تلاش و اشتیاق بچههایی که دارند کانون وبلاگنویسان راه میاندازند و برایش اساسنامه مینویسند، قابل تحسین است (همهاش عربی شد!)، اما من هنوز هم با هر جور گروه، انجمن یا کانونی که بخواهد به هر شکل وبلاگها را نمایندگی کند مخالم. چه حزبالهیها راهش بیندازند، و چه غیر آنها. دلیلش را هم قبلا مفصلتر در نوشتهای توضیح دادهام.
ولی به این تلاش اخیر باید یک اشکال تازه را هم اضافه کنم: انجمنی که هویت واقعی بنیانگذاران و اعضایش بر همه معلوم نباشدد، برای هیچ کس قابل اعتماد نیست، یا حداقل برای من که نیست. هیچ کشوری هم در دنیا گروهی را که خودشان را پشت یک شناسهی اینترنت، حسن آقا یا حسین آقا، قایم کرده باشند به رسمیت نمیشناسد.