میةوانید بگویید من بیمارم و چون از ایران بیرونم، بیخودی همه چیز را به هم ربط میدهم. اما من در گلاویز شدن دو بازیکن تیم ملی ایران (فیلم آن را ببینید) جلوی چشم میلیونها بیننده، چیزی جز حقارت و پستیای که حکومت اسلامی در جان و روان نسل بعد از انقلاب ایران کاشته نمیبینم.
وقتی حکومتی مردمش را بخاطر یک لقمه نان بهجان هم میاندازد و یادشان میدهد تنها با چاپلوسی و تحقیر کردن خود میةوانند شکشان را سیر کنند چه انتظاری دارید؟ یا وقتی به گروهی از نوجوانان اجازه و اسلحه و امکانات میدهد که همسنهای خودشان را جلوی همه در خیابان به باد تحقیر و توهین و متلک و کتک و شلاق بگیرند، چرا باید از تکرار همین صحنه در چمن فوتبال شگفتزده شد؟
بیش از ۲۵ سال است که نسل بعد از انقلاب ایران، به شکلی بیمانند، دارد در در مملکت خودش و در دنیا کوچک و خوار میشود. پس اگر برای مقام معظم رهبری فیلم این حقارت بیپیشینه را نشان دادید، به او یادآوری کنید که اینها فرزندان انقلابی هستند که او رهبر آن است. مسوول این فرومایگی همهگیر و بیتاریخ خود او است.