول جوانی
حمید کریمیان
جوانفکر
حنیف مزروعی
پژمان نوزاد
نسرین افضلی
سهیل کریمی
امید معماریان
اسماعیل نیوز
فرنگوپولیس
کافه اندیشه
علیرضا خدابخش
زن نوشت
کلاشینکف دیجیتال
کلفه گینزبورگ
امیرعلی قاسمی
سفره ماهی
سفره‌ماهی
پاک‌نویس
لیلا خدابخشی
تکینسون
علی معظمی
عنکبوت
سرزمین آفتاب
چخوف منو نديدی؟
امشاسپندان
علی مزروعی
خارج از جعبه
مريم نبوی نژاد
ققنوس
بچه‌های سوم تیر
منقل، مخده و پلوراليسم ديني
فالشیست
شهاب اسفندیاری
فانوس خيال
آینه ایرانی
محمد تاج‌دولتی
معصومه ناصری
نیما نامداری
مژده
چلـــغوز
پرگلک
پیام یزدانجو
پیام یزدانجو
من و مانی
شبح
کاملیا انتخابی فرد
خودمونی
حرف غریب
شادی شاعرانه
و اما بعد
امير حسابدار
پاسداران
ایمان
پاگنده
بارانی آبی
اندیشه امروز
معصومه اتبکار
دفترچه‌ی ممنوع
حسن عابدینی
دیدی گفتم
مه‌زود
میان خطوط
جنگ و صلح
صبحانه
کوچه مدرسه حجتیه
آسمانِ سرپناه
حسام فروزان
حقیقت ایرانی
رازیگر
نیستان
یک وبلاگ ساده
تلخوش
قائم‌پناه
ژرف
یولداش
روزگاری که سپری می‌شود
رنگارنگ
مرمرو
کاپیتان هادوک
خاطرات مشبک
کوچ
افکار خصوصی
سیاحت‌نامه میرزا
روی جاده نمناک
کنج
دلتنگستان
کتابدار
نکته
يوتی‌اف-هشت
بازيگر آماتور
نفیسه مطلق
با شما نيستم
سکتور صفر
پارکينگ
پياله
ايستادن در مقابل باد
مهندس سعيد
يه وجب خاک اينترنت
احسان پريم
مهاجر
افعانستان امروز
از امروز
آذر و آيينه‌اش
بهنود کوچک
وبلاگ گوبا
روزگار من
يادداشت‌های سينمايی
اسپ‌سوار
دنيا دست کيه
نمای تزديک
عصيان
ایگناسیو
کتابچه
علاف تمام فلزی
تن‌تن‌سک
آسمان
یک جعبه شکلات
حرفهایم...
از کانادا
ندای امروز
دنيای يک ايرانی
عمو حميد
احسان و هزاره سوم
روزنگار
وب‌نوشت ابطحی
بزرگمهر حسین‌پور
دندانپزشک
پريشان بلاگ
سياست از نگاه دوم
برما چه گذشت
خاکستری
حرف‌های يک الپر
کاوه شجاعی
کاکتوس تيلا
کاپوچينو
خط سوم
ترزا
آبکش
خبرنگار
نيمه‌شب
صادق الوندی
الپر
صورتک
ساده‌تر از آب
مرتضی و ما
پرنیان
علی قدیمی
الفبا
کلانتر
زوزه
ریویو
محسن طالب
یلدا معیری
شهروند نصف‌جهانی
اسکورپیو
نعمت احمدی
لباس شخصی
علی خلیق
این مرد
یادداشت‌های فرهنگ
روزهای زندگی‌ام
یک بلاگر
دانشگاه غیرانتفاعی کیش
بچه‌های قلم
یاک
وحید پوراستاد
وب‌نامه
علی‌اکبر قزوینی
پناه
نوشی و جوجه‌هایش
اینجا و اکنون
مهاجرانی
جمیله کدیور
فانوس
صنوبر
پرنوشت
نادر فتوره‌چی
جنبشی استشهادی
بهزاد بلور
اشکان خواجه‌نوری
مصطفی تاجزاده
عباس عبدی
مسرت امیرابراهیمی
سبقت
عطا خلیقی
لیلی پوررند
آخوندها از مریخ نیامده‌اند
زرنوشت
گل‌دختر
علیرضا حقیقی
نگاه ایرانی
پاپتی
گوز آن‌لاین
وب‌گشت
لوبیسمم
فاطمه رجبی
نگاه یک ایرانی
هزاران نقطه
ریچارد سمبروک
نامحرمانه
غربت‌نوشته‌ها
رشید اسماعیلی
احمدی‌نژاد
شهیر شهید ثالث
احمد شیرزاد
موشک انداز
مژده غضنفری
ابراهیم فیاضی
فواد صادقی
نظرات ديگران

