ما که آخر نفهمیدیم این سیستم لعنتی اینترنت در ایران چطور است. هر روز یکی آدم را فیلتر میکند. مثلا یک دفعه امروز حدود ده پیغام و کامنت رسیده که مخابرات «سردبیر:خودم» را فیلتر کرده. (مگر تا حالا نکرده بود؟) برای همین خوانندگانی که از شهرهای دیگر جز تهران داشتهام پشت فیلتر گیر کردهاند.
گمان میکنم بخاطر حرف زدن زیادی دربارهی سلاح اتمی، مهمترین مسالهی ده سال اخیر در ایران باشد. حکومت بطور یکپارچه دارد هر چه حرف در این باره زده میشود را سانسور میکند و برای نفع چند هزار نفر، امنیت و منافع میلیونها نفر را به خطر انداختهاند.
اما به نظر من سکوت همگانی دراین باره، چه کسانی که موافق ساخت سلاح اتمی توسط جمهوری اسلامی هستند و چه کسانی که مخالفاند، کاری به شدت ضد ایرانی است و فکر میکنم اگر ذرهای حس وطنپرستانه داریم، باید به همگانی شدن این بحث کمک کنیم. هر کس که بتواند در این باره چیزی بگوید یا بنویسد، ولی از آن خودداری کند، در تاریخ جزو کسانی حساب میشود که با سکوت خودشان در یکی از مهمترین مقاطع تاریخی در ایران، به طرفداران استبداد و ساهی کمک کردهاند. چرا ما باید اجازه بدهیم این هزار و اندی قدرتپرست خودمحور با پول من و شما، ابزاری برای ادامهی سرکوب و استبداد و باقی ماندن خودشان در قدرت پیدا کنند؟
بگذریم، از همهی خوانندگان این وبلاگ، مخالفان یا موافقانش، میخواهم برای اینکه صدای آن خاموش نشود، کمک کنند تا همه بتوانند از سد فیلترینگ رد شوند. بهترین راههایش یکی استفاده از دومینهای جانشین است (مثلا editormyself.com) است و اشتراک ایمیلی. برای دومی کافیست ایمیل خود یا دوستانتان را (هرچندتا که دوست دارید) در فرم پایین وارد کنید تا لینکدونی و مطالب سردبیر خودم را روزی یکبار به فارسی سلیس و قابل خواندن دریافت کنید.
در ضمن، صبحانه را هم به امید [در این مکان عنوان خدای مورد نظر را وارد کنید] این هفته راه میاندازم.