I think because of comments like Farrokh's something needs to be clarified here. There is a difference between a harsh and sleezy comment or obsenity and a critic of something Hossein or anyone on a weblog may write. For example, I have criticized Hoder in the past for some of the things he writes but when necessary I have defended him, especially on some English-language Blogs (example: the Bush supporters blog page where they were trying to paint him as a spy of some kind). To make a clear distinction, I think Hossein Derakhshan is providing an invaluable job and pours out his raw emotions and passion into this Blog. And that is sometimes his main problem because he wants to be considered and treated like a journalist but many times he doesn't engage his gears upstairs for a few minutes before pressing the Submit button. If you write like a 15-year-old high school blogger, you get fedback and comments in that range. But if you polish and round out your material then people will treat you like a journalist. Of course, I know the medium (Weblog) is different and new and still evolving, so my criticism may be unfair in the first place. In short, I commend Hoder for his good work and condemn most of the childish B.S. that is put here as feedback. Keep up the good work Hossein! .

يک سوال: گوگل پول رو چطور و با چه فاصله زمانی پرداخت ميکنه؟ داشتن کرديت کارت برای دريافت پول لازمه؟ چون اگر اينطوری باشه که باز مشکل اصلی برای ايرانيها باقی ميمونه.

What is it with some people who seem to find their sense of accomplishment and satisfaction only in bashing and negating and criticizing others and their ideas? Especially when they dumb selves can’t offer a better solution or alternative. Why do they feel the urge to stifle the voices of those who simply want to help and better things due to their inherent goodness and charity of soul? I wish I knew. I used to think that that sort of character deficiency was particularly an Iranian trait because I saw so much of it during the part of my life that I spent in Iran. But I have come to realize that that sickness is commonplace also here in America! Any way, I as one appreciate and commend all the good work that you do and have been doing Hoder. The services that you have been generously providing free of charge are invaluable. Keep up the good work and don’t let the naysayers and the cyber-parasites get you down.

Regards.

ببينم، بلاگ انگليسي خودتون اينقدر بازديد کننده داره!؟

در عرض يک هفته ۱۰۰ هزار بازديد کننده؟ ما را گرفتي حسين؟

What do you mean by "Bakhil nistim Why do you always talk in a manner that YOU ARE THE ONLY ONE THAT KNOWS EVERYTHING!!!

limited online purchasing power and little access to credit transactions. Finally, do you think that with all the rich content in English sites such Slate, WSJ, etc.. etc. the average American, Canadian or Brit gives his 20 minutes of online reading up for a Cappuccino article!??

حسین باز از اون کارها کردی ها.... First of all your instructions are "tozihe vazehat". Anybody who has been on the web for more than a year (especially in a position of authoring and maintaining sites) knows that there is a bizillion ways to set yourself up to make money through banner ads and click throughs. You haven't made any kind of discovery my friend. No matter how good your intensions are, you are insulting the Cappuccino editors and web master(s) by even presenting these instructions! This is the kind of stuff you put in an email to the webmaster if you're really trying to help them, otherwise what you are doing is like grabbing a Tehran taxi driver and saying اگه سر چهارراه فلانجا بری و جار بزنی آی مسافرا بیاین که من دارم میرم توپخونه you will have so many passengers! But chances are that Tehran taxi driver who has been driving in the same city if not longer but the same amount of time as you will laugh at you!!!

Secondly, your plan sounds quite rosey and simple. It is pretty well known and standard but in reality I don't think advertisers (including Google ads) will pay for click throughs by Iranian viewers. They know that surfers based in Iran (and other countries with closed economic systems that are detached from the rest of the world) have very, very limited online purchasing power with little access to credit transactions! And be realistic, with all the rich online content in the Western sites (Slate, WSJ, etc. etc.) that are in fact struggling to make money using the same technique you are recommending to an Iranian site, how many Canadians, Americans or Brits do you think will give Cappuccino a chance and actually find something worth their 10 minutes of time online?!!